Uit bed!

Een mijlpunt in mijn ziekenhuis opname. Ik mocht uit bed! Ik had namelijk wat ze noemen was- & plasrust. Ofwel, u mag u 1 keer per dag wassen en naar het toilet, maar verder, blijven liggen op het bed.
Mijn rug deed zo'n pijn dat ik van gekkigheid niet meer wist hoe ik moest liggen. Het toilet was op twee stappen afstand en ik was benieuwd waar ik was. Jaja, ik kwam weer in de wereld!
Nadat ik eerst bijna 2 uur aan de CTG had gelegen (de baby was zo actief dat het ook niet goed was, maar wanneer is het dan goed) mocht ik me wassen en uit bed. Met de infuusstandaard in mijn ene hand en gesteund op Menno ben ik dan over de gang gaan wandelen. Nu ja, wandelen kun je het niet noemen. Het was meer schuifelen. Spontaan voelde ik me 60 jaar ouder, zo liep ik ook. We zijn tot de liften gekomen, hebben daar zeker vijf minuten gezeten en zijn weer terug geschuifeld. Maar goed, ik was uit bed!
Nadat ik die avond mijn diner *kuch* had gekregen en gegeten ben ik in een rolstoel gaan zitten en heeft Menno mij naar het restaurant gereden. Zodat hij ook lekker wat kon eten en ik er weer even uit was. Die avond zijn ook nog de schoonouders langs geweest.
Deze dag werd het ook duidelijk dat ik waarschijnlijk de volgende dag naar huis zou mogen. Hier hield ik dan ook alle hoop op gevestigd!
Om iedereen op de hoogte te houden stuurde Menno weer een mail!
Hallo allemaal,
Nou, zoals beloofd zijn ze gisteravond gestopt met de weeënremmers en is de laatste longrijpingsinjectie uitgewerkt. Met Marjo gaat het eigenlijk best goed, de ctg van vanochtend was goed, ze is van het infuus af sinds vanavond en ze eet en drinkt weer wat. Bijkomend feit is wel dat haar darmen nu weer aan de slag moeten sinds 3 dagen niks doen en Marjo nu dus bij tijd en wijlen klinkt als een waterkoeler waar lucht door heen gaat. Klinkt niet prettig en voelt ook allerminst zo, maar vast voedsel is onderweg! Er is zelfs de kans dat ze morgen met mij mee naar huis mag, maar dat ligt een beetje aan het onderzoek van de gynaecoloog morgen. Ze krijgt dan nog een laatste onderzoek om te kijken hoe de baarmoedermond er aan toe is om te voorkomen dat ze haar naar huis sturen en dat ze een aantal uren later weer op de stoep staat met weeën. Maar voorlopig ziet het er allemaal goed uit.
Ik ga zo mijn bed in, dus weltrusten! Ow ja en nog een fijne carnaval en drink er maar eentje op ons. Kans dat ik ga carnavallen is klein en die van Marjo was toch al nul. Volgend jaar beter!
Groeten Menno, Marjo en muppet

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Ophef ten top. In april was er een test met een vorm van een continurooster. Het vijf gelijke dagen model werd geïntroduceerd. Maandag tot en met vrijdag, groep 1 tot en met 8, van 8.30 tot 14.00 op school. Natuurlijk met een gezamenlijke lunch in de klas op het middaguur. Het begin verliep moeizaai. Slecht eten, onrust. Naarmate de periode vorderde, het was een proef voor vier weken, ging het steeds meer bevallen. Rustig, duidelijkheid, regelmaat. Voor eigenlijk ons alle drie. Tijdens de proefperiode waren ouders een verschillende mening toegedaan. Logisch, hoe meer mensen, hoe meer meningen. Wat veel gehoord was, was het missen van de vrije woensdagmiddag. De redenen hiervan zijn zo uitlopend als dat er mensen zijn. Maar allen, op groep 8 na, mochten wij onze mening uitdragen. Na Pinksteren kwam dan voor alle gezinnen een stemformulier mee naar huis. Dus of je nu één of 20 kinderen in de groepen 1 tot en met 8 hebt zitten, je krijgt als gezin één stem. T...
Meer lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...
Meer lezen

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...
Meer lezen