Voorlopig weer een zorg minder

Zojuist controle gehad in het ziekenhuis bij de gynaecoloog. Bloeddruk was weer helemaal netjes, maar dat is eigenlijk altijd zo. En natuurlijk wederom een echo, ok, twee, inwendig en uitwendig.

Eerst een inwendige om te kijken hoe het met mijn baarmoedermond was, immers, ik blijf die pijnlijke harde buiken houden. Nou die zijn er dus voor de "sier", want ze doen helemaal niks. Heel goed natuurlijk, want anders zou ik ondertussen al ontsluiting hebben. Maar ja, ze blijven pijnlijk!

Bij de uitwendige echo bleek dat onze Muppet er zin in had. Nu wisten we dat al wel, want ja, niet voor niets onze Wiebel in mijn buik. Een mooi gevuld blaasje toonde aan dat ze nodig moest (laten gaan...), een mooi kloppend hartje was helemaal fijn om te zien. En natuurlijk wiebelen bij het leven. Het andere fijne was dat er genoeg vruchtwater nog was, niks om ons zorgen over te maken.

Even was er nog de twijfel "voorlopig blijf je hier onder controle", maar ik heb aangegeven niet van hot naar her gestuurd te willen worden. Het is OF de ene OF de andere en niet nu de ene en straks de andere (en straks weer de ene). Dus blijven we in het ziekenhuis. Ons is het om het even eerlijk gezegd. Dus mochten we ook gelijk een afspraak maken voor bij de verloskundige voorlichting van het ziekenhuis. Dit is komende dinsdag ochtend, het zat vol en ja, met nu al 35 weken moest dat snel gebeuren.

Wat heel fijn was dat we ook een POP gesprek krijgen. Wat de afkorting is weet ik niet meer, maar het is gewoon op gynaecologie om te praten eigenlijk, onze vragen te laten beantwoorden en met name mijn zorgen weg te nemen. Zeker omdat de zwangerschap niet bepaald van een leien dakje gaat en het onze eerste is, leek het de gynaecoloog wel verstandig. Ik ben er in ieder geval helemaal blij mee. Ga maar eens een lijstje maken! Dus mogen we niet alleen dinsdag naar het ziekenhuis, maar ook donderdag.

Het andere goede nieuws is dat ik geen bedrust meer heb. Denk nu niet dat ik vol enthousiasme alles weer mag doen. Nee, alles behalve. Ik moet heel rustig aan blijven doen. Maar even weg moet zeker kunnen! Hier ben ik vooral heel blij mee, want de muren kwamen nu al op me af. Dus gaan we zaterdag even naar een verjaardag, we kijken wel hoe lang ik het volhoud! Heb wel de belofte gemaakt om nergens alleen naar toe te gaan, maar vind dat ook niet zo verantwoord, het is niet dat ik nu zo goed loop...

Al met al! Nog twee weken (dat klinkt heel eng kort) en dan mag Muppet komen!