Life as it is

Het is niet dat ik veel blog, het komt er niet van en er is momenteel weinig zin. Ik ben moe, lusteloos, slaap slecht en kom niet terug in een ritme. Maar waar ik me (en Menno ook) goed mee vermaak zijn momenteel series. Nu heb ik al eens een post gewijd aan series. Ik hou nu eenmaal van series. Dus nu nog eentje. Grappig dat ik hier ongeveer om het jaar over blog. Maar goed, daar gaan we dan. How I met your Mother Nog één aflevering en we lopen gelijk weer met Amerika. Het is het laatste seizoen en ergens is het jammer, maar ergens ook tijd. Dit laatste seizoen vind ik beduidend minder dan de vorige acht seizoenen, maar hé, we kijken nu ook alles. Once Upon a Time Hier zijn we ook bij met Amerika en in maart gaan we verder, Seizoen 3, aflevering 12 is dan aan de beurt. Ik heb op de wiki even vooruit gespiekt en het gaat weer erg leuk en spannend worden! Game of Thrones Ook hier wachten we met smart tot maart. Seizoen vier staat dan op de planning en aangezien ik inm...

Zoals altijd gaat het hard, daar kan ik het lang of kort over hebben, maar het is gewoon zo en zeker met een tweede kindje. Haley groeit als een bizarre en maatje 50/56 is uit de kast verdwenen... Luiers maat 1 hebben we al even vaarwel gezegd. Drinken kan ze helaas niet, ze maakt er zo'n knoeiboel van, dat het het handigste zou zijn als ze bloot eten krijgt, daarna in bad gaat en daarna aankleden. En dat vijf keer op een dag. Het mag duidelijk zijn dat we dat niet doen. Nu is de logopediste inmiddels drie keer geweest en ik hoop dat vanmorgen de doorslag heeft gegeven... Verder heb ik mij vandaag voor het eerst verveeld en daar zo ontzettend van genoten!

Vier weken verder... Deze staan voor weinig slaap, veel voeden, soms wat huilen, een trotse grote zus en een goed groeiend klein meisje. Eerst maar het leuke! Met haar geboorte was Haley 3320 gram, ze is afgevallen tot 3120 gram en gister woog ze 3860 gram. Jaja, mama maakt slagroom voor Haley! Volgens de consultatiebureau vrouw was ze 53.5 centimeter. Maar volgens mijn meting al 58 centimeter. Ik meet als ze strekt, dat doen ze op het bureau niet. Verder gaat alles goed met haar. Keira is mega trots op haar zus. Niemand mag aan haar komen, en ze kroelt en geeft kusjes. Als Haley huilt krijgt ze zelfs Bumba om haar te troosten. Ze vertelt ook aan iedereen dat ze een zusje heeft, dat Heejie heet (ach zelf heet ze Kieja). Huilen doet ze op zich niet heel veel, soms even om in slaap te komen en verder als ze honger heeft of pijn heeft. De voedingen en nachten zijn een combi probleem... Ik voed op verzoek, dat zijn zo'n 8 tot 9 voedingen per dag. Geen probleem, als ze ge...

Wat een luxe hadden wij afgelopen zaterdag. En ditmaal geen pech met de fotograaf, alles behalve... Een prachtige fotoshoot van Haley. En ook nog wat foto's van Keira en ons... Zo verliefd op onze meisjes!!!

Het kan niet uitblijven, ditmaal eerder dan bij Keira, het bevallingsverhaal! Er gaat een stukje aan vooraf, want mijn lichaam had er weinig zin en puf meer voor op het einde. Op dinsdag 8 oktober had ik mijn 38 weken afspraak bij de verloskundige. Omdat ik die dag compleet depressief was en extreem veel pijn had keek ze of er al iets aan het werken was. 1 centimeter met een tuutje, dus een begin, geduld was het devies. Heel irritant want Keira werd op die dag, 38+1 geboren. Ze raadde me wel acupunctuur aan, om mijn pijn te verlichten en eventueel om de bevalling wat op te wekken. Die vrijdag, 11 oktober, ging ik dan naar de acupuncturiste. Super aardige vrouw en tot mijn grote verbazing had ik echt super minder last, ik kon weer dingen doen, eindelijk bewegen! Voor die maandag erop maakte ik een nieuwe afspraak om eventueel de bevalling op te wekken. Die maandag was ik dan 39 weken zwanger en was het afspraken dag. Keira ging bij mijn broer B en zijn vriendin N spelen en ik g...

18 oktober 2013 om 13.58 is onze dochter Haley Morgan geboren!

Na een hoop gestress, en hoogzwanger wilde ik even scrappen als Keira bij haar gastouder was, voor mij ontspanning natuurlijk. Jammer dat ik het niet lang volhoudt, maar weer een paar pagina's gedaan!

Nee, ze komt voorlopig nog niet. Ik hoor allemaal vrouwen met "oei, ik heb de hele nacht heftige voorweeën gehad, oei ik heb mijn slijmprop verloren". Nu denk ik telkens "Oei, ik heb dat allemaal niet". Dus zal ik voorlopig nog niet bevallen. Mijn vader was hier gister om zijn nieuwe vriendin voor te stellen (super gezellige avond gehad) en ik zei ze nog, nou hopelijk tot overmorgen, dat ik morgen mag bevallen. Maar helaas pindakaas. Vandaag niet bevallen. Morgen dan 38 weken zwanger. En eigenlijk doe ik nog veel, zeker als ik het met Keira vergelijk! Gister heb ik nog de gang boven en de trap op mijn knieën schoongemaakt. Menno heeft veel meer gedaan, maar goed, ik heb ook een stukje gedaan. Vandaag zijn we nog naar de kinderboerderij met Keira gegaan. En ik wandel gewoon door. Ja, ik heb veel harde buiken, maar dat is niet gek als ik bedenk hoever ik zwanger ben. Als het net zo gaat als bij Keira, dan heb ik nog één rustige nacht en beval ik dinsdag. Maar i...

Mijn geduld raakt op. Maar volgens mij ligt dit toch niet aan mij. Positieve is dat ik nog hooguit vijf weken hoef te wachten. Al denk ik hooguit vier. Ik ben dus super rond, zeker voor mijn doen. Mijn buik is dik, groot en vol. Zusje heeft niet heel veel plek meer en laat dit ook merken. Ze friemelt en wiebelt maar kan geen kant op. Van mij mag Zusje overmorgen komen, dan ben ik immers 37 weken, dus mag het ook. Al heb ik zelfs liever een week later. In vergelijking met Keira heb ik minder pijn in mijn heupen en minder last van maagzuur. Maar de pijn in mijn rug daarentegen is zo afschuwelijk aan het worden dat ik soms echt jank van de pijn. Dat is dus ook niet goed. We zullen zien wanneer Zusje komt. Ik ben er klaar voor!

Eigenlijk bijna geen updates over Zusje. Stom eigenlijk, enkel het praktische dat haar kamer niet af is en zo meer. Maar goed, vandaag zijn we dan 33 weken en 4 dagen zwanger. Morgen een mijlpaal, want bij Keira belandde ik toen in het ziekenhuis met weeën. Het gaat... Mijn maagzuur heb ik, maar niet zo extreem, dus nu daarom geen ziekenhuis voor mij. Mijn heupen doen het beter dan bij Keira, maar goed, ben dan ook op tijd begonnen met fysiotherapie. En verder... Mijn buik groeit en groeit. Zusje is hyper actief en zorgt echt voor zeer pijnlijke trappen dat ik het echt uit kan roepen. Lichamelijk merk ik die dikke buik nu ook echt. Nog één tot drie keer alleen boodschappen doen en dan houdt het voor mij op. Maar goed ben dan ook 34 tot 36 weken zwanger, dus eens zal Menno het over moeten nemen. Wel heb ik enorm veel last van mijn ribben. De fysio kan er niks aan doen, het moet gekraakt worden en dat kan en mag momenteel niet. Ik waggel dus al wel weer een beetje en in de n...

Donderdag en vrijdag vond ik het wel prettig thuis te zijn. Maar gister kwam de klap. Toen ik met Keira om half 9 uit bed kwam besefte ik echt dat ik niet meer aan het werk zou gaan. Dat ik nu tot in januari thuis zou zitten. Dat ik enorm veel moet gaan regelen. En dat ik weer in dezelfde situatie zit als na Keira's geboorte. Ik baal dus als een stekker. En nu ik mijn vorige blog doorlees besef ik dat ik veel te naïef was. Menno's collega's kwamen er eigenlijk mee "Ze is gewoon ontslagen omdat ze zwanger is". Dat sloeg eigenlijk zelfs in als een bom. Want dat had ik nooit verwacht. Ik had van collega I gehoord dat F juist het voor mij opnam bij het aannemen, want P en L zeiden toen gelijk "Die nemen we niet aan, want met één kindje, komt er vast nog wel een tweede". Waarop F reageerde dat dit logisch was, maar geen probleem hoefde op te leveren. Hierop ben ik aangenomen. En lafaard F durft nu niet meer tegen P en L in te gaan nu ik zwanger ben...

... Maar allemaal zijn ze super lang of dekt het de lading niet. Behalve deze, die zou kunnen: Ontslag Geloof het of niet, maar het is zo. Vanmorgen heb ik te horen gekregen dat ik mijn ontslag heb gekregen. Ik werd door F gezegd zo even in gesprek te gaan met P en L. Die zouden er zo zijn. Op dat moment kreeg ik al een lichte paniekaanval. Immers, mijn contract verloopt per 31 augustus. Maar ik kon me niet voorstellen dat ze nu, 1,5 week voor het einde van mijn contract, het alsnog niet zouden verlengen. Zeker omdat ik 1,5 week geleden nog de vraag aan hun heb gesteld over het hoe-en-wat en daar geen antwoord op kreeg. P en L kwamen en ik zat al met F in de spreekkamer. Ik wist op dat moment al genoeg. Als ze niet eens de moeite nemen mij fatsoenlijk te groeten en blikken zeggen genoeg. L nam het woord en vertelde mij dat ze besloten hadden mijn contract niet te verlengen. Ik vroeg hierop wat de reden hiervoor was. Volgens P deed dit er niet meer toe. Volgens mij moet ik ee...

Nu ja, vooral voor Menno, niet voor mij eigenlijk. Al is het aan mij wel de taak Keira bezig te houden als Menno druk is. Zoals al eerder verteld heeft hij een kast op onze slaapkamer gemaakt. We hadden 2,5 meter kast. In de nieuwe kamer konden we maar 1,5 meter kwijt. Heel irritant, want de rest moet ook ergens blijven. Omdat we een schuine kant hebben heeft Menno daar een kast gemaakt. Hier de kast in de ruwe vorm. Hij staat bovenop onze ladekast.  Natuurlijk is de kast dan op een moment af en prachtig! We hebben giga veel ruimte en zelfs meer dan we hadden met onze oude kast. Nadeel is wel dat ik nu meer moet vouwen. Maar al mijn gewone kleren liggen/hangen maar ook mijn zwangerschapskleding. Dus dat is een heel groot pluspunt! De boekenkast staat beneden in de serre, zomaar nog ergens, zover zijn we nog niet namelijk. Maar Meesje is blij met de mini krabpaal! Toen de kast af was waren we dus begonnen aan de babykamer. Voor de basis van de muur was er een goede stevig...

Wederom een druk weekend... En het begint me ook te slopen die drukke weekenden. Vrijdagavond gingen we naar een dorp in de buurt naar een oud-collega van Menno voor een BBQ. Het was super gezellig en we hebben goed gegeten. De volgende ochtend was dan mijn schoonvader er voor 9 uur. Keira en ik nog in pyjama en Menno klaar om te beginnen... De babykamer werd gebouwd! Ik was benieuwd en had er een vrij hard hoofd in dat het dat weekend ging lukken. Die ochtend ging ik met Keira lekker even de stad in, kijken voor kleren voor haar en worstenbrood halen. Thuis gekomen waren ze dan een flink stuk gevorderd en zag je echt de contouren van een muur ontstaan. Net als de plek waar de deur ging komen. Gezien de herrie die ze maakten besloot ik mijn schoonmoeder te bellen om Keira daar te laten slapen. Zelf ging ik naar huis en ook aan de slag. Geen groot werk, maar wel werk voor mij. Op de deuren van de meiden komt hun naam te staan. Natuurlijk in het roze! Maar dat moet wel geschil...

Gisteravond hebben we de kamer van Zusje dan leeggehaald, alles wat er nu niet nodig is, weggehaald en alles wat al in de kamer moet staan erin gezet. Keira heeft geen commode meer op haar kamer, maar heel veel ruimte! En de kamer van Zusje nam dan gisteren vorm aan. De commode staat er dus in, niet helemaal goed nog, maar hij staat er. Er moeten nog wel andere poten onder, want deze zijn op. De stoel is door Keira's spuug (toen ze nog een baby was) en de zon in de serre compleet verkleurd. Verder is de stoel nog super goed, dus een mooie deken (grand foulard) erover en hij kan weer helemaal mee! Het kastje komen nog wel wat spullen in, maar wat weet ik nog niet. De foto's zijn het raam uit, immers, beetje onzin, dit moet leuk en gezellig worden voor Zusje! Hier weer de commode, met daarachter gelijk onze slaapkamer deur. Hiertussen komt een muur te staan, net als achter de kast. De kast krijgt nog deuren en een nieuwe inrichting. De wasmand komt in de gang te staan. ...

Gisteravond hebben we een lijst gemaakt. Nu ben ik een fan van lijsten maken, dus ook deze lijst viel gelijk bij mij in de smaak. De lijst omvat wat er nog gedaan moet worden in huis. Een hele waslijst dus. Maar omdat we al een jaar bezig zijn en er dingen natuurlijk afgaan (anders ging er wat mis) en bijkomen (je bedenkt nieuwe dingen) heb ik alle lijsten maar eens samengevoegd en een pagina hier gegeven :D

Vandaag is de laatste werkdag van de vakantie. Natuurlijk volgt het weekend nog, maar ja, officieel is de vakantie na vandaag voorbij (om over zeven weken met verlof te gaan ;)) De eerste week van de vakantie had ik met Keira alleen. In die week gebeurde er niet veel. Zondag 14 juli zijn we eerst naar het strand gegaan omdat we de dag erop vier jaar getrouwd waren. Voor Keira de tweede keer in haar leven. Het droge zand vond ze leuk, maar het natte zand en de zee niet. Overigens niet meer terug naar Ouddorp, jeetje wat een end lopen voor je bij het water bent! Wel hebben we "picknick eten" gedaan. Zo noemt Keira picknicken. Super gezellig zo op het strand! Die avond zijn we nog lekker bij mijn grote broer in het restaurant uit eten geweest. Keira ging ditmaal ook mee. We dachten toen "Ach, we doen wel nog iets van de week, maar dan hebben we in ieder geval nog iets met drietjes gedaan" Niet wetende dat het daarna stervens warm zou worden. Die week deden Kei...

Over mijn zwangerschap heb ik deze keer eigenlijk weinig te klagen. Ik heb dezelfde klachten als bij Keira, maar vind het wel best. Erger blijft me bespaard. Maar nu moet ik toch klagen. Als ik ooit nog een derde zou willen/krijgen of hoe dan ook (wat niet gaat gebeuren). Dan heb ik twee eisen: Placenta aan de voorkant Niet in de zomer zwanger zijn Op zich toch geen gekke dingen. Komaan, ik ben een zonneaanbidster, ik hou van de zomer, van de zon. Kan met 30 graden vol in de zon gaan liggen en vind het zalig. Maar nu ik zwanger ben vind ik het verschrikkelijk! Bij Keira lag de placenta aan de voorkant, zalig blijkt nu, al vond ik dat toen niet. Want ze trapte enorm veel en ik liep een gekneusde rib op. Nu ligt de placenta van achter en Zusje trapt ook zo bizar veel...

Ons Mauwtje is niet meer... Veel verdriet en veel tranen, maar ons Mauwtje zal niet meer bij ons zijn. Dag lieve Mara, we zullen je missen.