Life as it is

Klein meisje is echt groot aan het worden! Het maximum aan voedingen op een dag is vijf flessen van 180 cc water en daarbij 6 scheppen poeder. Iedere dag krijgt ons meisje dit dan ook aangeboden. En sinds een paar dagen drinkt ze het dan ook compleet op! Ik ben trots op ons meisje. Verder is de fysiotherapie klaar. Ze blijft overstrekken maar door middel van spel en handelen kunnen wij haar laten krommen. Gevolg van het overstrekken is dat ze niet meer wil liggen op je arm. Enkel zitten. Af en toe slaat ze soms ook al tegen een speeltje. Een goed teken dus. Het hoofdje is alleen nog heel wiebelig als ze moe is, maar goed, daar hebben wij als volwassenen nog steeds wel last van. Daarbij slaapt ze tegenwoordig wel door van 23.00 uur tot 07.00 uur a 08.00 uur. Daarna ga ik er dan ook maar gelijk uit. Ze lacht zich trouwens een ongeluk. Iedereen die vriendelijk en vrolijk tegen haar is krijgt een schitterende lach. Soms met spleetoogjes en al erbij, echt een meisje, nu al aan het ...

Het is bijna drie maanden terug, maar ik wil jullie het bevallingsverhaal niet onthouden. En voor de gevoelige zieltjes, liever niet lezen :P Op donderdag 31 maart hoopte ik dat Keira geboren zou worden, dan zou ze Keira Meagan Hanna(h) hebben geheten, naar mijn moeder namelijk. (We kregen de 30e nog een discussie of er een h op het einde moest komen of niet). Helaas geen bevalling op die dag. Op vrijdag 1 april mocht Keira niet komen van mij. Ik zag dat niet zitten dat ze op 1 april geboren zou worden. Zo ook een feestdag vind ik niks (sorry voor de mensen die altijd op 1 april of een feestdag jarig zijn). Die avond deden we nog boodschappen bij de supermarkt om de hoek en kwamen we zelfs nog bekenden tegen. (Pas geleden zei zij tegen mij dat ze het met me te doen had omdat ik zo moeilijk liep). Maar gelukkig kwam ze die dag niet. We gingen om een uurtje of 12 geloof ik naar bed, immers we konden lekker uitslapen het weekend en hadden helemaal geen verplichtingen. De verjaardag...

Vorige week op de bruiloft van Stefan en Laura had ik het met Anne over babyzwemmen. Zij doet dit met Fenna al enige tijd, samen met de buurvrouw (hun kindjes schelen een dag) en haar zusje met haar dochter (scheelt op 3 weken na een jaar met Keira). En de vraag kwam vooral wanneer ik nu ging zwemmen met Keira. Want ja, ze was oud genoeg en had haar eerste prikjes gehad. Zo gezegd, zo gedaan. Vandaag was het dan zwemdag! Menno had zelfs vrij geregeld om bij de eerste "zwemles" van Keira te zijn. Dus gingen wij met drieën naar het zwembad, Anne, Fenna en de rest waren er ook al. Dus een kaartje en op naar binnen! Had tevoren al tips aan Anne gevraagd. Ben immers onzeker over iets nieuws en dan zeker met Keira. Van Anne dan het advies gekregen om thuis mijn badpak aan te trekken en Keira bij het babybad om te kleden. In de kleedkamer dus mezelf uitgekleed en Keira meer naar het bad genomen, gewoon lekker in de maxi-cosi. Ze keek haar oogjes uit. Het was allemaal nieuw ...

Toen ik zwanger was van Keira was er geen twijfel over mogelijk: Ik ging borstvoeding geven! Ik volgde samen met Menno zelfs een cursus voor de borstvoeding. Immers, al miljoenen jaren geven vrouwen hun kinderen borstvoeding, dus was het niet meer dan logisch dan dat ook ik dat ging doen. Na de geboorte van Keira is ze dan ook gelijk bij mij aangelegd om te gaan drinken. Ik vond het geweldig. Zo intiem met je kindje en dat jij als moeder haar eten mag geven! Zondags heb ik haar ook op verzoek telkens aangelegd, lekker bij mama drinken was mijn gedachte. Het kon me ook niet schelen of er bezoek was, immers, het is een natuurlijk proces, als ze er niet tegen konden, gingen ze maar weg. De nacht van zondag op maandag was een drama. Keira deed niks anders dan schreeuwen en krijsen. Waarom? We hadden geen flauw idee. De volgende ochtend kwam het antwoord al snel. Irene legde Keira in de doeken om te wegen en toen bleek dat Keira als een gek aan het afvallen was. Ze kreeg geen eten!...

Ik wist niet dat ik het kon. Of eerlijk gezegd, ik kon het niet. Maar ik krijg er wel handigheid in. Helaas vind ik er nog steeds niks aan en moet ik niet wachten op iets wat kan aanbranden, want dat doet het ook. Ik ga geen 10 minuten dom in een pan roeren. Maar.... Toen ik zwanger was heb ik Menno beloofd iets vaker te gaan koken. Op het moment komt dit neer op iedere dag. En ach, ik zit toch thuis, dus waarom niet. Naast pakjes (oplezen en opvolgen kan ik tegenwoordig al) ben ik ook best aardig in bij elkaar gooien en dat tot iets smaakvols te brengen. En vandaag dan het ultieme, dat waarin ik standaard faalde, aardappelen, groente en vlees! De aardappelen, de broccoli, mijn chipolata worstjes en Menno's karbonade waren gewoon allemaal tegelijk klaar. Alles was gaar. Alles smaakte. Alles was warm. Wat wil je nog meer! Nou, een toetje. Verse abrikozen en perziken met melk en ijs, een lekkere smoothie dus! Jaja, ik kan al goed eten bij mezelf. Momenteel voel ik me ook een e...

Gisteren was Menno's eerste vaderdag. Als cadeau heeft hij dan al zijn tatoeage gekregen, maar ja, eigenlijk is vaderdag voor de zelfgemaakte cadeautjes! Dus ging ik voor Keira en zelfs met haar hulp aan de slag. Ik heb een dienblad gekocht waar je foto's in kan doen, twee plastieken ijscoupes, chocolade, koekjes en petitfours. Ik heb dan twee foto's van Keira uitgeprint en die in het dienblad gelegd. Ook heb ik haar beide voetjes zilver geschilderd en op papier gedrukt. Bij het opmaken van het dienblad zat Keira lief in haar wipstoel naast me! Het allergrootste cadeau was eigenlijk dat ze uitsliep! En wel van 23.00 uur tot 09.30! Helaas was dat vanmorgen weer anders... Maar ja, dat hoort erbij :D Die avond gingen we dan "plaatje" eten. En ons meisje wilde niet slapen, hoe moe ze ook was. En maar krijsen in bed. Dus na een dik kwartier krijsen haar toch maar erbij gezet. Hartstikke gezellig en natuurlijk viel ze al snel in slaap!

Eigenlijk heb ik in mijn leven nog niet veel bruiloften meegemaakt. Toen ik klein was is mijn peetoom getrouwd, maar volgens mij ben ik daar niet bij geweest. Ook is mijn peettante getrouwd, daar ben ik wel geweest, ik kan me vaag herinneren dat ze een knalblauwe jurk aanhad, een cocktailjurk. Mijn peettante was dan ook al iets ouder. Bij een oud-collega ben ik op de receptie geweest, maar dat is totaal iets anders... Toen in 2007 Tim en Anne vertelden dat ze gingen trouwen in 2009 vond ik dat ook heel tof, zeker toen ik hoorde dat we daggast waren! Op 12 juni zijn zij dan ook getrouwd. De volgende bruiloft was die van onszelf op 15 juli 2009. En daarna was het gedaan... Maar nu is ook het trouwseizoen van 2011 voorbij voor ons (voor een hoop anderen niet). Het begon met schoonzus die trouwde op 12 mei en hun feest was op 13 mei. Keira was hier ook bij, lekker makkelijk, immers het was bij de schoonouders. Op 20 mei 2011 was het volgende dagfeest, ook al een prachtige dag. Ditmaal...

Jaja de eerste vakantie is nog dichterbij... In het weekend van 19, 20 en 21 augustus gaan we dan met tienen naar Landal de Lommerbergen! Het zogenoemde vriendenweekend. Vorig jaar konden wij niet mee, dit omdat Menno op oefening was. Maar nu is het gelukt om een datum te prikken dat wel alle tien kunnen! Het was nog even lastig met boeken, we zijn immers met acht volwassenen en twee baby's. En natuurlijk willen we profiteren van 20% korting, maar dat stomme internetboeken snapt niet dat als je met acht volwassenen en twee baby's gaat, je echt geen tien-persoons huisje nodig hebt. Maar goed, we gaan!

Nu niet meer, maar dat was ik wel. Ontzettend moei. Vrijdag, zaterdag en maandag hebben we bij zusje en haar vriend staan ruimen. Ook hebben we bij Mike en Nadine alles weggehaald. Dat moest zelfs in twee keer gebeuren, met twee auto's! Het eindresultaat is dik 60 dozen (en kratten). Hierbij zitten enorm veel boeken, keukenspul, kerstspullen, kampeerspullen en natuurlijk onze "bewaardozen". En wat was ik moe! Niet normaal meer, maandag ging ik met een vette migraine naar bed en ik heb zelfs Keira om kwart voor 4 niet gehoord, zo diep lag ik te slapen. Nu ben ik bijgekomen en heb er een heel goed gevoel over. Immers is alles uitgezocht. Als nu het huis nog verkoopt dan komt het helemaal goed. (Of we moeten een loterij winnen, dan zakken we in prijs en kunnen we sowieso verhuizen). Menno heeft ook zijn tatoeage laten zetten en hij is prachtig! Moet er nog wel aan wennen, omdat het op z'n onderarm zit, maar vind het mooi geworden. En zoals het er nu uit gaat zien ...

Na gister een dag zonder meisje te hebben gehad, althans... Ze was er wel, maar deed niks anders dan slapen. Duidelijk de bijwerking van de prikjes! Was meisje er vandaag helaas telkens als de kippen bij. Gisteravond 23.00 uur, vanmorgen 04.00 uur. Daarna 08.15 - 12.00 - 15.15 - 17.45 en 22.00 en nu slaapt ze lekker, ben benieuwd tot hoe laat. Zou het een nawee van de prikjes zijn of gaan we over naar grotere voedingen en minder voedingen per dag. Vandaag waren we dan bij mijn zusje. Keira en ik dan. Daar staan veel van onze spullen namelijk. - om een lang verhaal kort te maken, we willen al lang verhuizen, hebben veel zooi, hadden alles in de schuur staan, zetten het huis te koop, brachten veel bij vrienden onder, werden zwanger van Keira, moesten nog meer uitruimen en onder brengen - Als je wilt weten hoeveel er staat. Ik wil best opsommen, maar je krijgt een hartverzakking denk ik (ik wel in ieder geval). Het is bizar veel! Maar goed, ik ging dus naar mijn zusje samen met K...

Gelukkig besefte Keira het nog niet, maar helaas heeft ze het wel gevoeld. Vandaag was het prikjes dag! Maar het gaat nog niet zoals het de bedoeling was... Gisteravond was ons meisje ontroostbaar. Geen flauw idee (nog steeds niet) wat er nu was. Maar om 21.30 uur waren we het beu en hebben we haar een half uur laten liggen. Met als gevolg dat ze rond 22.00 uur sliep! Om 04.30 werd ik dan wakker, immers na 6 uur komt ze trouw, dat had dus 04.00 uur moeten zijn. Maar ze was nog niet geweest. Tot om 05.45 Menno uit bed ging heb ik dan nog geslapen. Ik heb hem maar even gevraagd om te kijken of ze het nog deed, wat gelukkig zo was. Ze lag nog lekker te slapen. Tot 06.45 heb ik dan in bed gelegen, toen had ik honger en dorst. Een kwartiertje later begon ons meisje dan te mopperen en wat huilen. Het was etenstijd volgens haar. Na haar eten was ze boos dat ik haar wilde wassen, maar met drie keer projectiel spugen en alles onder vond ik dat ze even uitgebreid gewassen moest worden, imme...

Blond, blonder, blonTst. In die laatste categorie val ik. Ik ben druk bezig met het bevallingsverhaal te typen, maar omdat ik dit goed wil doen staat het op "draft", nu stond helaas een hoop daarop... Maar nu niet meer! Vanaf 31 mei terug lezen, sorry...

Het is mooi weer. De zon schijnt. Het is stervens warm. Wat ga je dan doen? Zwemmen! Alleen heeft Keira nog geen prikjes gehad, dus is zwemmen nog uit den boze. Echter in die inbakerdoeken heeft ze het heel warm. Dus tijd voor afkoeling voor ons kleine meisje. Ik heb de teil gevuld met lekker lauw water. Die in de zon op het balkon gezet op handdoeken. Keira haar zwembroekje aangetrokken en haar hoedje opgezet en het was plonstijd!

Zo blijf je weer eens bloggen :D Vandaag dan onze grote winkeltocht. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat mijn buik weigert te krimpen. Sterker nog, ik kom momenteel alleen maar aan. Helaas zit sporten er niet in, want mijn heupen zijn nog steeds niet zoals het moet. Ben al blij dat lopen steeds beter gaat. Maar goed, ik mocht dan mijn babydoos ophalen bij de Prenatal. Ook vond ik dat Keira naast 3 roze leggings ook wel een witte moest hebben. Want om nu roze leggings met roze shirtjes te doen vind ik niks. In de Prental kochten wij dan een mooie witte legging voor ons meisje en ook een hanger voor aan de autostoel, over niet al te lange tijd krijgt ze hier ook interesse in, dus beter nu te veel, dan straks te weinig. Het was verder Jazz weekend in de grote stad, dus leek ons dat geen leuk idee om in de grote stad te gaan winkelen voor mij. Op naar Den Bosch werd dat dus. Na eerst Arinde te bellen voor het transferium waren we op weg. Heerlijk in de nieuwe auto. Alles past en ga...

Geloof het of niet, maar we zijn gewoon al twee maanden papa en mama! Ik vind het nog steeds bizar, geloof het nog steeds niet, maar het is echt zo. Ons kleine meisje is vandaag 2 maandjes oud! Vanmiddag zijn we dan lekker naar de Jaarmarkt gegaan. Keira hing lekker bij mij in de draagdoek. Ze heeft geslapen als een roosje en mama lekker kibbeling laten eten. Natuurlijk vond iedereen haar weer lief, klein en schattig. Maar ja, wat kan ik anders zeggen: Dat is ze ook!

Ik ben het niet geworden bij de nieuwe baan. Ik wil gewoon geen 0-uren contract en dat wilde hij enkel geven. Helaas... Pindakaas!