Poezies die slapen

Als je er drie hebt, dan kun je altijd wel lachen. Zeker met die maffe beesten van ons.

Iedere avond als wij naar bed gaan zeggen we tegen de poezen "Kom, we gaan naar bedje". Mara reageert dan onmiddellijk en loopt naar de woonkamerdeur. Nee, ze gaat niet door het kattenluik, immers, wij gaan er ook door, dus de deur is handiger. Ze klimt dan gelijk op het bed en gaat daar wachten. Met Meesje en Mickey is het wisselend. Vaak blijven ze liggen in de woonkamer met (denk ik) de gedachte "Ga maar, ik lig lekker". Soms gaan ze ook mee, vooral nu het bed op kratten staat is het leuk om onder het bed door te lopen.

Als dan het licht uit gaat, gaat Mara 99 van de 100 keer braaf op haar kussentje liggen en gaat slapen. Heerlijk die poes! Mickey en Meesje bouwen dan hun feestje. Vaak gaan ze spelen in de woonkamer, wat helaas met een hoop geluid gepaard gaat. Immers moet je daar druk bij mauwen als je aan het spelen bent. Zelfs Mara kan dan geïrriteerd opkijken van "Eej, we willen hier slapen hoor!".

Het enige probleem met Mara is dat als ik er 's nachts uit ga (wat tegenwoordig regelmatig is) dat ze dan op mijn plek gaat liggen. Lekker warm! Alleen als ik mijn deken dichtsla, dan doet ze dat niet. Heb mezelf dat dus maar aangeleerd. Wat dan weer lief is, is dat als ik lang wakker lig, ze heel lief bij me komt liggen om te kroelen, zodat we dan "samen kunnen slapen".

Mickey en Meesje slapen vaak ook bij ons. Meesje ligt bijna altijd tussen Menno's benen in. Waarschijnlijk totdat Menno te veel draait en dan verhuist ze naar tussen ons in. Het enige vervelende is als ze dan op mijn benen gaat liggen. Mickey ligt meestal gewoon in de woonkamer. Maar in de slaapkamer ligt ze op het hoekje van mijn bed. Daar heb je dus echt geen last van.

Al had Mickey laatst een nieuwe slaapplek gevonden! Namelijk de box! Wat een boef... Nu ligt daar maar zilverfolie in en is het niet lekker meer liggen...

Nee, poezen, compleet gestoord!