Life as it is

Vanmorgen om 11.50 werden wij dan voor het eerst verwacht bij de verloskundige. Spannend! De verloskundigenpraktijk hier werkt met vier verloskundigen, tijdens je zwangerschap krijg je dan ook alle vier een keer tegenover je en zullen ze je alle vier onderzoeken. Dit omdat je immers niet weet wanneer je gaat bevallen en wie er dus bij je bevalling zal zijn. Aan de ene kant is het wat "vreemd", maar ja, anders kan een verloskundige nooit op vakantie, of noem maar op wat. Dus ik begrijp het wel. Vanmorgen was dus ons eerste bezoek. En oh, wat was het vreemd. Kom je binnen, met je platte buik, ten midden van twee andere vrouwen met dikke buiken. Later nog twee vrouwen met dikke buiken. Menno was eerst ook de enige man, later kwam van één van de vrouwen nog een man binnen. Maar je voelt je raar... Althans, ik dan. Nadat we natuurlijk moesten wachten, want alles loopt hier uit in de kleine stad, mochten we dan naar binnen. Eigenlijk was het niks aan. Het enige was vertellen...

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...

Wat begint mijn buik te groeien in de avond. Vind het prachtig maar ook bizar om te zien. Ook Menno vind het mooi om te zien. Wel balen we allebei dat we het nog niet kunnen vertellen aan iedereen. Ach als ik Arinde eenmaal heb gezien kan ik het hier ook open gooien! Mag tijd worden, wil doodgraag mijn verhaal doen en ik mijd HPO zelfs soms... Omdat ik me soms enorm slecht voel en er niet eens over kan klagen. Maar tot de orde! Vorige week geen update, was te beroerd na het ziekenhuis verhaal... Nu gaat het een beetje beter. Qua kwalen is er nog steeds veel buikpijn, ook bandenpijn en vlagen van misselijkheid. Natuurlijk mag ik de moeheid niet vergeten! Nu dus een paar nieuwe updates! Allereerst twee buikfoto's. Die van vorige week zondag en van deze week. De buik, met 6 weken en 4 dagen! De buik met 7 weken en 4 dagen! Zoals te zien is bij de onderste foto het draagcomfort van mijn boxershort afgenomen. In de avond kan ik echt niet zonder iets ruim zittends. Mijn boxer ...

Dat is eigenlijk de vraag. Vandaag belde namelijk Ilse van de Zevenheuvelen op. Ze wist mij te vertellen dat ik niet terug ging naar de intaker. (En daar doe je een dikke week over om over na te denken), maar dat ik terug kwam bij hen. Nu is Ilse op vakantie dus mag ik naar Nienke toe. Ze hebben al een idee wat goed is voor mij, nu nog kijken of ik het daar mee eens ga zijn. Maar dat zal wel weer niet. Wel ga ik vragen of Menno mee mag, dan heb ik in ieder geval een tweede paar oren. Ach, we zullen eerst een week wachten wanneer ze van plan is te bellen, want geduld moet je wel hebben bij de Zevenheuvelen!

Volgens Menno roep ik dit over een paar weken niet meer. Maar geloof me, ik vind er niks aan. Alle buikkrampen, het rennen naar het toilet, voor het misselijk zijn, maar ook voor soms wel iedere 5 minuten moeten plassen. Dan nog weinig eten kunnen verdragen, overal om kunnen huilen en slapen tot je eens ons weegt. Nee, tot nu toe vind ik zwanger zijn niet leuk!

Nu heeft dat ook zo z'n redenen. Ik maak niks mee, dus dan kan ik ook niks vertellen. Zou eigenlijk betekenen dat ik een verdraaid saai leven heb. Zal ik het daar dan wel op houden... Nu heb ik nog een excuus. Ik ben namelijk hondsberoerd al een paar dagen. Ik heb namelijk een haat-liefde verhouding met mijn darmen. De liefde komt met name door het feit dat ze zorgen voor de afvoering van mijn verteerde voedsel. En dat zonder niet prettig zal zijn. De haat komt ook uit het eerste voort, echter doen ze dat niet. Voor de onbekenden onder ons: Ik heb PDS (ofwel: Prikkelbaar Darm Syndroom, ofwel: een spastische dikke darm, ofwel: of hoe je het ook wilt noemen!). In ieder geval maakt het me momenteel ontzettend ziek, heb ik veel pijn, kan niet makkelijk naar het toilet, slaap slecht en ga zo maar door. Nee, mijn gezondheid heeft er even geen zin in. Ik kruip dus lekker op de bank met de poesjes en mijn nieuwe super zachte Winnie the Pooh (en Friends!) deken!

Nu zit ik hier semi rustig op de bank. Maar ik ben alles behalve rustig. Als het zo mijn hele zwangerschap door moet, dan word ik gek! Ik heb al een aantal dagen heel veel buikpijn. Dat ik jankend dik een half uur op het toilet zit en gewoon niks kwijt raak. Ook de misselijkheid werd erger. Maar ik schoof alles af op zwangerschapskwaaltjes. Nu had ik gister ook plots koorts, namelijk 38,2 en volgens alle boekjes, moet je dan onmiddellijk bellen. Dus deed ik dat ook. De huisartsenpost hier in de kleine stad gebeld met mijn verhaal. Ik mocht dan ook  gelijk urine komen inleveren. Dit was 18.15 dat ik belde en om 18.30 waren we dan in het ziekenhuis op de huisartsenpost. Braaf mijn urine ingeleverd wat gelijk werd nagekeken. Uitslag: Geen blaasontsteking. Op naar de huisarts dus. Nu kreeg ik een hele lieve vrouw, zelf zwanger, dus helemaal vol begrip. Na de lijst met vragen heeft zij aan mijn buik gevoeld en later ook inwendig. Ze vertrouwde het niet, dus kreeg ik een doorver...

Eigenlijk was dit dan gister en dat betekent dat ik dan in week 7 zit. Blond als ik ben, vergat ik mijn weekoverzichtje te geven! Dus bij deze: Week 6 Je kindje is aan het eind van deze week 5 mm lang. Vanaf nu wordt het een embryo genoemd. Er ontstaat een hoofdje en een ruggengraat. Het hartje klopt nu al steviger en de bloedsomloop van je kindje is af. Er groeien kleine uitstulpingen die straks armen en beentje gaan worden. Ook wordt er een begin gemaakt aan de lever, pancreas en maag. Ondertussen wordt je placenta dikker. Week 7 Je kindje is nu 8 mm lang. Door de veranderde hormonen kun je extra moe zijn en veel moeten plassen. Ook kan je huis onrustig zijn; je kunt zelfs wat last hebben van acne. Kom je in aanmerking voor een vlokkentest? Informeer nu dan alvast bij de verloskundige. Deze test vindt namelijk al heel vroeg in de zwangerschap plaats, tussen de 8e en 12e week. En dan mijn commentaar: Ik ben het nu soms al kotsbeu! Het klinkt heel slecht na 6 weken, maar jee...

Eigenlijk was het plan vandaag naar de Efteling te gaan. Maar dit hebben we afgeblazen. Dit omdat weer.nl aangaf dat er 100% regenkans was. Nou die regen heb ik niet gezien! Nu hopen dat Menno donderdag vrij krijgt, anders moeten we eens kijken hoe we dat gaan doen. Afgelopen weekend zijn we bij Tim en Anne geweest. De babykamer is daar nu af, althans, zonder de meubels, die komen aan het einde van de maand. En leuke spulletjes dat ze hebben! Ow zalig, kan gewoon niet wachten tot het bij ons ook zo ver is. Maar ja, geduld, geduld, geduld... Verder is het rustig, met Meesje gaat het een beetje beter... Maar nu is het afwachten hoe het blijft gaan...

Vandaag zouden we naar de Efteling gaan, maar aangezien weer.nl 100% regen gaf, hebben we dit afgeblazen. Dus besloten wij richting Ikea te gaan, immers hadden we leuke meubels gezien online! En gelijk maar gelijk eens kijken bij Babyplanet en de Prenatal. Die ochtend kwam echter eerst Moeders voor Moeders en nu heb ik ook vier blauwe flessen in een kratje, waarin ik telkens mijn urine kan legen voor het onderzoek. Ach, je moet ergens in kunnen helpen! Dit gaat het worden! We zijn er allebei helemaal weg van. Een ledikantje hebben we al, immers, dit is mijn oude van vroeger, wat enkel geschilderd moet worden. Als commode gebruiken we het dressoir wat er nu al staat, enkel komen er pootjes onder. En dan bovenstaande kast. Overigens ook te verkrijgen met witte deuren of berken deuren (de kleuren van ons huis). De box wordt een witte, of ecru heb ik nu ook al gezien... Dit is gewoon mooi in de kamer. Ook  al een prachtig boxkleed gezien, wit in het midden met Teigetje erop en d...

Vijf weken en vier dagen! Iedere zondag is een mijlpaal heb ik besloten. En de stand 58,4 kilo en 83 centimeter. Je ziet dat de vorm met name anders is geworden. In de avond heb ik echt enorm veel pijn, lang leven de PDS! En opgezet, echt niet grappig meer. Ik pas dan niet meer in mijn eigen broeken. Dus ook maar besloten om eens te gaan kijken voor een zwangerschapsjoggingbroek. Lekker voor in de avond! Vind het wel raar, zo vroeg in de zwangerschap, terwijl niemand het weet... Vandaag ook eens op internet rondgekeken voor wat we willen / moeten hebben voor de babykamer. Alles in huis opgemeten en nog al een doos ingepakt!

Ik heb echt mega ongeduld. Wil het nieuws zo graag de wereld in sturen. Maar geduld is nog steeds een schone zaak... En ja, geduld hebben we al gehad, dus kunnen er nog een paar weken bij. Ik heb trouwens ook al last van verstopping, in combi met mijn darmen is zwanger zijn dus niet zo leuk. Nu ja, komt ook wel weer goed! Verheug me al op 30 augustus, dan naar de verloskundige en hopelijk het hartje horen!

Vandaag is het vrijdag de 13e! Niet dat ik denk dat dit ongeluk brengt, maar denk, vermeld het even. Vandaag lekker rustig aan doen, naar de Cesar therapie en me voorbereiden op een lange dag Efteling komende maandag. Vannacht was minder leuk, werd wakker van de buikpijn, stomme darmen! Werd er nog misselijk van ook. Met Meesje zijn we gister weer bij de Dierenarts geweest. Omdat het niet duidelijk is wat ze nu heeft wordt het symptomen aanpakken. Het dieet wordt nu hert & erwt (klinkt zo grappig). Ze krijgt een antibiotica kuurtje en weer pillen voor de jeuk. Arm beestje. Al ligt ze nu lekker buiten van het zonnetje te genieten! Met Mara en Mickey gaat het goed, Mara ligt naast me te slapen en Mickey in de krabpaal. Dus dat scheelt zorgen. We hebben trouwens ook Danique weer te slapen gehad, was druk en gezellig! Qua Zevenheuvelen is het makkelijk, volgende week dinsdag ga ik weer bellen, eerst even tot rust komen...

Hormonen! Hormonen! Hormonen! Ja, ik krijg er nu al wat van. Gister een mega jankbui, tot twee keer toe, zo maar uit het niets. Ja, ik word gek van de hangjongeren, maak me zorgen om Meesje, zie er goed uit, maar voel me belabberd. Wat was er ook al weer leuk aan zwanger zijn? Ok, ik moet niet klagen, ik ben dol blij dat ik zwanger ben. Maar wil het graag met de wereld delen. Als ik het 11 september aan Arinde heb verteld, kan ik het eindelijk ook op HPO vertellen. Naar het feestje van Daatje kan ik niet, voel me rot en ben om 10 uur al gesloopt... Dus heb alleen mezelf er mee als ik daar heen ga. Vind het heel tof, lijkt me heel leuk, maar voel me gewoon beroerd. Sorry Daatje, als je dit leest, maar ja, het was een smoes! Vandaag maar weer een dag doorkomen!

De grote vijf weken dag! Nog zeven en dan zit ik in een veiliger stuk en kan het wereldkundig gemaakt worden... Vandaag hebben we dan ook mijn vader verteld dat hij opa gaat worden. Hij was super blij en de eerste date voor het oppassen staan al in zijn agenda! Gister ook zus gebeld (die gilde het winkelcentrum bij elkaar) en kleine broer (die gilde Kos bij elkaar). En ook aan Jeroen en Tess het grote nieuws verteld. Wat wel logisch was, immers is Menno er nu veel daar en heb ik al duidelijke kwalen en er ook veel last van. Later ook aan Maaike en Danique het verteld. Die vonden het ook heel erg leuk. Al vond Danique april nog erg ver weg... De kwaaltjes zijn wisselend. Naast een opgezette buik, die vooral in de avond erg vervelend is. Heb ik enorm veel last van mijn borsten. Die lijken er meer dan ooit af te vallen. Denk ook dat ik voortaan 's nachts een hemdje aan ga doen, gewoon ter versteviging. Eens bij de Hema kijken... Vandaag is er geen misselijkheid, dus misschien l...

Ik ben er blij mee, maar gister dan het einde van mijn DTA. In de ochtend heb ik gelijk alles in de groep gegooid. Incluis het passieve! Er werd vooral geschokt gereageerd, want ja, nu stopte er al weer eentje... Op mijn reactie van het passieve van de anderen reageerde eigenlijk Sarah en Thomas heel nuchter. Charlotte is al gestopt en Dagmar was er niet. Maar Niels, ik moest er op lachen, hij heeft gelijk een stel stempels op me gedrukt met "druk" "kwebbel" en "theatraal". De anderen stonden heel verbaasd te kijken dat hij dat vond, want zij waren het er niet mee eens. Noor en Floor vonden het ook prettig dat ik juist voor wat leven zorgde. Maar de vraag was of ik na de sociotherapie ook de psychotherapie wilde bijwonen, immers zouden daar Ilse en Nienke bij zijn. Ik vond het best. Echter was er eerst nog psychomotorische therapie en daar had ik geen zin in. Gaf dat ook eerlijk aan. Aan het einde van de pauze kwam Noor me halen om naar Ilse te gaan...

Morgen is dan dag drie van de DTA bij de Zevenheuvelen. En de kans is dat ik er mee ga stoppen. Waarom? Omdat ik niet denk dat de therapie voor mij goed is. Ik vind de groep niks, de mensen zijn aardig, maar ontzettend passief, ofwel, ik praat en zij hebben af en toe commentaar. Als er ook gevraagd wordt "wie wil er nu?" dan ben ik het veelal. Nadeel daar bij is, dat ik ook het meest de grond in getrapt wordt. En het hardst bekritiseerd wordt. Morgen wil ik dit, privé, dus niet in de groep, gaan aankaarten. Ik weet dondersgoed wat ik wil. Ik wil namelijk verder, mijn verleden is er, kan niet veranderd worden en ik moet daar mee leren leven. Ik wil gewoon verder! En ik wil mijn verhaal kwijt, ik wil praten, en daarbij handreikingen krijgen om verder te gaan. En niet bij iedere stap die ik zet te horen krijgen: "Wat voel je daar nu bij?" "Wat denk je daar nu bij?" "Wat heeft je verleden voor een invloed?" "Waarom doe je dat?"...

Vandaag weer heerlijk wakker geworden met buikpijn. Maar wees niet bang, het is maagpijn. En ik heb nog iets nieuws, opvliegers! Kan het spontaan gloeiend heet krijgen... Gister was er een "Groot Nieuws Boodschap", niet gepland, maar ja, soms verwacht je dingen en gaat het anders... Het plan was mijn vader als eerste het te vertellen. Immers, mijn jongste broertje zou ik pas zien nadat mijn vader het wist. Mijn zusje kon ik tot dan uitstellen en mijn oudste broertje zou ik even zien, maar in ons eigen huis. Niet dus! Gisterochtend belde grote broer of wij hem naar het ziekenhuis konden brengen, hij was de avond tevoor gevallen met zijn fiets. Wij dus daar (in alle vroegte naar mijn mening) heen. Daar aangekomen naar zijn huis, hij had geen haast en ging eerst nog even een sigaretje roken. Vond dat vervelend, maar ja, kon niks zeggen... Dus op naar het ziekenhuis... Het resultaat was een gekneusde schouder. Na het ziekenhuisbezoek zijn wij eerst langs ons gereden voor...

Het plan is dan ook alle weken te beschrijven. Maar ja, nu weet ik pas iets, normaal ook op woensdag, want dat is de week wissel bij ons. Ow ja, wie weet zet de verloskundige mij als ik denk ergens in week 8 tot en met 12 te zijn we terug of vooruit. Maar dat zien we dan wel weer... Week 1 Je laatste menstruatie is net begonnen. Ook al ben je nog niet zwanger, officieel is dit wel je eerste zwangerschapsweek! Ok, dit begon dus 7 juli, nog voordat we dus 1 jaar getrouwd waren. Ik had wel de balen dat ik ongesteld werd... Week 2 In deze week ovuleer je en zal de bevruchting plaatsvinden. Sommige vrouwen voelen hun ovulatie. Ze voelen een soort middenpijn aan de zijde waar de eisprong plaatsvindt. De twijfel is of ik toen wel ovuleerde. Dit omdat ik geen regelmatige eisprong had. Maar volgens onze berekening is het OF 18 juli OF 22 juli raak geweest. Menno is namelijk van 19 juli t/m 22 juli op oefening geweest. Dus zijn we nog steeds verbaasd dat het nu raak is. Week 3 H...

Aangezien nog niemand het weet, spui ik hier gewoon alles. Anders denk ik dat Menno nog gekker van mij wordt. Op dit moment is het namelijk zwanger zijn voor en na. Gisteravond had ik zulke pijn in mijn buik dat ik lekker Menno's joggingbroek heb aangedaan, de mijne zat gewoon te strak! Vandaag hebben we dan de boekenwinkels hier overvallen. We begonnen met een boekje voor mijn pa. We hebben een ontzettend lief boekje met bolletjes dat over het kiezen van de naam gaat, wat wij moeten invullen. Erg leuk, heb dit al gekocht toen Menno in Afghanistan zat, het is gewoon heel grappig en speels. Nu hebben ze hiervan nog drie andere boekjes, eentje voor de stamboom (gezien ik graag met genealogie bezig ben is dit boekje vast te klein voor een 25.000 namen), eentje voor een dagboek van het leven, maar het zijn maar mini boekjes. En de laatste is dan  een nieuw KLEINKIND  voor grootouders . Deze krijgt mijn pa dus 20 augustus als cadeautje, kijken wat hij er van vindt! Ow dan ...

Gefeliciteerd! Je bent in verwachting maar je weet het nog niet. Normaal zou je aan het eind van week 4 ongesteld moeten worden. Zeker als je een regelmatige cyclus hebt, is het vreemd als je overtijd bent. Veel vrouwen voelen, nog voor ze een zwangerschapstest hebben gedaan, al dat zwanger zijn. Ze voelen zich gewoon 'anders'. Toch zul je je vermoedens graag willen bevestigen met een zwangerschapstest. Dat kan al als je een dag overtijd bent. Natuurlijk kun je je ochtendurine naar je huisarts brengen, maar je kunt ook een test kopen bij je apotheek of drogist. Als je de gebruiksaanwijzing goed opvolgt, is een zelftest heel betrouwbaar.

Hmmm, laat ik beginnen met het feit dat ik niet blij ben met de update van mijn "thema". Ik typ nu namelijk al in het "papier" waarop anderen lezen. Het is niet echt prettig moet ik zeggen. Maar goed, daar kan ik weer niks aan doen. Vandaag was ons heerlijke dagje weg! We zijn vanmorgen lekker naar Arnhem gereden om een dagje in Burgers Zoo door te brengen. Op het gemakje begonnen we natuurlijk bij de Pinguïns (die zijn cool!), die wonen immers bij de ingang. Daarna lekker in de Zoo zelf rondgelopen, een lekker kaneelbroodje gegeten met voor mij thee en voor Menno koffie. Wel tof trouwens, want Menno gooide zijn koffie om en hij kreeg gewoon nieuwe! Na de Zoo zijn we naar de Mangrove en de vogels gegaan... Ook al mooi. Vervolgens door de Rimba (tijgers!) en natuurlijk naar de Bush, Desert, Ocean en als laatste de Safari. Ik miste alleen het treintje, die ze in de Beekse Bergen wel hadden... Nu zijn we moe en morgen gaan we uitslapen! Geen wekker, geen gedoe. ...

Het begint nu al irritant te worden, om zo twee keer te schrijven op een dag. Maar ik ga dat toch nog even volhouden... Het is nog in overleg of we het mijn vader de 20e gaan vertellen. Mij lijkt het wel zo handig, want doordat ik al gesloopt ben door die DTA en hij dan toch hier langs komt. Menno wilde met week 12 langs gaan, maar eer het dan de wereld in mag, ja, dan is het oktober. In de eerste week van september worden het dan de broers en zus die het grote nieuws krijgen en dan nog de vrienden. Maar die iets later... Vanmorgen om 5 uur was het weer feest. Want ja, ik moest plassen en we hadden afgesproken de ochtendurine te gebruiken voor (alweer) een test. Aangezien ik tegenwoordig minimaal 1 keer in de nacht eruit mag om te plassen... Menno dus wakker gemaakt (schatje moet ik je wakker maken of je vertellen als het negatief is) want hij wilde er mee uit. Dus om vijf uur was het hier een drukte van belang en was het ook snel duidelijk, gewoon weeral een streep. Om 8 uur ...

Vanmorgen na drie testen (oké, vanmorgen 2 en gisterochtend 1) geloofde ik het niet, dus ja, vanavond maar weer een test. In eerste instantie lijkt het alsof er niks gebeurt. Maar dan wordt die tweede streep toch echt zichtbaar. Bovenaan de test van woensdag 04-08-2010, als je heel goed kijkt (zo een beetje scheel, loensend en met een half oog) dan kun je toch echt een tweede streep ontdekken. De onderste test is van vanmorgen (donderdag 05-08-2010) en toch veel duidelijker. (Links is overigens de controle streep) Dan nog de avondtest! Links is dan de controle streep en rechts de lichtere test die aangeeft zwanger te zijn. Echter de twijfel blijft. Waarom? Bij een ovulatietest zijn de bovenste twee testen namelijk ongeldig. Dan moet je gewoon twee donkere strepen hebben. Bij de zwangerschapstesten blijkbaar niet. Nu is het ook nog zo dat Menno is van "zien is geloven". Dus die wachten eigenlijk af tot de 1e echo of totdat hij het hartje kan horen... Dus ja... En voor...

Zo ging ons gesprekje net aan de telefoon. Gisterochtend had ik een test gedaan. Eigenlijk over de datum, maar goed, ik was toch niet zwanger. Als je goed tuurt, dan zie je een hele lichte streep. Als je scheel bent, zie je gewoon niks. Nu lag ik dus wakker vanmorgen (Zevenheuvelen spanning) en begon na te denken over de test. Op het KOK forum zeiden ze altijd "Een streep is een streep, hoe licht ook". Met dat in mijn achterhoofd ging ik die streep dus "even" ontkrachten. Immers, de test was over de datum. Dus ben ik om half 7 uit mijn bed gestapt, met potje naar het toilet gegaan en een minuscule hoeveelheid urine opgevangen (ik was een half uur eerder al geweest, mijn "geluk" dat ik vaak moet). In eerste instantie leek het nergens op. Maar geduld is niet mijn goede kant. Tot mijn stomme, stomme verbazing werd die lijn dan toch wat donkerder. Mijn reactie was "hoe laat is het? Oh mooi, nog voor 7 uur, kan ik Menno bellen". Dat deed ik dus o...

Ja ik ben al echt aan het aftellen, want ik vind het verschrikkelijk! Gister was dan mijn eerste dag op de Zevenheuvelen in de DTA. In de brief stond ons te melden om 08.45. Braaf zat ik dus om 07.45 in de auto, want ik rij er ongeveer 45 minuten op, dus ben ik dan op tijd. Uiteindelijk heb ik met mijn mede-DTA'ers nog drie kwartier gewacht. Om 09.30 werden wij dan gehaald. In 15 minuten kregen we eerst excuses voor het verlaat ophalen, uitleg over het programma, de huiskamer en de regels. Ook kregen we het voorstelrondje. Te bizar voor woorden, want in zo'n korte tijd gaat dit niet. Maar mijn mede-DTA'ers zijn Niels, Thomas, Sarah, Charlotte en Dagmar. Dus dat was al snel duidelijk. Dan heb je als sociotherapeuten Noor en Floor en ook Ilse en Nienke zijn belangrijk. Voor de motorische therapie hadden we Luca, maar dat was maar één keer, de volgende keer is het een ander. Het eerste deel was de doelenbespreking. Thomas begon en vertelde zijn verhaal. Daarna toonde ik m...

Zow, het is dan eindelijk zondag avond en het weekend is weer over. Ik moet ook bekennen een beetje klaar te zijn met de mega drukke weekenden! Menno was donderdag al vrij, nu ja, donderdagmiddag. Ik had dan ook mijn laatste arbo bezoek. Ditmaal in de grote stad, dichterbij dan de stad verder weg, maar Menno ging mee. Wel gelukkig de arts die ik de vorige keer ook had, mocht ook tijd hebben na drie bezoeken met drie artsen! Nog steeds ben ik afgekeurd zeg maar, ik werd niet door hem beter gemeld. Wel stelde hij mij twee keuzes, ofwel beter melden, ofwel ziek blijven. Voordelen van beter melden was dat het netter stond op mijn CV, nadeel was de sollicitatieplicht. Maar ja, die is voor mij zo groot, dat nadeel, want dat kan ik niet. Dus ben ik nu ziek uit dienst. Komende week kan ik dus het telefoontje van het UWV verwachten om me daar te melden voor het vervolg traject. Maak me er wel druk om, maar ja, het is nu niet anders... We zien wel. Vrijdag was het een dag van poetsen, niet ...