Life as it is

Dat was dan echt super! De reünie van de cursus! Allemaal lieve kleine baby'tjes. Tien mama's, zes meisjes en vijf jongetjes. Jaja, zelfs een heuse tweeling erbij! We waren mooi verdeeld in 50/50. En natuurlijk als ik op een stoel klim om een foto van alle kindjes te maken, wat doet ons Spuugiemonster: Spugen! (En natuurlijk daarna naar iedereen lachen!).

Al toen ik zwanger was van Keira hadden we het erover dat we toch wel op vakantie wilden. Maar ja, met een kind dat half mei nog geboren kon worden een heel eind met de auto zagen we niet zitten, zeker niet "al"  in juli of augustus. En vliegen is helemaal uitgesloten, we willen immers kamperen. Het plan is toen ontstaan om gewoon een midweek naar een vakantiepark te gaan. Lekker zwemmen, ontspannen, wandelen, eten en genieten met z'n drietjes. Ik heb destijds ook van alles uitgezocht waar we heen konden gaan en wat er te doen was. Maar voornamelijk voor Landal, immers, daar zijn we in januari 2010 geweest toen Menno net terug was uit Afghanistan en dat is goed bevallen. Daarbij is CenterParcs ook stukken duurder. Toch trok het idee van het subtropisch zwembad mij heel erg. Zeker voor Keira is dit heerlijk en ze zal het dan ook veel meer beseffen. Maar ook als het slechter weer is kun je lekker in die koepel gaan zitten, dit beseft ze zich ook al. En toen kregen ...

Het ziet er zielig uit, daar blijf ik bij. Maar het heeft ontzettend veel baat voor ons kleine meisje. We krijgen een ritme, zij bepaalt het wel, maar het is eigenlijk best ritmisch. 's Nachts nog maar één keer en dan in de ochtend tussen 5 en half 7, maar dat is niet erg. Ze heeft zelfs al een keertje 7 uur aan een geslapen!

Per 9 juli heb ik geen verlof meer. Per 9 juli beland ik dus eigenlijk weer in de WW. Natuurlijk heb ik hier geen zin in, minder inkomen, allemaal gezeur en eensheidsworst van het UWV en meer van die onzin. Maar ik hoef nu nog niet te solliciteren, immers, ik heb verlof en mag van Keira genieten en bijkomen van de zwangerschap en bevalling. Toch heb ik dan al gesolliciteerd. Mijn voornemen was om per mei te reageren op vacatures die mij voor 100% aanspreken, met minder neem ik tot 9 juli geen genoegen. Zo zag ik dus vorige week een vacaturen staan voor een administratiekantoor in het grote dorp. De complete vacature leek wel voor mij geschreven te zijn. Eigenlijk perfect. Ik heb dan ook mijn CV bijgewerkt, immers daarin stond dat ik nog zwanger was en heb een brief geschreven. Een brief schrijven, nu ja, via de mail, was iets dat ik in tijden niet had gedaan. Over het algemeen nam ik daar de moeite niet voor. Maar nu wilde ik die baan gewoon hebben! Gistermiddag mocht ik dan op ge...

Dat het allemaal niet makkelijk gaat is wel duidelijk. Maar eens een samenvatting. Na de geboorte van Keira lukte het niet met de borstvoeding, ik maakte compleet geen melk aan, zelf niet met kolven. Dus over op de flesvoeding. Natuurlijk werd ik spontaan de volgende dag wakker met zware stuwing. Die middag lekte de melk eruit. Dus Keira toch maar aangelegd. De combinatie van borstvoeding, kolven en flesvoeding begon. Menno nam de flesvoeding op zich. Een stuk voor zijn plezier, een stuk om mij te ontlasten en een stuk omdat ik borstvoeding en flesvoeding gescheiden wilde houden. Als ik ieder uur Keira had aangelegd en daarna gekolfd had, dus een productie proces van 24 uur in mijn ogen, dan was de borstvoeding misschien wel gelukt. Maar sorry, ik heb ook een leven en wil ook genieten. Ik voelde mij een melkkoe, dus dat deed ik niet. De dag voor mijn verjaardag ben ik dan ook gestopt met de borstvoeding. Afbouwen hoefde niet, er kwam al niet veel meer uit. Geen stuwing meer gehad ...

Al heel lang geen blog. Ik heb er gewoon de tijd en fut niet voor. Het gaat hier dus niet goed. Bij Keira zijn ze namelijk de roze wolk hier vergeten af te leveren, ze hebben een loodgrijze gestuurd. En ik heb het gevoel dat er iets is met ons kleine meisje... Dus vanmiddag met schoonmoeder naar de dokter. Wel ben ik bezig achter de schermen met foto's. Maar een blog typen heb ik geen tijd voor... Sorry! Wel een mooie foto van ons kleine meisje...

Vanuit het Negenmaandendagboek schreef ik iedere week een update hoe het met de kleine Muppet, inmiddels bekend als Keira, in mijn buik ging. Nu heb ik ook het boek Baby's eerste jaar. Dus vanuit daar ook soms een verhaaltje. Maar niet zo frequent helaas... Na een maand In een maand tijd heeft je baby al veel geleerd: Je baby reageert op geluiden en kijkt gericht naar je gezicht Speeltips! Praat tegen je baby en zie hoe hij je mondbewegingen nadoet. Vooral een O, A of een gaapbeweging probeert hij na te doen! Na een maand ga je voor het eerst met je baby naar het consultatiebureau. Je baby wordt er gewogen en gemeten. Je krijgt informatie over de voeding en verzorging en je baby wordt uitgebreid door de arts bekeken Tip! Neem een omslaghanddoek mee om je baby warm te houden als hij uitgekleed is. Je moet soms even wachten tot je baby aan de beurt is. Neem een fototoestel mee om de eerste keer vast te leggen! Het is kei leuk om te zien dat Keira zo reag...

De tijd vliegt als een gek, Keira is gewoon vandaag al 1 maand oud (nu ja, jong eigenlijk). Ze groeit in onze ogen als kool, vooral in de lengte. Eergisteren hebben we toevallig een eigen meting gedaan. 3750 gram op de keukenweegschaal en 54,5 centimeter. Een lange dunne meid. Het bezoek blijft (natuurlijk) nog komen. We verwachten nog wat mensen maar er zijn er ook al een hoop geweest. Ze is dan ook schandalig verwend! Alles is inmiddels ook al opgeruimd, alleen de kaartjes hangen nog, het hele huis hangt vol! Menno is vandaag voor het eerst weer aan het werk. Wat voor hem om meerdere redenen zwaar is. De bezuinigingen bij Defensie geven hem zorgen. Hij wil graag militair blijven, maar als de oefeningen en uitzendingen wegvallen, dan heeft hij geen zin om monteur te zijn op 40 minuten afstand van huis, dan gaat hij liever dichter bij huis werken. Dan een update hoe het gaat: niet. Kan ik kort en simpel over zijn. Keira is heel huilerig, heeft veel krampjes en pijn....