Life as it is

Over een dag of 11 moet ik ongesteld worden. Vorige week hebben we nog een test gedaan en mijn lichaam blijft mij vertellen dat ik zwanger ben. Heel vreemd. Het zal wel niet, maar ik hoor toch vaker over negatieve testen en daarna toch nog positief. Het zou ook kunnen dat ik een vroege miskraam heb gehad en dat mijn lichaam denkt zwanger te zijn. Maar dan had ik toch positief getest... De test was trouwens negatief. Ik ben benieuwd wat we net voor de carnaval weten... Want dan moet ik toch testen, immers carnaval gaat toch samen met een wijntje en dan wil ik het zeker weten. Oh ja, mijn broeken zijn echt krap aan het worden, dus ik weet het niet meer.

Momenteel is alles "Kia doen!". Ofwel, mevrouw wil alles zelf doen. Als ik haar vraag haar jasje te pakken, doet ze dit vol enthousiasme. Als ik haar dan zeg dat ik die aan ga doen krijg ik standaard "nee" op repliek. "Kia doen". Is het volgende wat ze zegt. En dan begint de worsteling met de jas. Als de arm erdoor is, is ze compleet trots op zichzelf. Achterste voren? Mooi. Mama bemoeit zich, smijt je jas op de grond en ga stampen, huilen en "Kia doen!" roepen. Iedere middag nadat ze bij haar gastouder is geweest (of bij opa en oma) eindigt in een gevecht om jas en schoenen aan te doen en haar in de auto te krijgen. Gelukkig werkt in de auto K3 op het moment. Ze is al zo groot en nu wordt ze ook nog snel groot!

Om nog maar eens te zagen over het proberen zwanger te worden. Momenteel begin ik rond te worden. En omdat ik pas over een paar weken weet hoe-en-wat toch maar een "geheime" post. Ik begin dus rond te worden. Mijn broeken passen slecht en mijn shirts kruipen over mijn buik omhoog. Mijn laatste ongesteldheid was vreemd. Zeker in vergelijking met normaal. Ik heb namelijk twee dagen licht gevloeid en daarna bruinverlies gehad. Normaal vloei ik één dag licht, drie dagen zeer zwaar, twee dagen medium en dan nog een paar dagen bruinverlies. Nu is het zo dat ik erg moe ben, veel buikkrampen heb en dus 's avonds niet in mijn broeken pas. Dit heb ik eerder voor ons 'hopelijk ooit tweede kindje' ook gehad, een paar cycli terug. Maar toen werd ik ongesteld. Lees ik net mijn blog terug van 5 weken 4 dagen bij Keira en het komt me bekend voor... Maar ja, testen durf ik eigenlijk niet. Geen zin in een negatieve test. Ben voor de zekerheid wel gestopt met mijn allergi...

Ons bolleke is vandaag dan 659 dagen oud, ofwel 94 weken, ofwel 21 maanden. Om precies te zijn 1 jaar, 9 maanden, 2 weken en 4 dagen. "Nee!" is dan ook al even haar favoriete woord. Jaja, van een klein hulpeloos baby'tje hebben we nu een dwarse dreumes in huis, die met 2,5 maand alweer een peuter gaat zijn. Lopen is niet meer in bij Keira, nee rennen. De hele dag, zo veel mogelijk, met de buggy om de tafel of gewoon zo hard ze kan. Wat tot gevolg heeft dat ze twee blauwe knieën heeft. Maar momenteel ook een groot ei op haar voorhoofd en een schram op haar kin. En dat terwijl ze voornamelijk binnen speelt. Klimmen kan ze inmiddels ook, ze loopt bijna als een volwassene de trap op, enkel haar handjes gebruikt ze voor het laatste beetje steun. Haar stoel klimt ze met gemak op, maar ook de bank is niet veilig. Momenteel is ze de salontafel aan het uitproberen. En omdat ze zo groot is, ja kan ze er op klimmen. (Helaas voor haar mag het niet). Iedere ochtend vraagt ze ...

Vol goede moed begonnen wij in 2006 aan een mooie periode in ons leven. We gingen samen wonen. Menno's huis, immers, een koophuis was slimmer om te gaan wonen dan een huurhuis. Anno 2013 staat dit huis alweer drie jaar te koop en raken we het aan de straatstenen nog niet kwijt. Gister een gesprek gehad met de makelaar (een nieuwe man, geen nieuw kantoor) en we hebben een plan de campagne opgesteld. Je moet immers wel. De woning gaat van internet af. Na de carnaval komt de woning opnieuw op internet, met nieuwe foto's een uitgebreidere omschrijving en de mogelijkheid om twee maal per week zo binnen te lopen bij een zogenoemd 'open huis'. Dit alles voor zes weken lang en voor een lachertje van een prijs voor het huis. Hierin ben ik dubbel de sjaak, want voor mij gaat het zaterdag worden dat ik daar zal zijn om het huis proberen te verkopen. De andere dag nemen de schoonouders het voor de rekening, immers, we moeten nog werken, Keira kroelen en een huishouden voer...

Soms denk ik wel eens te stoppen met mijn blog. Tijd is een waardevol ding en het is er niet in overvloed. Wat mij echt vaak dwars zit zet ik niet vol open op internet. Maar de rest graag wel. Over Keira wil ik graag meer vertellen, maar ik vergeet het gewoon. Zo slecht is dat. Misschien maar eens een avondje besteden aan het 'pimpen' van mijn blog. Dat de zin weer groter wordt.

Heel even een kleine hoop gehad, maar die werd gelijk de grond in geboord. Weeral een ronde verder. En we mogen niet te veel klagen, maar het valt ons gewoon vaak tegen, we doen 'ons best' en natuurlijk weeral allemaal zwangeren om je heen maakt het niet makkelijk. En vooral dat we toch 'overal' horen "oh bij een tweede waren we zo zwanger". Nou wij duidelijk niet dus. Ik vraag me dan af waarom bij ons niet... Dus ronde 5 gaan wij in...

Bij ons nieuwe huis kwam een tuin. Nu is een tuin tof, zeker als je die nooit hebt gehad. Maar dit valt in de categorie !TUIN!. Waarom? Met een tuin van 24 bij 50 meter is je tuin gewoon belachelijk groot. Want dat is een oppervlakte van  1200 vierkante meter. Goed, hier staan ook het huis en de garage op, dus gelukkig valt er iets weg. Maar de rest is dan nog steeds tuin. Overigens zonder voortuin, die is ook nog 1 bij 10 meter. Nu hebben er hier voor ons een hoop mensen in een vrij korte tijd gewoond. Eerst (na wat wij inmiddels hebben begrepen) een ouder echtpaar, zij wilden het verkopen om gewoon kleiner te wonen, het was ze te veel. Daarna heeft het denk ik leeg gestaan en vervolgens nog twee gezinnen die hier anti-kraak woonden. Nu hadden die oudere mensen hier een bloemenpracht in de tuin, dat hebben we aan de foto's van de verkoopbrochure gezien. Ook stonden er toen veel bijgebouwen. Na de oudere mensen heeft het denken wij dus even leeg gestaan en vervolgens twee ...

Dat vraag ik me gewoon af. Ik ben weeral ongesteld aan het worden, op naar ronde 5 alweer. Zo klinkt het al een end weg... Maar ik schrik vooral van de termijn van mijn cyclus, 23 dagen. Dat is wel belachelijk kort. 25 heb ik dan één keer gehad. 26 wel vaker, maar nu zo bizar kort... Vind het bijna eng, zou er iets mis zijn?

Nederland is een zorgland. We zorgen met onze belastingen nu eenmaal voor anderen. En sommige dingen maak je nooit gebruik van, andere dingen wel. Zo is het bij iedereen. Op het moment is de kinderopvangtoeslag weer in opspraak. Voor de Belgen onder ons zal ik een uitleg doen. Het uurtarief voor opvang is in Nederland geloof ik iets van € 6,00 per uur, dit is dan soms inclusief eten en drinken en soms exclusief. Vandaar ook gemiddeld. Ik betaal voor Keira € 5,86 per uur, maar Keira gaat naar een gastouder (volgens mij onthaalmoeder, zoals dat in Vlaanderen wordt genoemd). Dit tarief ligt dan ook lager dan een kinderdagverblijf (creche in Vlaanderen), hier lag het tarief bij ons op € 6,50 per uur. Bij de eerste zit geen eten in, dat moeten we zelf meegeven. Bij de tweede zit dit er wel in. Luiers moet ik overal zelf meegeven. Ok, bij de gastouder ook billendoekjes. Keira gaat gemiddeld 69 uur in de maand naar haar gastouder. Ik werk gemiddeld in de maand 87 uur. Nu heb ik ongevee...

Al vind ik het altijd gewoon van die verplichte dagen dat ik ze eigenlijk wil afschaffen. Niet dat het ongezellig is, maar het is zonde van de vakantie! Menno en ik hadden beiden vanaf de zaterdag voor Kerst vakantie, dus hoopten wij alle tijd te hebben voor alles wat we moesten doen. Helaas... Het was op het einde nog stressen en rennen op de dag van Kerstavond om alles af te hebben. Maar om 4 uur hadden we dan hapjes staan en was het tijd voor de Kerst voor ons drietjes. Keira is super verwend en vond vooral de 'dootjes' erg leuk! Ook de hapjes waren een succes, aardbei, paprika, brood en bladerdeeghapjes met kaas. Die avond werd het minder bij de bedtijd, want zo hyper als ze was wilde ze niet slapen, maar wij wilden dat ze op normale tijd naar bed ging. Eerst Kerstdag vierden we bij mijn jongste broertje met de hele familie en Tweede Kerstdag thuis met mijn schoonouders. Floep weer twee dagen weg! Donderdag lekker gezwommen met z'n drietjes en vrijdag lekker gesp...