Life as it is

Vanmorgen ging de wekker al te vroeg, al was ik al half wakker. Mara kroop nog even extra lekker tegen me aan, die is nu eenmaal verzot op "haar bedje".  Maar ik moest dan toch echt. Na gister nog een flinke huilbui gehad te hebben, Menno die gelukkig nog even belde, moest ik toch echt. De gloedje nieuwe TomTom weigerde dienst! Gelukkig was het niet de eerste keer dat ik die kant op reed, maar ja, ben niet echt een held in de weg vinden... Volgens dat ding ging ik niet richting Zevenheuvelen, maar bleef ik gewoon thuis, en nee, de auto reed ook niet. Moest ik een update doen! Fijne nieuwe spullen... Na het bekende toiletbezoek en een kop warme chocomel (wordt het echt 22 graden aan het einde van de week!?) en een stukje in een boekje te hebben gelezen mocht ik dan. Eerst een hele evaluatie gekregen over mijn vorige gesprekken en mijn testen. En ja, het klopt allemaal. De diagnose: ik ben niet gek :P Maar dat was ook geen nieuws. Ik heb (gelukkig) ook geen psychische zi...

Gister was ik het beu met Meesje, ze ligt op gekke plekken en krabt zichzelf compleet kapot. Dus was het tijd voor de dierenarts. Ik had er best de schrik in, de vorige keer was ze zo bang dat ze een plasje liet lopen en aanviel. Vandaag mocht ze dan aan het tuigje mee, echter moest de bak ook mee, want ja, met vreemde beesten leek het me niet verstandig. Maar er was verder geen dier, dus Meesje kon zo wandelen. Ze vond het allemaal erg spannend. Toen naar binnen, met grote oogjes op mijn armen. Ik heb haar dan ook eerst op de grond gezet zodat ze lekker kon lopen. Haar dekentje op de tafel gelegd en haar erop gezet. Ze vond het niet leuk, maar met mijn armen om haar ging het wel. Ik heb uiteindelijk het schraapsel van haar wondjes genomen en ze had geen pietjes, dus dat was mooi. Allergie dus! Nu mag ze aan de hypoallergene voeding en heeft ze een prik gehad (wat overigens alleen een mauw opleverde, een ren naar haar mandje en daar een keer blazen, dus dat viel mee!). Nu moeten w...

De verkiezingen! 9 juni mag ik dan dubbel naar de stembus, want ja, Menno zit in Noorwegen. Aangezien ook in België binnenkort verkiezingen zijn (goede landen, laten allebei het kabinet vallen) doe ik ook daar stemtestjes. Ofwel, ik heb in alles rechts en links bovenaan. De midden partijen doen bij mij niet mee. Ik ben voor een strenger immigratiebeleid. Strenger strafbeleid. Minder uitgaven aan ontwikkelingssamenwerking en zo nog wat dingen. Echter is voor mij het milieu ook erg belangrijk. Ik zou graag zien dat er extra belasting op vlees komt. Maar ook dat er veel meer windmolens komen en zonne-energie in opmars komt. Echter... Een groene rechts georiënteerde partij bestaat niet. Dus wat nu? Misschien dat ik die dan maar zelf moet oprichten, jammer alleen dat ik straks niet meer in Nederland mag stemmen volgens mij, of enkel voor de lands verkiezingen? Overigens, vat me niet verkeerd op, ben ik absoluut niet "extreem rechts", maar rechts georiënteerd, daar kan ik ...

Vanmorgen was het zover. Menno is vertrokken naar Noorwegen. Na een heerlijk lang weekend op het balkon liggen (had ik al gezegd dat ik van de zon houd?), en een beetje samen aanrommelen. Was het vanmorgen zo ver. Gelukkig geen bizarre tijd, in eerste instantie zou het 4 uur vertrekken zijn en dan natuurlijk in de nacht. Maar hij werd om kwart over 10 opgehaald. Menno heeft mij lekker laten liggen, tot ik om half 10 wakker werd, meer eindelijk uit bed kwam. Ik slaap namelijk al dagen enorm slecht. Het was toch even moeilijk en vreemd. Zeker omdat we met de uitzending ook zo afscheid hebben genomen, hier thuis dan. Maar goed, hij is inmiddels veilig in Noorwegen, waar het ook nog eens sneeuwt! We tellen af, 10 of 11 juni kan ik hem weer in Oirschot op gaan halen. En ondertussen test ik mijn ovulatie eens, want ik heb nog geen idee wanneer die valt. Oh en met Meesje gaat het niet zo goed, ze blijft krabben en op gekke plekjes liggen. Ze wil echt doodgraag naar buiten, alleen v...

Gisteravond was het dan eindelijk zover. We gingen mijn verjaardagscadeau doen. Ik had namelijk van Menno schietlessen voor mijn verjaardag gekregen. Nu krijg je alle mensen "maar had ze een dagje sauna/shoppen/musical/film/etentje niet leuker gevonden?" Nee, ik was super blij met dit cadeau. Ik loop immers al vier jaar te zeuren dat ik mee wil schieten en Menno schiet natuurlijk als militair regelmatig. En nu was het dan zover! Op naar een dorp vlakbij, via een zandweg en daar was het gebouw. We werden kei vriendelijk onthaald, gewoon wel als nieuw, maar welkom (en dat kom je niet veel meer tegen). We gingen dus eerst luchtbuks schieten! Ik was eigenlijk best goed, van de 100 punten had ik in de eerste sessie 91 punten en in de tweede 78 punten. Niet slecht dus, al zeg ik het zelf. Ik vond het ook super om te doen, maar dat was eigenlijk alles wel. Menno heeft toen ook nog even geschoten, maar vond het niet fijn, de trekker reageerde te snel (volgens mij). En natu...

Ja, de Zon, met een hoofdletter. Ik ben zo blij met de Zon, ik kan er niet over uit. Vandaag heb ik heerlijk in de Zon gelegen. Het leven ziet er gewoon mooier uit als de Zon schijnt. Ik hou van de Zon! Dat is em dus, de Zon! Zo schijnt hij op mij en verwarmt hij mij, neemt mijn zorgen voor een deel weg... Zalig! Enige nadeel, ik ben moe, dus ik ga nu naar bedje toe.

Gister was het weer een Zevenheuvelen dag. In tegenstelling tot de vorige twee keer maakte ik mij totaal niet druk, vond Army Wives kijken belangrijker dan opschieten en zat dan ook net om drie uur in mijn auto. Moest ik er om kwart voor vier zijn en is het drie kwartier rijden. Maar ik was netjes op tijd, kon nog even naar het toilet en zelfs een kop thee pakken. Het gesprek begon met mijn gezin van thuis uit. Daar dieper op in. Zo ook mijn geboorte, mijn school "carrière" en mijn ouders. Niet makkelijk dus, maar goed, ik verwacht ook niet dat het makkelijk is. Alleen kwam het gesprek daarna al licht op de therapie. Eigenlijk heeft de psycholoog geen flauw idee wat hij met mij aan moet. Hij kan niet de vinger op de juiste zogenoemde zere plek leggen (vind ik niet gek, kan ik ook niet). Dus lekker onduidelijk en frustrerend. De volgende vraag was wat ik voor therapie wilde. Ik klapperde met mijn oren en keek een beetje glazig naar die man. Want ja, ik ken wel wat, maar g...

Jaja, officieel ben ik dan bijna een jaar een "army wife" en onofficieel al dik vier jaar. Maar het gaat niet om mij, maar om de geweldige serie! Momenteel zenden ze die hier in Nederland uit op Net 5 op maandag avond. En ja, het is een zalige serie! Army Wives is een Amerikaanse drama serie die het leven volgt van vier militairsvrouwen, een militairsman en hun families. De serie ging in Amerika in première op de tv-zender Lifetime op 3 juni 2007. De serie is gebaseerd op het boek  Under the Sabres: The Unwritten Code of Militairy Marriage , geschreven door Tanya Biank. Het lijkt in princiepe op niks zoals hier in het Nederlandse leger, sowieso zijn er geen leger dorpen zoals in Amerika. Maar sommige punten komen oh zo bekend voor! Dat is echt bijna bizar. Je herkent gewoon veel en soms denk ik wel eens dat het prettig zou zijn om ook hier die "leger dorpen" te hebben... Momenteel is trouwens het tweede seizoen al in Nederland bezig. In Amerika inmiddels al...

Al sinds mijn heugenis (mwoahaha, dat klinkt slecht) hebben wij last van hangjongeren. Al mogen we ze zo niet noemen, ze zijn het. Laat ik beginnen bij het begin. In de zomer van 2006 trok ik bij Menno in. Ik woonde ook in een appartement, dat groter was, aan het kanaal lag, op de 2e verdieping zat en goedkoper was. Dit huis is kleiner, 3 hoog, duurder, midden in het centrum, parkeerproblemen en noem maar op. Echter is dit koop (iemand het kopen? Het staat in de verkoop...) dus was de keuze niet moeilijk. Heel soms heb ik er nog wel spijt van... Maar goed, wij woonden hier met enorm veel plezier... Een groter balkon dan bij mij was ook een voordeel, op het Zuiden zat het bij beiden. Die zomer kan ik me niet herinneren of er overlast was. Maar vorige zomer wel en die daarvoor ook, dus 2008. Een paar jongeren, stuk of 4 a 6, die daar een beetje rondhingen. Moeten zij weten dat ze niks nuttigers met hun leven te doen hebben, compleet kansloos, maar het is hun leven. Geen probleem a...

En dan heb ik het niet over mezelf. Maar over iemand in mijn omgeving die na alles ook nu nog een dit van mij (ons) vraagt! Mede de reden waardoor ik al een tijd in de put zit, mede de reden waarom wij nog steeds niet verhuisd zijn. Ik zal er niet over uitweiden, maar kan wel zeggen, dat diegene verdomd veel lef heeft en een grote NEE krijgt van ons! Dat was voor de frustratie. Kan het niet geheel nu uitleggen, het zit me te diep. Maar ik ben furieus, zo erg is het. Verder is het hier "rustig". Menno is langzaam bezig voor de oefening. Morgen drukke dag nog. Donderdag rustig en vrijdag lekker shoppen! En dan in de avond in het bos liggen, in Lanaken nog wel, hoezo een eind rijden! Ik kan nu ook vertellen dat Tim en Anne zwanger zijn. Het kwam bij ons als een klap. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het ze echt van harte en hoop dat ze een mooi en gezond kindje in november op de wereld gaan zetten en dat Anne een voorspoedige zwangerschap mag hebben. Maar de jaloezie zit ...

Zeker als het weekend langer is dan de week. Ik ben nog steeds snel enorm moe, geen probleem op zich. Want ja, overdag doe ik gewoon weinig, zodat ik 's avonds en in het weekend mijn aandacht aan Menno kan geven. Echter als het weekend deze keer vijf dagen is, dan ben je gesloopt! Het was woensdag natuurlijk Bevrijdingsdag, dus alle ambtenaren zijn dan vrij. Menno dus ook. Donderdag dan de Zevenheuvelen. Vrijdag moesten de boodschappen gehaald worden, zonder eten is toch erg lastig... Vrijdag ook een nieuwe puzzel gekocht, een 3D en dan niet dat ie ook de ruimte in gaat, maar gewoon een platte, met een 3D beeld erop, met een draak ^^. Omdat wij enkel onze mini tafel hebben en hier ook van eten moest ik een oprolmat voor de puzzel hebben. Dacht echter dat die dingen stervens duur waren, gelukkig niet. Ook een hele toffe Disney puzzel gezien, denk dat ik die ook graag wil. Menno probeerde me nog te verleiden met het leuke leren jasje wat ik een paar weken terug had gezien, maar ...

Vandaag had ik dan mijn interview op de Zevenheuvelen. En jeetje, heb ik me daar nu druk om gemaakt. Natuurlijk weer een nacht amper geslapen, liggen draaien en woelen. Om daar van 9 tot kwart voor 11 en van 11 tot half 1 (ja, dat was dus 3 uur en een kwartier, in plaats van vier uur), mijn interview te krijgen. Dan zou ik nog een uur moeten computervragen beantwoorden. Dacht het niet he, met een kwartier stond ik weer buiten! Kan ik er wat aan doen dat ik goed kan lezen en niet wil nadenken, maar van de eerste ingeving invullen. Het interview was "leuk". Het was interessant, maar bekend. Want ja, ze stellen toch allemaal dezelfde vragen :P. En ja, dat ik chaotisch ben in mijn hoofd, dat wist ik al. Ik denk veels te veel na (het is maar goed dat mijn hoofd niet kan exploderen :P Thuisgekomen, nu ja, Menno heeft mij gebracht en gehaald. Zijn we nog even naar de Mediamarkt gegaan. Eens kijken voor een nieuwe tv. Met de andere opstelling van het huis is eigenlijk onze tv te...

Zaterdag was het laatste verjaardagsdeel. Vrijdag zijn Maaike en Danique al gekomen om te helpen taarten te bakken. Op de bodem van de appeltaart na, waren ze goed gelukt. Jammer alleen dat bijna niemand taart heeft gegeten en wij nog een hoop over hadden... Om 1300 uur was het eerste bezoek er (ok, Maaike en Danique waren er toen al) en om 0100 uur gingen de laatsten naar huis. Een vermoeiende dag dus. Maar ik ben goed verwend. Geld voor een servies, een plantje, een boek (Morgenrood!), knipvellen een tekening en een borduurwerkje, op school gemaakt door Danique. Goed verwend dus! In mei ga ik dan met grote broer kijken voor een servies. Hij weet waar je dat veelal kunt halen en ik weet nog niet wat ik wil hebben... Menno vindt het vrijwel allemaal best, hij weet toch dat ik niet met bloemen, gekke werkjes of felle kleuren thuis kom. Donderdag weeral naar de Zevenheuvelen, tegen deze zie ik goed op, maar ja, het moet toch gebeuren...