Life as it is

Ditmaal niet over de weg (daarvoor wacht ik nu nog een dikke maand voor naar de Ombudsman te stappen), maar over Keira. Ik was moe, moe van al het kastje-muur, moe van alle formulieren, moe van alle toelichtingen. Moe van het vechten. Ik deed dus niks en liet het maar even op z'n beloop. Nu is onze contactpersoon dus afwezig, voor langere periode. En haar vervangster is grondig. Ze mailde, omdat ze geen telefoonnummer had (vreemd). Want ze ging dan en dan langskomen voor een gesprek. Ik was flabbergasted en mailde terug dat dit goed was en mijn nummer. Nu kwam ze dan. Ze hoorde mijn verhaal aan, was begripvol en was kort maar krachtig. "Kan ik met de instelling contact opnemen op Keira alvast op de wachtlijst te plaatsen? Want die beschikking komt er." Top dus, we gaan weer verder, wanneer weten we niet, maar ik verwacht met nu en twee weken toch wel iets meer te horen. Dan het schoolstuk. Keira gaat graag naar school. In het begin van het schooljaar had ze ju...

Nog een twee weken en we zijn alweer vijf jaar papa en mama! Wat betekent dat de rompslomp om de verjaardag van Keira begonnen is. Mijn zusje heeft heel veel zooi meegenomen om dit te verwerken voor haar kinderfeestje. Ik probeer de uitnodigingen en een deel van het cadeau af te krijgen. Menno doet ook zijn best op een deel van het cadeau. En Haley? Die heeft een mooie K3 jurk uitgezocht voor Keira!

Ik moet nu eenmaal afscheid nemen op mijn oude blog, dus mijn afscheidspost:

Ik diende mijn website te verlengen. Maar voor een blog die ik dan veel, dan weinig gebruik, vond ik het zonde. Ooit had ik wilde plannen, immers ook mijn genealogische gegevens zouden erop prijken. Maar dit is overduidelijk nooit gebeurt. Dus besloot ik de website te laten vervallen. Maar eigenlijk weeral te laat, dus nu ben ik als een gek al mijn berichten aan het overzetten. Op zich een goed en simpel plan. Ware het niet dat onze internetverbinding te traag is om iets fatsoenlijk over te zetten. Dus ben ik nu een race tegen de klok aan het voeren om mijn blog over te zetten. Ja, ik heb nu best een beetje zelfmedelijden. Vooral omdat deze site continu nu vraagt om verificatie dat ik geen robot ben!

Momenteel ben ik moe van het vechten. Ik dien hele stapels papieren (opnieuw) in te leveren bij de Gemeente voor een nieuwe aanvraag. Ik dien een complete vraagstelling te formuleren bij de Gemeente voor een nieuwe aanvraag. Op het moment gaat het ook goed, ja, ze is ziek, maar dat is niks bijzonders. Slapen gaat eigenlijk best goed, ze heeft nu door wanneer ze uit bed mag en wacht ook netjes. (Behalve als Menno vroeg gaat werken, maar dan duikt ze naast mij en slaapt dan verder). Haley daarentegen is onze terrorist! Ik moet om haar lachen, maar soms ook echt huilen. Wat een peuter is het! Geef haar 1 minuut en zij doet de Grote Verbouwing 2.0 wel even voor je. Gratis en voor niets! Slopen kan ze heel goed, het woord nee snapt ze denk ik niet (soms lijkt het van wel, maar over het algemeen...) Een discussie met Haley: "Haley, mag jij aan de tablet zitten?" "Ja!" *met een stralende lach* Deze discussie houd gerust een half uur aan, waarop ze op haar dooie emme...