Life as it is

Nee, januari is duidelijk niet onze maand. Ik ben er klaar mee en laat het maar gaan... Niet dat december tof was, maar goed. Afgelopen weekend ging ik dan gezellig met Keira op kraamvisite, super gezellig, leuke dag en een slapend meisje vol van indrukken op de terugweg. Kom ik thuis stap ik niet op mijn mooie nieuwe laminaatvloer, maar op mijn kartonachtige ondervloer. Mijn eerste gedachte was "oh nee... weeral geen vloer!". In de woonkamer stapte ik dan terug op het laminaat, om aan het einde van de woonkamer op het kale beton te stappen. In de gang ligt enkel het laminaat eruit, volgens Menno's vader en Menno rook het naar kattenpis. Maar ik snap het niet, hoe kan nu binnen vijf minuten een poes daar plassen en het in de grond lopen, want komaan, ik ben dagelijks thuis en zou het echt merken als de poezen dat deden. Dus in theorie kan het niet, hoe kan het dan zo ruiken? In de woonkamer moest alles eruit, alles na een maand al verrot. Iets met de verwarming. Du...

Meesje heeft een voorliefde voor eierkoeken. Ook Keira lust deze graag. Dus bij de bakker een mini eierkoek meegenomen en Keira een halve gegeven, nu ja, ik wilde het in stukjes geven, liep even weg en Keira ging zelf eten. Ook goed. Meesje rook de eierkoek al snel...

Heel de dag! Echt super gezellig al dat gebrabbel. En dat in combinatie met een hoop gegil. Jaja, ons kleine meisje is haar stem aan het ontdekken. En ze kruipt een soort van... Ze gaat nu met haar knietjes onder haar heupen en trekt zich dan naar voren, ze probeert het heel goed dus ze komt er wel!

Een hele tijd terug keek ik veel TMF NL, nu is deze zender van de tv gehaald, maar luister ik tegenwoordig veel 100% NL. En nu komt net een nummer voorbij wat ik gewoon mooi vind, de muziek, de clip is mooi, de stemmen zijn mooi en de tekst is mooi. Dus ik wil het niemand onthouden... De 3js en Ellen ten Damme - Wat is Dromen Word wakker schat. Je hebt een nare droom gehad. Rustig maar. Rust nog wat. Je kussen is zelfs nat. Was het dan toch maar verbeelding? En niet iets wat me zeggen wil? Wat ik moet weten? Weet ik veel? De angst is vast een deel. Wat is dromen? Is het hopen, streven, willen weten of vergeten te leven? Is het maar een gedachte, het wachten tussen nemen en geven? Is het goed, is het schadelijk, verraderlijk of jou om het even? Of het een teken is of van geen betekenis? Ik vloog boven de stad. Had maling aan de zwaartekracht. En als ik val, dan land ik zacht. Terug op mijn matras. Dat was vannacht. Toen laatst een zanger werd begraven. Ik stond erbij en kee...

Eigenlijk wilde ik komen zagen over het niet vinden van een baan, dat het k*t is, dat ik stomme afwijzingen krijg die nergens over gaan, dat banen die net op internet verschijnen spontaan vervuld zijn en ga zo maar door. In plaats daarvan vertel ik lekker iets anders! Ik heb met Keira gefietst en wel naar de kinderboerderij! Ze vond het super op de fiets en vond de dieren heel spannend. Jammer was dat ik haar continu op de arm moest dragen en met bijna 10 kilo is dat behoorlijk veel... Oh ja, en ze kan gaan zitten! Niet zoals het hoort, maar hee, mij hoor je niet klagen! Oh ja, ook Keira haar pagina is up-to-date en wat foto's erbij!

Op het bureau kreeg ik donderdag de vraag of Keira al van "babababa, dadadada, mamamama" en meer doet. Waarop ik nee zei. Want nee, Keira pruttelt liever door haar lipjes, dat is grappig. Sinds donderdagavond doet ze dat niet meer, maar is ze "echt" aan het brabbelen. Op het bureau gaf ik aan dat Keira maar niet vooruit kwam. Dus heb ik donderdag de fysiotherapeute gebeld, die komt vanmiddag langs. Wat doet Keira zaterdag? Juist, ze heeft na twee maanden zoeken haar vooruit gevonden! Stiekem vond ik het heel tof dat ze dan ook op de verjaardag van Anne van iedereen uitgebreid applaus kreeg! En de opmerking dat ze rap op haar knieën zou gaan, daar was ze al druk mee bezig, overigens ook met zich optrekken. Ben benieuwd! Wie weet besluit ze morgen te gaan lopen! Ik laat de fysio maar komen, kan geen kwaad en we zien wel.

Gevoelens blijven altijd lastig. Maar ook fijn. Want ja, ik wil dolgraag een brusje voor Keira. Soms kan ik er echt niet op wachten, zeker omdat er al mede-april-mama's weer bezig zijn. Maar aan de andere kant... Keira is nog zo hulpbehoevend... Nee, ik geniet nog zo van haar, vind het nog zo heerlijk dat ik lekker met haar kan kroelen. Dan zijn er nog wel wat "maren". Mijn lichaam is in orde, maar nog niet super. Ik kan lange stukken lopen, maar voel na een hele dag lopen wel mijn heupen enorm. Snap het advies van de fysio ook wel, wachten tot Keira anderhalf is. Ook wil ik eerst een baan waarin ik het goed naar mijn zin heb. En als het kan ook een nieuw huis, want ja, het is qua ruimte nu eenmaal makkelijker. Oh en iedereen zegt dat iedere zwangerschap anders is, mooi, want dan hoop ik nu op een super zwangerschap!

Het was weer tijd voor het consultatie bureau! Vergezeld met mijn zusje wandelden we dan vanmorgen naar het bureau toe. Keira had goede zin. Enkel vond ze het niet leuk weeral omgekleed te worden (ze was net van pyjama naar kleren gegaan). Maar eenmaal met haar omslagdoek op haar hoofd was het dikke pret. Luistert en huivert: 75,5 centimeter 9770 gram Doet ze toch goed ons kleine meisje. En dat in combi met acht tanden en een kies. Wederom een trotse mama! Ik had alleen een stel vragen. Kijk, ze hoeft echt nog niet te kruipen, of überhaupt te gaan kruipen. Maar bij het invullen van haar boekje met 9 maanden las ik bij de 7 maanden een "probleem" waar we nu nog mee kampen. Keira rolt al een tijdje van buik naar rug en terug. Ze kan zitten als de beste en gaat vanuit zit naar buik. Maar waar ze met 7 maanden nog wel 10 minuten op haar buik wilde spelen houdt ze dat nu geen minuut vol. Dan is het drammen en brullen. Ze komt namelijk na twee maanden proberen nog steeds nie...

Vandaag heb ik dan eindelijk de nieuwe tafel voorzien van het semi-plastic kleed zodat ik eindelijk weer eens kon gaan scrappen. Veel heb ik niet gedaan, Keira krijgt nog een kies en een tand en is snotje verkouden (het Grote Snottie Monster is er weer!). Maar ik heb wel inmiddels alles online gezet en ben daar best trots op. Zowel mijn scraps op papier als mijn digiscraps. Dus voor de liefhebber! http://digiscrap.tigru.eu

Keira's eerste kiesje is door! Arm kind heeft er ontzettend veel pijn aan gehad en ook veel last. Maar linksboven is haar kiesje door. Ook haar laatste snijtand is sinds vandaag door. En haar volgende kiesje staat al klaar. Grote stappen snel thuis, maar ben blij voor ons en haar als we er vanaf zijn. Want vannacht zat ik hier om half 5 op de bank, een flesje te geven... Dat was lang geleden en NIET voor herhaling vatbaar. Arm kind is ook strontverkouden, hoest haar longetjes uit haar lijfje. Maar met haar rode wangetjes van moeheid en tanden lacht ze nog steeds heel veel!

Gisteravond deden wij heel burgerlijk boodschappen. Keira in het karretje zitten, samen met tuttie en Bumba (het was al lang bedtijd) en wij liepen nog terug om koekjes te halen, loopt er iemand in tegengestelde richting haastig voorbij. Ik kijk, lach vriendelijk, want ik herken het gezicht. Was het onze kraamverzorgster! Zo leuk om die na 9 maanden nog eens terug te zien. Ze vond dat Keira een super mooie en vrolijke meid was. Keira stal natuurlijk vol enthousiasme de show, zoals ze graag doet. Wij vertelden natuurlijk enthousiast hoe het allemaal ging en ze vond het leuk om te horen. Ja, als er een tweede komt zou ik haar graag weer als kraamverzorgster willen.

Zo lang was ik zwanger en zo oud is Keira vandaag. Heel bizar, volgens mijn schoonmoeder was ze dus ook al 18 maanden. Ja, als je het zo bekijkt... Inmiddels zit ze super goed, ze wiebelt alle kanten op op haar kontje en pakt alles wat ze te pakken kan krijgen. Ze probeert met regelmaat van haar billen op haar buik te komen, wat de ene keer soepel gaat en de andere keer met een grote boem. Kruipen is niet weggelegd voor haar tot nu toe, ook tijgeren niet. Wel achteruit, maar daar raakt ze zo gefrustreerd van dat ze continu aan het mopperen is. Haar fijne motoriek is super! Ze pakt de kleinste dingetje op en geeft over van het ene naar het andere handje. Ze ziet de kleinste dingen en wil die dan ook hebben. De poezen en fretten zijn interessant, maar de fretten zijn ook wat eng. Want die kunnen bijten. Het is een hele toer om telkens als ze aan de poezen zit te zeggen "Keira, zachtjes, aaien". Maar uiteindelijk zal ze het ooit begrijpen. Haar tanden zie je inmiddels s...

2012... Vorig jaar wist ik dat ik in 2011 mama ging worden, dit jaar heb ik geen flauw idee wat er gaat gebeuren. Ik hoop al twee jaar dat het huis verkoopt, maar ja, daar hoop ik niet meer op. Wel hoop ik dit jaar op een nieuwe baan, want ik wil dolgraag werken! De jaarwisseling was super gezellig en voor het eerst sinds jaren hier. In 2006 zaten we in Zweden, daarna bij vrienden. Nu wilden we eens thuis zijn, dus hadden wij iedereen uitgenodigd. Het was een drukke boel, Menno's ouders, Tim, Anne en Fenna samen met Anne's moeder en dan nog Kevin en Mieke. Met een hoop lekkere hapjes en gezelligheid zijn we de avond doorgekomen. Keira en Fenna stalen de show. De moeder van Anne had twee chocoladelolly's meegebracht (tegen mijn principe, maar goed, Keira heeft niet veel op, en het was feest). Keira vond het ook een feest, al heeft ze niet doorgehad dat de helft door Menno is opgegeten of in de vuilbak is beland. Dat mag de pret niet derven, zij en Fenna hadden...