Life as it is

Jeetje zeg. Bij Keira had ik wel eens een vlaagje van misselijkheid, maar nu... Ik dronk net thee, mijn favoriete drankje en nog wel rooibos thee. Dat hoef ik dus niet meer, gatver, wat smaakte dat smerig. Gewoon continu zo'n misselijk gevoel... Heel vermoeiend. Ach, met een beetje geluk nog 6 weken tegaan...

Gadverdamme, ik wist niet dat je je zo rot kon voelen van zwanger zijn!  Want ik weet inmiddels ook dat het daar aan ligt, dat ik gewoon zwangerschaps- misselijkheid heb en dat ik ook daarom het koud heb, omdat ik erg moe ben. Ach, het is een gezonde ziekte en morgen ga ik weer aan het werk, want het zal de komende 4 tot 10 weken nog wel zo blijven!

Tarragona, het ligt in Spanje, een uurtje rijden onder Barcelona. Ieder jaar wordt ons werk uitgenodigd om te komen voor de  Calçotada  door een klant van ons. Ieder jaar gaan we dan ook. Vorig jaar begon ik net nadat ze waren geweest. Dit jaar ging ik ook mee. Netje mijn ticket laten maken op mijn officiële voornaam en mijn meisjesnaam. En ik had geen zin. Vooral omdat ik me niet goed voelde en gewoon een gruwelijke angst voor vliegen heb. Ik heb serieus het er nog met I. over gehad of het niet verstandiger was om thuis te blijven, omdat ik me niet goed voelde. En had ik dat maar gedaan... Vrijdag Vrijdag stond ik op het gemakje met Keira op. We hadden ons aangekleed en gegeten en zijn naar opa en oma gereden. Daar is Keira gebleven die dag. Ik ging naar huis en zorgde dat ik zo weg kon. R. en I. kwamen mij halen, komt R. in ene binnengestormd dat ze al er waren en dat ze getuuterd hadden. Niks gehoord, we hebben immers dikke muren. Baalde op dat moment vreselijk, want...

K*t hormonen. Gisteren dan terug uit Tarragona. Beroerd en al dus een bed dagje met Keira. Ze wil graag Belle en het Beest kijken. Zie ik het laatste stuk waarin alles goed komt en spontaan komen de waterlanders... Heerlijk zwanger zijn!

Ik HAAT vliegen en ik ben nu eenmaal geen 'op-vakantie-gaan-mens'. Ik vind het raar om zonder mijn man op vakantie te gaan. En dan met collega's. Ik heb geen idee wat ik er van moet denken. Ben veruit het broekie met mijn 31 jaar. Maar ik hou niet van stappen en veel alcohol drinken. Ben nu eenmaal 'awkward' op dat gebied. Ik ben niet hip. We zullen zien, ik heb een eigen kamer, dus dan ga ik lekker gewoon naar bed. Ben toch niet zo lekker, dus dat is dan in mijn voordeel. Nee ben blij als ik zondagavond op Eindhoven weer met twee benen op de grond sta en Menno en Keira in mijn armen heb. En nog blijer als ik daarna thuis ben, gewoon waar ik graag ben.

Gisteravond is Moeders voor Moeders langs geweest. Ook bij Keira heb ik hieraan meegedaan. Moeders voor Moeders zamelt de urine in van zwangere vrouwen. Ze winnen hieruit het hormoon HCG wat zwangere vrouwen aanmaken (en waarop je zwangerschapstest met twee streepjes reageert). Van dit maken ze dan weer Pregnyl, wat vrouwen weer helpt die niet zwanger kunnen worden. Nu ben ik hier een groot voorstander van. Ik ken de vruchtbaarheidsproblemen in mijn omgeving. Ik heb het geluk dit niet te hebben, maar zowel mijn zusje als mijn moeder (nu eigenlijk mijn vader) hebben/hadden vruchtbaarheidsproblemen. En als ik zo simpel kan helpen, immers, naar het toilet moet ik toch! Het is altijd spannend als ze komen, want het eerste wat ze doen is een zwangerschapstest. En ja, ondanks dat ik al een stel testen had gedaan, is dit toch altijd spannend. Want wat als de test spontaan negatief is? Gelukkig was dit niet zo en had ik nog voor de test opgedroogd was een knal positieve test. Ik kreeg...

Weer twee mooie pagina's uit Keira haar 2e album. We komen nog ergens en ik loop bijna 'maar' een jaar achter!

Momenteel hoor je weer overal top-zoveels. Maar vanmorgen hoorde ik dan over de Top Zero's. Ofwel de jaren 2000 tot en met 2009. En daarover ging ik nadenken. Want wat heb ik veel meegemaakt in die jaren! In  2000  ging dan eerst mijn relatie van 1,5 jaar uit, het was mijn schuld, maar de manier waarop heb ik nog altijd spijt van. Ook slaagde ik dan eindelijk voor de Havo, waarop ik heel trots was. Ik kreeg daarvoor van mijn ouders een ring, die ik nog steeds als enige ring naast mijn trouwring draag. Ook ben ik de enige die van beide ouders zo een cadeau voor het slagen heeft gehad. In dit jaar ging ik ook verder met studeren aan het MBO+, wat een compleet nieuw leven voor mij betekende. In  2001  ging ik met Arinde en twee andere meiden naar Salou. Duidelijk vier meiden die jong zijn, naïef zijn, jaloers zijn en zo meer. Het was een leuke vakantie, maar had ook minpunten. Verder ging ik op zoek naar een stageplek voor mijn opleiding. Mickey kwam in o...

Als je zwanger bent moet je ook een hoop bellen. Waar ik dan vanmorgen maar mee begonnen ben. Eerst de huisarts gebeld voor andere medicijnen. Wat ik gebruikte mag ik niet meer gebruiken en het allergie seizoen komt er aan, dus heb ik die echt wel nodig! Vervolgens de verloskundigenpraktijk gebeld. Zoals altijd super vriendelijk, ze wisten zelfs mijn meisjesnaam zo uit hun hoofd. De eerste afspraak staat voor 11 maart! Om half 4 in de middag, dus ik hoop dat Keira dan bij Menno's ouders mag blijven, dan hoeven we die niet mee te nemen. Zeker de eerste keer en misschien wel de eerste twee keer is dat gewoon niet handig. Ook met echo's gaat ze niet mee. Maar verder neem ik haar gewoon gezellig met mij mee. Wat wij zo een beetje uitgerekend hebben, is dat wij in de week van Keira's verjaardag de eerste echo hebben! Een hele spannende week dus. Als laatste heb ik de verzekering gebeld. En gatver wat heb ik qua klandizie een spijt dat ik ben overgestapt. Voel me echt niet...

Normaal ben ik vrij creabea, maar de laatste tijd is het OF te koud OF ik heb het te druk. Want als het straks mooi weer is, ja, dan ga ik weer lekker naar buiten. Maar om alles ook fatsoenlijk bij te kunnen houden heb ik besloten ook mijn crea stukjes op deze blog te zetten en niet op een aparte blog. Dan doe ik het nog ergens voor...

Het is weer voorbij en ik ben er weeral niet rouwig om. Geen 'vet feest' voor ons dit jaar, maar kindercarnaval en eerlijk? Ik vond het wel lekker rustig en toch druk zat. Op zondag zijn we met z'n drietjes naar de Grote Optocht geweest. Tim en Anne waren er ook met Fenna en ook nog de broer van Anne met zijn vriendin en de moeder van Anne. Keira en Fenna hielden trouw de hand van 'oma' vast. Heel lief om te zien. Verder vond ze het dansen op de muziek erg leuk! Duidelijk een kind van mij... Maandag en dinsdagmiddag zijn we naar een activiteitencentrum gegaan waar ze speciaal kindercarnaval hebben. Bij tijd een succes, maar soms was het enkel tillen en huilen... Bij de optocht. Dansen! Met Fenna 'biertje drinken' Snoepjes eten Mama tillen Jan Huygen in de ton met Fenna en Fenna's nichtje Bij papa op de schouders Bijtje Keira Met papa en mama

Vandaag zijn we op bezoek gegaan bij opa en oma. Normaal zien Keira en ik ze iedere week. Op maandag gaat Keira daar immers spelen. Alleen twee maandagen terug sliepen we bij schoonzus N. en gingen zij en broer B. oppassen. Afgelopen maandag waren ze ziek, waardoor ik dus ontdekte dat ik zwanger ben. Nu gingen we dan op bezoek. Voor Keira hadden we een nieuw shirt gekocht: Wat ze ook vol trots ging laten zien dachten wij. Niet dus! Spelen was het devies en ze liet haar shirt niet zien. Dus wij (on)geduldig wachten tot ze het dan aan opa en oma liet zien. Boven verwachting zag oma het shirt eerst en die was gelijk blij en feliciteerde ons. Opa had het niet helemaal door en vroeg wat er was (geen bril!). Ook hij was super blij. We hebben nog een afspraak proberen te maken met schoonzus E. en zwager J. maar dat werd na Keira's verjaardag. En dan weet iedereen het al, beetje lullig. Dus Menno heeft haar gebeld en ik stuurde ondertussen de foto van Keira door. Ook zij waren...

Ja, ik ben dus zwanger. Maar ik voel me totaal niet zwanger. Wat heb ik dus gedaan, net maar eens terug gelezen wat ik bij Keira schreef. Daar had ik last van grote borsten en een opgezette buik en moest ik veel plassen. Ook had ik maagpijn en last van mijn buik. Als ik dat vergelijk, dan doe ik het nu weer hetzelfde. Al heb ik minder last van mijn borsten. Maar jeetje wat moet ik vaak naar het toilet. Dat is echt niet grappig meer. Maar goed, dat hebben we er voor over. Krijg het alleen niet bij gedronken, dus heb ik momenteel tegen het migraine aan. Wel heb ik mijn zwangerschapsbroeken en shirts en eigenlijk ook vest aan. Het zit gewoon om 12 uur in de middag al niet lekker meer. Dus waarom zou ik mezelf martelen als ik het toch heb liggen? En ik ben er super blij mee. Kan ik dit mooi nu ver afdragen en dan nog wat in het najaar. En lekker voor de zomer wat nieuwe dingen. Wel blijf ik onzeker... Ergens een angst dat het mis gaat, maar denk dat iedereen dat wel heeft.

Over iets meer dan 1,5 maand hebben we alweer de tweede verjaardag van ons Bolleke! Ik kan het nog steeds soms niet geloven dat dat kleine baby'tje is uitgegroeid tot een klein mensje. Het begin is gemaakt doordat we toevallig in de Xenos liepen en ik bedacht dat ik wel twee grote opblaasbare 2-en kon meenemen. Gelijk ook maar ballonnen met een '2' erop. Daarna vond ik het tijd voor het ontwerp van de verjaardagskaart. En al zeg ik het zelf, hij is prachtig geworden! Ditmaal geen foto met geschreven tekst. Nee, gewoon lekker alles laten afdrukken, alleen de adressen moet ik nog erop zetten en postzegels plakken. Daarna kunnen ze zo begin volgende maand op de post. Aangezien Keira geen taart lust besloot ik cupcakes te maken voor haar verjaardag. Alleen zo jammer dat je dan zo'n lullig cakeje krijgt op de foto. Dus vond ik dat er echt wel een reuze cupcake te maken moest zijn. Ik heb dan ook een super grote mal gevonden en deze toevallig gister uitgeprobeerd. En m...

Denk dat ik er maar aan gewend moet raken aan de opmerking "We hadden het al gedacht".  Ondanks dat we niemand hebben gezegd dat we voor een tweede kindje gingen, verwacht iedereen het toch. Heb het dan vandaag op mijn werk verteld. Volgend weekend gaan we namelijk een heel weekend naar Tarragona met het werk. En dat is één groot feest met een hoop alcohol, wat ik niet meer mag hebben. Dan valt het natuurlijk op. Ook moet er tijdig vervanging voor mij worden geregeld, anders zit ik echt niet lekker thuis. Ik vertel het vanmorgen dus netjes. Krijg ik dus de reactie "Ja, daar hadden we het twee weken terug nog over, dus het komt niet onverwacht". Iedereen reageert zo... Ik ben blij, want ze willen mijn voorgangster vragen hier te komen tijdens mijn verlof. Dat betekent dat ik dus ook hier mag blijven!!!

En dan heb je net gehoord dat je gewoon hartstikke zwanger bent! Ik tril en kan die lach niet meer van mijn gezicht krijgen. Hoe fijn is dit!! ZWANGER!!!!!!!!!!!!!

Anders kan ik het niet omschrijven. Nadat ik dacht dat ik zwanger was en het echt niet was (negatieve testen, maar wel klachten). Zat ik een beetje in mineur. Immers, ronde 6 of 7 was in aantocht en tof is dat niet. Nu had ik vrijdag of zondag (mijn cyclus is 26 of 28 dagen) ongesteld moeten worden. Mijn lichaam is stipt, in juli had ik een cyclus van 30 dagen en ik heb er sinds april ook eentje van 25 dagen gehad. Maar verder kan ik op mijn lichaam rekenen. Nu ik dan na 28 dagen 1 dag over tijd was, besloot ik te wachten tot het weekend erna. En ja, ik kan niet zwanger zijn was mijn gedachte, in theorie echt wel, maar in de praktijk zou het wel weer niet. Vanmorgen ben ik dan ook opgestaan met het idee dat ik een blaasontsteking had, immers twee keer in de nacht naar het toilet en ook al mega vaak in de ochtend, dat in combinatie met beginnende migraine was het voor mij duidelijk. Om half 11 belde ik dan de huisarts om te vragen of ik langs mocht komen voor een test of ik een...