Life as it is

Vakantie! Nu ja, voor Keira dan. Herfstvakantie, lekker een weekje niks. Dus zijn de dames uit logeren. Lekker bij hun oom en tante leuke dingen doen. En mama, mama gaat de zooi hier opruimen. Inmiddels al de kelder leeg getrokken, wat een kleding! Ook Keira haar kamer al omgezet. Dit is duidelijk veel fijner zo, vinden wij, nu hopen dat Keira dat ook vindt. Morgen nog een sample sale, een nieuwe kapstok halen voor beide meiden en iets ruilen in een winkel. Oh en niet te vergeten vuilniszakken, voor die 500 stuks kleding. Dan mogen we zaterdag onze meisjes weer ophalen! Ik heb er zin in! (En weet helaas ook dat zondag een ramp gaat worden).

Dat wij met Keira in de molen zitten is al langer bekend. Ik heb mij daar inmiddels neergelegd en ben daar open en eerlijk over, immers, Keira verandert er niet door wie ze is. Nu heb ik een vriendin die er eigenlijk nooit op reageert en waarvan ik denk "volgens mij vind je ons gewoon aanstellers". Op een feestje vroeg een andere vriendin hoe het ging met Keira en waar we mee bezig waren. Zij was geïnteresseerd en luisterde naar mijn verhaal over het Kempenhaege, haar SI en haar vermoedelijke ASS. De andere vriendin zat er bij en reageerde af en toe met "Ja dat doet ons kind ook". Als ik bepaalde dingen vertelde. En nu weet ik, dat niet alles 'niet normaal' is. Een groot deel is gewoon de heerlijke dwarse en brutale kleuter. Maar in Keira's geval helaas niet alles. Ondanks dat ik denk dat ik weet hoe ze denkt en het me eigenlijk niet uit moet maken. Irriteert het me toch. Dan denk ik echt "ruilen? heb jij wat gebroken nachten en woedeaanvalle...

Woensdag was Menno jarig. Leuk natuurlijk, klein feestje die dag hadden we toch voor ons viertjes gepland. Helaas gooide Keira roet in het eten... Het begon al dat ze in bed kroop en Menno niet eens een kus wilde geven, laat staan gefeliciteerd wilde zeggen. Dan mag het haar achterstand zijn, afgewezen worden op je verjaardag zet toch al lichtelijk de sfeer. Na de gebruikelijke strubbels die we iedere ochtend hebben gingen we dan naar school. Daar was alles goed. Samen met Haley naar de supermarkt en bakker en op naar Menno's werk om taart te brengen. Mijn schoonzusje had me gezegd lekker op Haley te passen zodat ik even me-time had. Daar heb ik van genoten en wat kleine dingen in het huis onder handen genomen. Keira hoefde ik niet op te halen, ze had die middag haar allereerste kinderfeestje! Om half vijf gingen wij haar dan ophalen en vervolgens Haley. Op naar huis voor gezellig met z'n viertjes eten. Helaas was het niet gezellig... Gordijntjes dicht, kaarsjes aa...

Vandaag de intake gehad bij dokter Nele in het Kempenhaege. Een eindje in de auto met Keira die zich verveelde en niet wilde, maar naar school wilde was eigenlijk het 'slechtste' van de dag. In het Kempenhaege liep het, natuurlijk, uit. Wachten in de wachtkamer met te weinig speelmogelijkheden voor een kind van 4 is niet tof. Drinken en boekjes meer dan voorradig. Dikke plus. Dokter Nele riep dan onze Keira binnen en wij gingen dan gezamenlijk naar binnen. Ze was open en vriendelijk. -Ergo: dit is de derde kinderarts inmiddels, de eerste was van het MKD en betichtte ons er nog net niet van Keira te mishandelen. De tweede was van het ziekenhuis en verwees haar enkel door naar een psychiater.- Ze vroeg ons allereerst onze geschiedenis te vertellen, nu dan, over Keira haar slapen natuurlijk. Ze onderbrak niet, toonde interesse en verweet al helemaal niks. Naarmate we vorderden begon ze vragen te stellen die wij dan weer beantwoordden. Op een moment werd Keira dan geme...

Lang geleden, meer dan 5 jaar terug. Was ik bang in de Medische Malle Molen te geraken omdat we niet zwanger werd. Nu vijf jaar later zitten we er volop in. Niet om zwanger te raken uiteraard, maar om ons meisje te helpen. Al sinds Keira een baby is slaapt ze slecht. Soms met korte fases goed, soms iets langer. Maar over het algemeen slecht. Wij dachten altijd dat het normaal was, maar op het moment dat ze 2,5 was vonden wij het minder normaal dat ze nog steeds vele nachten spookte. In combinatie met bepaald gedrag van haar klopten wij aan bij het consultatiebureau. Dit werd in eerste instantie afgewimpeld, ze is pas 2,5 jullie maken je druk om niks. Met drie jaar werd er dan eindelijk naar ons geluisterd. ( Zie deze blog ) We kregen een doorverwijzing. Op naar het MKD. Daar is Keira, inmiddels een jaar geleden, doorgelicht. Ze heeft een stapel onderzoeken gehad: fysiotherapeutisch, logopedisch, intelligentie, algemeen onderzoek, gesprekken en observaties. Daar is dan wel een ...