Life as it is

Een ongeluk, iets waarover je leest, waarvan je met schrik foto's op het internet bekijkt. Niet iets dat je mee maakt. Zo zagen wij gisteravond nog een ongeluk hier op de snelweg. Bij de afrit van de snelweg (wij wonen langs de oprit) is er een eenzijdig ongeval geweest. Met veel zwaailichten en herrie. Wegafzetting natuurlijk en een berg mist, waardoor het niet goed te zien was. Nu was ik zelf het slachtoffer van een ongeluk. Mijn aanrijdingen zijn geweest met de muur van de parkeergarage bij het parkeren (ik had net twee dagen mijn rijbewijs). Maar ook met een betonnen paal iets verderop bij mijn ouderlijk huis. Dat was mijn eerste auto, mijn Alfa Romeo. Op dat moment riep ik al "nooit meer een Alfa!" Nu werd onze huidige auto toch weer een Alfa. Menno wilde namelijk een sportieve auto als gezinsauto. (Ik prefereerde een MPV en keek met name naar ruimte). Na vandaag hebben wij ook (zo ver wij kunnen vermoeden) ook die auto niet meer. Ik heb namelijk een auto ...

Niet dezelfde klachten als vorige maand, totaal andere... Een cupmaat er al bijgekregen, ik draag nu de bh die ik aan het einde van de zwangerschap van Keira aan had. Deze is qua omvang te groot, maar qua cup heel mooi. En dikke aders die ik zie lopen. Ik ben al een dikke week met vlagen misselijk. Veel darmkrampen. Nog geen humeur dat onder het vriespunt is gedaald... Wel een klein drupje bloed, maar dat was zaterdag, toen ik overigens ook negatief testte... Volgens mijn berekening moest ik ongeveer vandaag ongesteld worden, ben ik het zaterdag nog steeds niet. Dan gooien we er nog een test tegenaan!

Die man met die baard en zijn zwarte hulpjes zijn weer in het land. En Keira vind het maar een beetje gek. Zwarte Piet is tof, want die geeft pepernoten, die zijn lekker en schuimpjes ook. De taai-taai die ze krijgt omdat ze nog klein is waren voor oma en papa, want dat is niet lekker, maar ze pakt het wel aan. Geen Pietje Keira dit jaar, want iets op je hoofd is gewoon niet fijn! Een schoen met cadeautjes is ook maar een beetje gek. Waarom zitten daar nu plots cadeautjes in... Ach, met 19,5 maand is het dan ook vreemd zulke dingen. Volgend jaar zullen we een stuiterend meisje in huis hebben rond deze tijd.

Ik was vergeten te vertellen dat we een vervroegd Kerstcadeau hebben gehad! Vanaf januari gaan opa en oma op maandag op Keira passen, geen kinderdagverblijf meer. Voor mij heel fijn, het scheelt enorm veel stress. Maar ook voor onze portemonnee heel fijn. We hebben wel gelijk gevraagd of een tweede kindje van ons ook welkom is, aangezien ons neefje ook op die dag komt... En ja, een tweede willen we ooit toch wel aan beginnen...

2 november is de geboortedag van mijn moeder. En dat vieren wij dan ook met een feestje! Die ochtend ben ik gezellig met schoonzus N. en Keira boodschappen gaan doen, na de lunch zijn we dan mijn zusje en zwager H. gaan halen. Met mijn zusje nog naar het kerkhof en vervolgens Menno halen. De broertjes kwamen samen naar het huis van mijn oudste broer toe. Daar stonden we dan gezellig in de keuken alles klaar te maken, Keira lag in bed en het was gewoon gezellig! Lekker aan de gourmet, met natuurlijk paprika, brood en komkommer voor Keira. Meer wil ze meestal niet. Natuurlijk mocht een potje Carcassonne niet ontbreken en het idee van mega-Carcassonne is weeral verder gegroeid. Om kwart over 4 (in de ochtend wel te verstaan) zijn we dan maar naar huis vertrokken. Menno en ik, Keira lieten we achter, de rest van de familie sliep namelijk daar. Zusje zorgde die ochtend voor Keira en Menno haalde later Keira, zusje en zwager H. op om hun dag hier door te brengen. Maar we hebben on...

Ik schaam me kapot, ben helemaal vergeten te vertellen dat onze Yeti er niet meer is. Uiteindelijk was hij zo ziek dat hij niet meer kon lopen, met zijn achterlijfje veelal sleepte en amper nog ergens kwam. Menno is met hem naar de dierenarts gegaan en daar is hij rustig ingeslapen. Wij missen onze Yeet enorm... Rust zacht lieve Yeti!