Het ziekenhuis - wat er gebeurde

Na een paar dagen in het ziekenhuis gelegen te hebben en nu weer thuis te zijn is het toch tijd om alles eens neer te zetten. Ga het in verschillende berichten doen en op dag, want anders ben ik het kwijt. Dus ook terug kijken om te lezen!

Als het soms een beetje warrig is, sorry, maar ik ben ook stukjes kwijt ben ik achter.

Hier in ieder geval het mailtje wat ik heb gestuurd toen ik thuis was...

Hallo allemaal!

Na mailtjes van Menno, nu weer van mijzelf. Zoals sommigen inmiddels al wel weten ben ik gelukkig weer thuis. Menno mocht mij vandaag weer meenemen.

Het goede nieuws is natuurlijk dat de kleine Muppet nog lekker warm (en beweeglijk) in mijn buik zit, dus dat is al helemaal fijn! Ook ik ben weer stukken beter…

Wat nu?

Tsja, afwachten wat er gebeurt. Iets anders kunnen we er niet van maken.

Vanmorgen heb ik weer een ctg gehad, waarop maar 1 harde buik te zien was (ok, gelijk erna kreeg ik er weer 1) en een heel beweeglijke Muppet! (Wat gelukkig ditmaal geen 2 uur ctg opleverde). Alles was goed, enkel nog een echo onderzoek en dan zou “het oordeel” geveld gaan worden. Menno was er rond half 11 en ik was zelfs al onder de douche geweest (zittend, maar wel alleen). Dus in de rolstoel en op naar beneden. (Ik lag op de 2e verdieping en moest terug naar de begane grond). Daar gelijk als eerste aan de beurt voor de echo en eigenlijk alles was goed. De baarmoederhals kromp wel iets als ik kracht zette, maar niet zorgelijk.

Als wij het zouden vertrouwen en ik rust hou dan  mocht ik naar huis. Dat was niet tegen dovemansoren gezegd! Menno rolde mij terug naar boven en pakte mijn spullen in. Ik wachtte gewoon op het bed. Later kwam de verpleegster om de brieven voor de verloskundige en huisarts mee te geven en nog een naam op mijn recept te zetten.

Een thuisbevalling zagen wij al niet geheel zitten, maar mag hier ook niet (drie hoog zonder lift), echter ook Origine (geboortecentrum in het ziekenhuis, oude manier was poliklinisch) mag nu niet meer. Het wordt sowieso een ziekenhuisbevalling. Ook blijf ik onder controle bij de gynaecoloog. Wij denken maar zo “als dat alles is, dan mogen we niet klagen”.

Menno is sowieso morgen nog vrij (immers is het hier nog steeds carnaval en was het de bedoeling dat hij dat ging vieren) ook donderdag en vrijdag is hij vrij (dit was al gepland). Morgen belt hij zijn werk om te overleggen en kijken wat er voor dinsdag en woensdag mogelijk is. Daarna zal hij gewoon (of anders deels, moeten we bezien hoe het gaat met mij) aan het werk gaan tot onze Muppet dan ook daadwerkelijk zal komen.

Ik lig al de hele dag op de bank. Dat is tot Muppet er is ook mijn plek, ok ik mag ook op het bed liggen. Het huis kom ik niet meer uit, dat is het nadeel van die trappen, enkel om naar de gynaecoloog te gaan. Was/plas rust noemen ze dat in het ziekenhuis. Erg vermoeiend, want hier kan ik slecht tegen. Maar mijn lichaam laat gelijk weten dat het ook niet kan. Het doel is de kleine Muppet nog een kleine 3 weken in mijn buik te laten zitten en dan mag Muppet in de wereld komen gluren wat ons betreft!

Ik wil iedereen (ook namens Menno en Muppet) bedankt voor alle liever berichtjes via alle wegen. Het heeft mij in het ziekenhuis enorm veel goed gegaan. En ik zeg eerlijk: Ik ben blij weer thuis te zijn, al ben ik aan huis gebonden!

Liefs Marjo, Menno & Muppet

Komende vrijdag heb ik een afspraak staan bij de gynaecoloog en dan kijken we weer verder. De afspraken bij de verloskundige, het echo bureau en ons geplande kijkje bij het geboortecentrum hebben we geannuleerd. Ook geen belly-paint voor mij, geen foto shoot, geen nieuw huis van Arinde bekijken, geen kappersbezoek voordat ik moet bevallen, geen tandartsbezoek (ok, dat is dubieus). Enkel nog naar buiten voor de gynaecoloog en straks om te bevallen. Maar ach, de zomer komt eraan en als onze kleine Muppet er dan is, dan gaan we lekker wandelen!