Weeral naar de gynaecoloog

Vanmorgen hadden we dan weeral een afspraak bij de gynaecoloog. Nu was ik erop voorbereid dat je soms, met echo, in vijf minuten buiten staat. De dokter was heel aardig, dus dat scheelt weer. Ook hadden ze allemaal medelij met mijn gewaggel, lief hoor, maar ik wil niet meer waggelen!

Eerst vroeg hij hoe het ging, of ik Muppet nog goed voelde bewegen, nu dat is zo. En hoe het verder ging. Dus ik deed mijn verhaal dat ik weer heel regelmatig harde buiken heb. Ongeveer 3 a 4 keer per uur. Nu is dat helaas niet zo regelmatig als ik zou willen, want dan waren het weeën! Deze harde buiken doen dus misschien iets, maar misschien ook niets.

Wel werd nog even extra bevestigd dat met 40 weken een beslissing gaat worden genomen. En dat bij 39 weken overleg zou zijn en een uitgebreider onderzoek. Nu ben ik komende maandag, bij de volgende afspraak, 38 weken en 5 dagen zwanger, dus geen 39 weken. Maar de afspraak erop ben ik 39 weken en 5 dagen zwanger, dan zijn we er bijna. Dus ik vroeg me dat af. Maar volgende week krijgen we een uitgebreider onderzoek. Dan gaan ze kijken of mijn baarmoederhals al verweekt is en ik misschien al ontsluiting lichtjes heb. Duim dus maar mee!

Natuurlijk ook weer even mogen gluren naar onze Muppet. Natuurlijk nog steeds netjes in mijn bekken en ook weet ik precies waar voeten en benen zitten (dat voel ik maar al te goed). Waarschijnlijk heeft Muppet ook wat haar! Maar het was wat lastig op de echo te zien.

Op naar woensdag, de 38 weken en dan door naar maandag, om te horen wat nu! Aan de ene kant wil ik niet ingeleid worden, maar ik merk gewoon dat ik het met de dag slechter trek. Ik ben zo moe, slaap enorm slecht en telkens kort en word heel veel wakker met pijn.

Nu kan ik echt nog uren doorzagen over de pijn en de ellende, maar dat zal ik een ieder besparen.

Overigens als we een datum van inleiding weten, dan weten wij dat! Net als dat wij weten of Muppet een jongen of meisje is!