Life as it is

Vorige week kwam Menno thuis dat een collega van hem in Duitsland woont. Mijn eerste gedachte was van "ja, en?". Want vooral Menno is altijd erg geweest op in de kleine stad wonen. Ik wilde wel weg hier, maar ja, dat doe je samen en niet alleen. En daarbij, we zitten hier niet slecht. Menno vertelde dus vol enthousiasme dat zijn collega een mooi huis heeft, met ook nog wat grond en een heel fijn leven. Langzaamaan is het toen ontstaan, waarom zouden wij ook niet naar Duitsland verhuizen... We begonnen eerst maar eens met het zoeken van informatie, hoe het belastingtechnisch zit, hoe duur de huizen zijn, hoe duur het levens onderhoud is. Al met al kwam het toch eigenlijk wel positief uit. En dan alleen naar die zaken gekeken, niet naar de mensen. Zo hebben we ons een beetje ingelezen... En zo ook meer over de mensen die er wonen, hoe Duitsers zijn, hoe het dagelijks leven gaat. Verhalen van mensen die inderdaad geëmigreerd zijn. Want ja, naar Duitsland verhuizen is nu een...

Helaas, weeral een teleurstellende ronde. Ook met de ovulatietest geen geslaagde poging. Maar ik vermoed dat ik een vrij korte LF heb, dus we gaan deze maand maar eens temperaturen.  Rond de eisprong heeft Menno zijn recuperatie oefening, dus ook dat schiet niet op. Misschien maar al door naar ronde 4? En eerlijk gezegd ben ik wel een beetje teleurgesteld, we willen het zo graag! Heb wel van schoonmama drie boeken geleend, zo lief!

Het heeft even wat zweet en gevloek gekost, maar ja, er is een nieuwe blog. Waarom? Omdat ik graag alles wil bijhouden en er niet extra voor wil betalen als we nog niet zwanger zijn. Maar dit werkt best goed moet ik zeggen. Ben er ook blij mee. Momenteel is mijn lichaam ook een spelletje met mij aan het spelen. Ik ben veelal misselijk, maar kan niet overgeven. Ook veel krampen in mijn buik, maar niet dat ik dubbel sla van de pijn. Ook moe (al slaap ik nog steeds niet). En natuurlijk zijn de (.)(.) gevoelig, wat ook steeds erger wordt. Zou het dan zo zijn? Zouden we dan zwanger zijn? Aan de ene kant heb ik het gevoel van wel, maar ja, mijn lichaam houdt me wel meer voor de gek... We hebben het wel over testen gehad en dat wordt zaterdag. Eerder is niet verstandig, het schiet gewoon niet op. Later is geen probleem, mijn cyclus is nog steeds niet extreem regelmatig... Dus ja, is dat ook niet raar. Hopelijk dus volgende week goed nieuws!

En vorige maand was het inderdaad niks, gewoon alles doorgebroken... Maar goed, nieuwe maand, nieuwe kansen! We bekijken het positief. En ja, ls het nu weer niks is, dan is er toch weer een maand. Pas aan het einde van dit jaar (misschien halverwege) gaan we ons druk maken en eens echt opletten. Nu is het nog steeds genieten ^^. En ons huis staat inmiddels 8 dagen te koop! Nu hopen dat het een beetje snel verkoopt...