Life as it is

Zolang als ik me herinner geniet ik van de Efteling. Er waren tijden dat ik het zeker beu was, immers wij hadden een abonnement en gingen dus zowat om het weekend of nog vaker. En ik heb er zelfs een seizoen gewerkt en was er toen gewoon iedere dag te vinden. Maar met Keira naar de Efteling is een nieuwe belevenis. Tim en Anne waren hier woensdag om ons "nieuwe huis" te bewonderen en vertelden dat ze naar de Efteling gingen de volgende dag en of wij mee wilden. Nadat ze weg waren en hadden overlegd besloten we mee te gaan. Ik sprintte naar de winkel voor kaartjes en eten voor onderweg en Menno belde ze om te zeggen dat het een goed plan was. Die ochtend zouden wij tussen half 10 en 10 uur bij Tim en Anne zijn. Nadat ik wakker was geworden en lekker had gedoezeld keek ik op de wekker, immers, er was er nog geen gegaan, dus dat moest bijna wel gebeuren. Ik schrok enorm want het was 09.32! Menno sliep nog en Keira ook. Dat werd even in de sprintmodus! Menno dacht dat ik de ...

Het was weer zover... Keira's eerste Kerst! Alles is sinds haar geboorte speciaal, maar als grote kerstliefhebber verheugde ik mij enorm op Keira's eerste kerst. Na de verbouwing heb ik dan ook de kerstboom neergezet en lampjes om het balkon gewikkeld. Verder niet al te veel, maar dat het toch kerstig was. Kerstavond gingen we thuis vieren, met drietjes. Ik was nog even weg (de laatste kerstkaarten bezorgen) en bij thuiskomst had Menno zich geschoren en Keira was bang voor hem, ze herkende hem niet meer (na drie weken niet scheren). We hebben lekker stokbrood, toastje en kaasjes gegeten. Ook lekker wat hapjes erbij en genoten! Op eerste kerstdag hebben we lekker aan het ontbijt gezeten met z'n drietjes. We gingen die middag al naar de schoonouders toe om te brunchen. Aangekomen stond er een lading met koek en snoep op de tafels om op te eten. Schoonzus en man waren er natuurlijk ook, die moesten in de avond naar de vader van zwager toe, dus daarom een brunch. De ...

2007: Keulen met Arinde 2008: Brussel met Arinde 2009: geen 2010: Valkenburg met Arinde 2011: Dordrecht met zus en vriendin van broer Mijn kerstmarkten geschiedenis. En jeetje wat viel het dit jaar vies tegen. Het was meer een jaarmarkt. Ik miste de sfeer en zo meer. Eigenlijk zou ik met Arinde naar Dusseldorf gaan dit jaar, maar omdat de verbouwing is, was het financieel niet mogelijk. Maar wel naar Dordrecht... Waar je in Keulen je bijna in de Alpen waant, en alleen maar meer zin in kerst krijgt. Je in Brussel die zin ook nog krijgt. En je in Valkenburg de charme van de grotten hebt. Was Dordrecht waardeloos. Van een kerstmarkt verwacht ik van die chalets met lichtjes eraan, waar je lekkere hapjes kan kopen, om ter plaatse op te eten of om mee te nemen voor de kerst. Ook verwacht ik veel mogelijkheden voor cadeautjes en originele dingen. Nu waren er standjes om te eten in Dordrecht, het leukste waren de tentjes met oude ambachten, altijd mooi om te zien (en een mooi glas met K...

Eigenlijk moest hier een blog komen over Keira haar achtste vermaanddag. Maar helaas... Er is weeral ingebroken. Ditmaal bij ons thuis. Nu verwacht je dat niet op drie hoog, maar het is dan ook (gelukkig) niet bij ons binnen. Nee, het is in onze schuur. Ze hebben de deur geforceerd... Nu is er in die zin weinig schade qua apparatuur ofzo, maar vooral emotionele schade. Menno is sinds 1 december geen militair meer. Dus moest hij zijn spullen inleveren. Alles stond dan bij ons in de schuur (verder kwam je ook niet, dan werd het klimmen). Menno heeft vorige week woensdag alles uitgezocht en verdeeld. Maar nu is van wat er nog stond ongeveer de helft weg. Ze hebben een complete woodlandtas weggehaald, en nog wel eentje met desert camouflage. Die krijg je niet zomaar meer ergens. Ook zijn pakken in desert zijn weg, allemaal shirts, schoenen. Maar ook zijn koud weer uitrustig, alles uit Noorwegen. Sommige dingen zou hij misschien niet meer gebruiken, maar handschoenen zijn op de scoot...