Loki & Yeti

Fretten zijn nu niet de standaard huisdieren die iedereen heeft, zoals honden, katten, vissen en vogels. Velen vragen zich dan ook af waar fretten toe behoren. Laat ik voorop stellen, het zijn GEEN knaagdieren! Alles behalve, ze eten enkel vlees en zijn roofdieren. Vaak worden ze voor de konijnenjacht gebruikt, omdat ze zo klein zijn en in de holen kunnen van konijnen.

Wij gebruiken ze niet voor de jacht! Ik moet er niet aan denken…

Sinds de tweede slaapkamer een babykamer moest worden wonen de fretten in de woonkamer in hun kooi. Ik vind het veel gezelliger en ben er heel blij mee. Het grappige is dat je nu veel meer van ze meemaakt, wat ze nog leuker maakt.

Ik zou zelf nooit voor fretten hebben gekozen, immers, ik had altijd heel veel knaagdieren. Maar toen ik Menno leerde kennen vertelde hij al snel dat hij graag fretten wilde, maar deze nooit thuis mocht hebben. Dus in de zomer zouden er zeker fretten komen. Ik vond het allemaal best, immers, dieren zijn lief!

Nadat de poezen en ik hier in waren getrokken hebben we dan twee fretten gehaald. Loki en Freya. Helaas is Freya al snel overleden, wat ons echt verdriet gaf. Menno is toen een nieuwe fret gaan zoeken (immers, fretten zijn groepsdieren) en kwam thuis met Yeti. Het enige “probleem” was dat Loki een vrouwtje is en Yeti een mannetje.

Gelukkig konden ze het snel goed met elkaar vinden. Ook hebben we ze gelijk afgeleerd dat je niet in vingers mag bijten. Je kunt echt je vingers door de kooi steken, ook je neus en je krijgt hooguit een likje.

Enkels zijn een ander verhaal, dat krijgen we ze niet afgeleerd! Zodra ze blote enkels zien, krijg je een beetje. Niet erg hard, maar fijn is wat anders. We zorgen er dan ook voor dat onze benen op de bank liggen als ze rondjes gaan rennen.

Sowieso als ze rondjes gaan rennen, berg je maar! Ze zijn heel snel, nu ja, Loki dan, rennen als gekjes rond en kunnen overal onder en in. Dat doen ze dus ook het liefste. Ze kroelen ook graag, maar rennen en spelen is veel leuker. Yeti heeft er soms iets meer moeite mee en ploft dan ook plat op zijn buik om even te rusten. Samen versjouwen ze ook alle spullen die op de grond liggen naar een plek waar ze het verstoppen. Van muizen van de poezen tot zelfs een plint van dik twee meter die Yeti tussen zijn tanden nam!

De poezen vinden ze leuk, daar willen ze mee spelen. Met Mara lukt dit over het algemeen wel, Meesje vind dat niet leuk en dan krijgen ze een klap en Mickey en Loki zijn gezworen vijanden. Maar goed, het is niet dat ze de hele dag rond rennen.

Waar we ze ook een groot plezier mee doen is wandelen. En verwacht niet dat je kilometer kan lopen met ze, zoals met een hond. Nee, tuigje aan, in de draagzak op mijn buik en dan naar een plek om in een paar vierkante meter rond te rennen. Het bos is daarin favoriet, omdat ze dan ook lekker kunnen graven. Hier zorgen we dan ook meestal voor. We hebben ze ook een keer meegenomen naar het strand, maar dat was te open. En de sneeuw vinden ze koud. Maar in de draagzak willen ze overal wel heen!

Als we verhuisd zijn is één van de dingen die er komt, een grotere kooi, helaas past dat hier niet...

Het zijn gewoon gekke, lieve fretties!