Life as it is

Ik heb inmiddels goed de zenuwen voor morgen. Morgen heb ik namelijk, naar alle waarschijnlijkheid, mijn functioneringsgesprek. Nu ben ik an sich daar niet zenuwachtig voor, want ik denk dat ze over het algemeen wel tevreden zijn. Ik denk dat ik dat anders al lang gehoord had. Maar... ik weet ook dat met een krappe 3 maand mijn contract af loopt. En ik weet ook dat het niet goed gaat met het bedrijf. Dus ik denk dat ik de sjaak ga zijn...

Als je niet van gezeur houdt, lees deze post dan maar niet. Even een hoop financieel gezeur, moet het gewoon even van me afschrijven. Voor de vakantie begon het dan met het gedoe van de auto, daar moest een nieuwe motor in. Geloof me, dat is geen grappig bericht en je bent vrij snel (al duurde het meer dan twee weken voor de auto terug was) een 4750 euro armer. Dan onze vakantie. Die viel gelukkig in alles mee. Maar daar hadden we de vakantie dan ook deels op uitgekozen. En we hadden toch echt het idee op vakantie te zijn en hebben super genoten. Hierna ging het verder mis, eerst de flat, daarna de blikseminslag. En van de auto, de flat en de inslag zijn natuurlijk schadedossiers aangemaakt. Om maar een update te geven... De auto horen we momenteel niks van, verwacht daar eigenlijk ook niks van. De blikseminslag zijn we genaaid. De schade expert hoefde volgens hen niet langs te komen, vond de verzekeraar wel, alles afgekeurd! De flat loopt nog en nu is de pa van dat ...

Dan is natuurlijk Sinterklaas hier geweest en keert heel even de rust terug. Maar maandag 8 december dan voor Menno en mij een spannende dag. Die dag hebben we het eerste gesprek met het MKD om de oriëntatiefase op te starten. Het is mij op het moment niet geheel duidelijk van hoe of wat. Maar dat we beginnen is heel duidelijk en zo fijn!

Ik zit lekker met Keira op de bank, even rustige tijd houden met mijn oudste meisje. Zij kijkt Zappelin en daarin is een jongen aan het bidden. Op zich niks, maar plots hoorde ik dat ik vroeger van alles fout zei... Ik ben Katholiek opgevoed en wij baden altijd voor het eten. Was ik er "heilig" van overtuigd dat het 'bid voor ons zondags' was, blijkt het 'bid voor ons zondaars' te zijn. Ach de tekst lijkt nu wel logischer...

Afgelopen maandag dan eindelijk een gesprek over Keira gehad. Met een specialistisch jeugdverpleegkundige, iemand van het CJG en een juf van Keira. En natuurlijk Menno en ik. Het positieve is dat er een oriëntatie opgestart gaat worden. De vraag is dus alleen wanneer. Normaal is dit binnen twee weken. Maar degene van het MKD was er niet, verkeerde planning en ook nog eens een crisis. Maar nu duurt het weer en dat begin ik ondertussen schijtbeu te worden.

We leven hier nog ;) Verder is het gewoon druk, vol en veel geregel. Keira begint morgen twee extra dagdelen op de voorschool. Echt super nieuws, want dan komt er iets meer rust hier in de tent. Ik ga dit jaar nog gewoon op maandag, dinsdag en woensdag werken (dit omdat ik al veel afspraken op donderdag heb staan) en vanaf volgend jaar dan de woensdag verruilen voor de donderdag. En eerlijk? Ik heb er echt zin in! Drie dagen achtereen werken is best zwaar met twee kinderen. Dus dan heb ik tussendoor een dagje rust. Op woensdag is het sowieso rust, want dan hoeft Keira tot april ook niet naar school. Op vrijdag is het dan een schooldag en doe ik als Keira net op school zit de boodschappen met Haley. Alles dus geregeld. Dan hebben we komende maandag het eerste gesprek over Keira. Echt op een kak tijdstip, om 12 uur in de middag, maar het kan niet anders. Dan wordt het het nieuwe jaar. Ik ben dan ook super benieuwd hoe dat gaat lopen... Over het algemeen gaat het redelijk. Ke...

Als je lang niks van mij gelezen hebt klopt dat, het is gewoon te chaotisch en nu komt er dan eindelijk een blog en die is gewoon niet om vrolijk van te worden. Op maandag 22 september word ik op mijn werk (op mobiel natuurlijk) door de makelaar van onze flat gebeld. We worden aansprakelijk gesteld voor schade aan het huis door de nieuwe bewoner. Of wij met de vader (!) van de nieuwe eigenaresse contact op willen nemen. Ik heb ze doorverwezen naar Menno. Hij heeft uiteindelijk die vader gebeld en zijn verhaal aangehoord, na uiteraard eerst de rechtsbijstand te hebben gebeld. Ok, wij worden dus aansprakelijk gesteld voor iets waar wij ook niks vanaf wisten. Nu moesten we wachten tot de officiële aansprakelijkheidsstelling en een offerte voor de beraamde kosten. Dan komt dinsdag 23 september. Op zich een normale dag ware het niet dat die avond (wij zaten rustig op de bank, was ook de laatste keer sindsdien, televisie te kijken) er een ongeluk op de snelweg plaatsvond. Heel heftig, w...

Lekker genieten van de zon! Voor het eerst tanden poetsen Jarig in de Efteling Gek doen met papa Pannenkoeken eten! Trampoline springen! Buitenspelen na het eten Lekker buiten zijn! Spelen op het kleed

Vandaag is het dan de eerste Koningsdag, voor Haley sowieso de eerste van zulke dagen. Voor Keira de eerst bewuste. Wij gingen dus (ik in rood-wit-blauw, Menno in oranje en de meiden) naar de stad. Even over de rommelmarkt, door het park en door de stad. Haley lekker in de drager, dus geen gedoe met de wandelwagen of buggy. Het was rommelig en druk op de rommelmarkt, gewoon niet prettig om te lopen. In het park was het wel ok, Keira was te veel onder de indruk om iets te willen doen. Op naar een ander plein, daar was het dan weer extreem rustig, te rustig, zo sneu voor die kindjes op hun kleedjes... We zouden nog een rondje door de stad doen, maar uiteindelijk zijn we niet verder gekomen dan de juwelier, want onze grote stoere meid heeft oorbellen! Zo trots op haar, het kostte bij de tweede wat overredingskracht en omkoping maar met een paar roze oorbellen in haar oren gingen we op weg naar de speelgoedwinkel (ja, je moet iets beloven, want één oorbel is geen gezicht). De meid...

Keira loopt inmiddels al bijna 2 jaar en toch loopt ze niet zo goed. Nu ja, ze loopt, ze rent, ze springt, ze staat op één been, ze doet een huppel-achtig-iets. Daarover niks dan lof voor onze dame. Alleen het feit dat ze ook enorm veel valt is iets wat zorgen baart. Met 2 jaar zijn we met Keira voor het laatste naar het consultatiebureau geweest. Geen problemen in onze ogen, ze valt wel veel, maar komaan, ze is pas twee. Maar nu gingen meerdere mensen toch wel opmerkingen maken, ze valt op school veel, ze valt bij mijn broertje veel, ze valt bij de gastouder veel en ja, thuis valt ze ook veel. Het nadeel is dat wij er compleet aan gewend zijn en het eigenlijk niet meer zien, dus ook fijn dat anderen het wel opvalt. Nu heb ik dat afgelopen keer weer op het consultatiebureau aangegeven en ze was weer compleet zichzelf, zomaar vallen uit het niets, van de stoel afvallen, tegen van alles op lopen... Nu is de vraag of het haar zicht is (wij denken van niet, maar iedereen roept...

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...

Ik kan er niks aan doen, maar het leven loopt in een sneltrein aan mij voorbij... Iedere maandag, dinsdag en woensdag werk ik sinds een paar weekjes nu. Zo zalig om weer te werken, maar toch meer werk dan halve dagen. Aan de andere kant totaal niet, want ik heb nu echt twee dagen "vrij". Op maandag, woensdag en vrijdag doe ik dan een poging om 10 kilo kwijt te raken. Dus weer een vulling van mijn avonden. Vaak werkt Menno op dinsdag en/of donderdag over, dus ben ik alleen met de dames. Ook de donderdag is vrij vol. Keira gaat in de ochtend naar school en ik probeer dan te gaan zwemmen met Haley. Haley heeft inmiddels twee tandjes staan, ze eet fruit en groente en is een grote meid aan het worden. Keira al helemaal, die wordt volgende week dan al weer 3 jaar. De vrijdag dient om boodschappen met twee kinderen te doen. En het weekend, ach er is altijd wel wat. Tussendoor probeer ik iets in de tuin te doen, te scrappen en nu voor Keira's verjaardag te bakk...

Als je werkeloos bent, ziek bent en misschien nog wel meer, dan krijg je te maken met het UWV. Een stel ambtenaren en dan in de negatieve zin van het woord. In augustus 2010 kwam ik thuis te zitten. Eerst in de ZW vanwege de zwangerschap. Daar had ik een aardige begeleider die begrip had voor alles. Niks tegen de man persoonlijk. In december 2010 (5 maanden zwanger) werd ik in de WW gezet. De werkeloosheid was nog niet extreem en je had nog geen ellende van een e-coach. Nee, ik kreeg een sollicitatieplicht van eens per twee weken, in plaats van iedere week. Hier was ik tevreden mee. Immers, parttime werk vinden is al lastig en zwanger helemaal. Dat laatste werd meteen de kop ingedrukt door het UWV, want nee er was vast iemand die mij wilde aannemen. Ja, ook voor maar 3 a 4 maanden. Hierop heb ik ze thuis dan ook echt uitgelachen. Komaan, met een dikke buik iemand inwerken, wat over het algemeen toch een maand of 3 kost voordat iemand goed meedraait, om dan diegene voor weer 4 maan...

Door alles, vooral de geboorte van Haley, heb ik hier niet eens over geblogd. Maar daar komt nu verandering in. Onze kleine grote meid gaat naar school. Voor de Vlamingen die dit lezen, hier ga je tussen de 2 en 3 jaar naar de peuterspeelzaal of voorschool. Hier in de kleine stad is dit de voorschool. Kinderen zijn het hier niet verplicht, zeker kindjes die naar een kinderopvang gaan, gaan vaak niet, omdat ze daar al veel leren en er vaak een 3+ groep is. Maar goed, onze meid is dan 7 november voor het eerst naar school gegaan. Ik had dit niet verwacht om meerdere redenen. Er was namelijk geen plaats tot volgend schooljaar. Toen ze mij dan ook een week tevoren belden dat ze mocht komen ging ik niet uit van een week later, maar van januari. Ze hebben de groep van 8 kindjes opgetrokken naar 16 kindjes, net als de andere twee groepen. Keira zit nu dan in groep 0c. Ook had ik zelf bedacht dat na de feestdagen handiger voor haar zou zijn. Niks is minder waar. Op 7 november gingen Men...