Militairsvrouw

Ik ben nu weer een "echte" militairsvrouw. Door de week is Menno er niet. Momenteel zit hij op de KMS (de Koninklijke Militaire School) om onder-officier te worden. En Keira en ik redden ons tot nu toe super!

Het is wel moeilijk soms, zeker als ik moe ben en Keira onmogelijk, dan vloek ik bij mezelf wel eens en wens ik Menno thuis. Maar over het algemeen gaat het super. Minpuntje voor mij dan is dat Keira kan rollen, op haar buik. Natuurlijk super knap van haar en ik ben ook helemaal trots op haar. Het minpuntje is dat ze nog niet terug kan rollen. Dus ze rolt op haar buik, ligt zo een minuut of drie, begint te mopperen dat ze naar haar buik wil, ik sta op, draai haar om en ze is blij. Een halve minuut later ligt ze weer op haar buik en begint het opnieuw. En dit houdt ze goed lang vol moet ik zeggen. Maar ja, gewoon geduld, rond de 9 maanden moet ze het zeker kunnen...

Keira heb ik trouwens uitgelegd dat haar papa vrijdagavond weer thuis komt en haar waarschijnlijk haar warme eten geeft, maar zeker de fles. Maandag was ze even lastig, maar verder niet meer. Alleen tandenpoetsen is een drama en waarom snap ik niet, toch maar eens aan Menno vragen...

De poezen vinden het gezellig, maar houden me in de gaten. Want ja, het baasje komt niet thuis in de avond dus bewaken we het vrouwtje goed. Als gevolg lig ik dan ook ingebouwd en als ik wil draaien word ik wakker om de poezen te verplaatsen. Maar ja, ze bedoelen het lief, laat ik zo maar denken.

En ik heb al iedere avond gezond gegeten! Ik word hier nog goed in ook.

Kreeg vandaag nog schokkend nieuws. Mike en Nadine zijn uit elkaar. Negen dagen na hun huwelijk. Ik ben er helemaal ondersteboven van. En ik kan er ook nog steeds niet aan bij. Ik heb ook enkel de kant van Mike gehoord, dus ben benieuwd naar Nadine haar verhaal, immers, een verhaal kent altijd twee kanten. Wil dan ook nog geen mening geven hierover... Maar dat het me gechoqueerd heeft mag duidelijk zijn.