Vijf maanden alweer

Ze wordt langzaam aan een grote meid!

Vanavond om 18.08 is het vijf maanden geleden dat Keira op de wereld kwam. Heel bizar, kan haar niet meer wegdenken. Was bezig met haar foto's in haar babyboeken te plakken en dan ligt ze daar te brabbelen op haar speelkleed. Nee, ik kan me nu al niet meer voorstellen dat ze in mijn buik heeft gezeten.

Van een heel klein meisje dat iedere twee uur een mini flesje leegdronk is ze uitgegroeid naar een meisje dat nog maar twee grote flessen krijgt, maar ook pap, groente en fruit. Ons grote kleine meisje zeggen we dan ook. Nog even en ze krijgt andere pap, eten met vlees en vis erin en een toetje. En ze heeft het ook nodig, ons frummeltje is onverzadigbaar hebben we het idee. Ze wil maar blijven eten, alleen pap is vaak geen succes.

Sinds gisteren rolt ze van haar buik op haar rug, als ze daar zin in heeft. Maar ze kan het!

Liggen is alleen leuk als je zelf aan het spelen bent. Bij ons wil ze zitten of staan.

Kleine meisjes worden echt heel hard groot. Volgende week halen we de kinderstoel met de schoonouders op. Eind oktober gaan we een andere autostoel halen en we zijn benieuwd wanneer we die ook gaan gebruiken, wanneer ons meisje gaat zitten dus. En dan gaat het helemaal hard... Maar daar denk ik gewoon nog niet aan.

Al verheug ik me stiekem wel op het moment dat ze me kan vertellen wat haar dwars zit, zodat ik haar beter kan helpen.

Na vijf maanden ben ik ook eindelijk begonnen met het inplakken van foto's in het Negenmaanden dagboek, het Kraambezoek boek en een Baby boek (de andere doe ik pas als ze een jaar is geworden). En natuurlijk ga ik scrappen, met de foto's van mijn meisje!