Op vakantie: woensdag

Woensdag was onze geplande dag. Menno was namelijk met zijn werk naar het Liberty Park in Overloon geweest. Gezien mijn interesse in de Tweede Wereldoorlog en de kortte tijd die hij daar toen was stelde hij voor om nogmaals te gaan als wij daar toch dichtbij in de buurt op vakantie waren. Ik vond het een goed idee en Keira vind alles best en snapt het toch nog niet. Dus gingen wij die kant op!

Het was een kleine 20 minuten rijden, nog even lastig om de parkeerplaats te vinden en het waaide weeral als een gek. Aangekomen liepen we eerst door het museumpark waar ze bezig waren een soortement van hindernisbaan voor kinderen aan te leggen. Hier gaan we duidelijk nog eens heen als Keira een stukje groter is! In het museum kochten we dan kaartjes, gingen naar het toilet en wat drinken, Keira wilde ook erg graag haar fruit hebben.

We begonnen in het Marshall Museum. Genoemd naar Generaal Marshall. Het begon in een klein zaaltje met info over hem en zijn leven. Op naar de volgende zaal dacht ik. Dit bleek een enorme hal te zijn, met enorm veel legervoertuigen (ook vaar- en vliegtuigen). Daarbij nog een hoop afweergeschut, wapens en meer van die dingen.

Alles stond zoals hierboven veelal opgesteld. Zodat je een indruk kreeg van hoe het op het slagveld moet zijn geweest. Wel een bizarre gedachte en op zulke momenten ben ik altijd blij dat Menno nu in het leger zit en niet destijds. Ik moet er niet aan denken als ik zie hoe goed hij nu beschermd is en hoe slecht het naar verhouding destijds was. Natuurlijk lag het destijds anders, maar ook het sterftecijfer lag veel hoger.

Keira vond vooral het plafond interessant (momenteel is alles wat boven haar is mooi, bomen, de lucht, vogels of een plafond) maar ook haar boekje vond ze leuk.

We wandelden zo alles af om ook alles te zien. Er was nog een bergingsmachine voor vliegtuigen met reuze wielen. Om de verhouding even duidelijk te maken:

Er was er nog één met nog grotere wielen (je kun bij dat ding onder het chassis doorlopen), maar die foto is stom. Menno heeft veel foto's gemaakt en ik was weer met de bekende "wat is dit" vragen bezig. Naar mijn idee weet Menno alles van wat daar staat en ligt, dit is niet zo en iedere keer ben ik dan toch weer verbaasd. Moet ik zeggen dat hij van veel wel weet wat het is.

Menno maakte ook nog een leuke foto van Keira en mij die ik niemand wil onthouden.

Na het Marshall Museum zijn we naar het restaurant terug gegaan om nog wat te eten en te drinken en Keira een fles te geven. Na de gebruikelijke schone broek gingen we verder naar het andere museum. Het Nationaal Oorlogs- en Verzetsmuseum. Ook natuurlijk weer heel indrukwekkend om te lezen. Maar in twee uur kon ik nooit alles lezen, het voornaamste was tekst namelijk, alsmede afdrukken van pamfletten en meer van die dingen. We zijn dus iets vluchtiger door dat museum moeten lopen helaas. Maar ook dat was weer indrukwekkend. Vooral de kast met hierin spullen die Joden aan hun kennissen en vrienden gaven als zij werden gedeporteerd maakte veel indruk op mij. Ook aan het begin de tanks waarin je duidelijk de inslagen nog zag maakten alles heel reëel.

Tot slot wilde ik nog naar de shop toe. Daar hadden ze enorm veel dvd's en ook een stel boeken. Ben dan natuurlijk ook met een boek naar buiten gekomen "De man die naar Auschwitz wilde - Denis Avey". Keira was aan het einde erg moe. Niet gek als je van 11 tot 5 maar een kwartier slaapt en dus gingen we op huis aan. We zijn nog over de Baileybrug gewandeld (Menno heeft die dingen ook nog gebouwd toen hij bij de genie zat) en op naar het park!

In de auto is Keira lekker gaan slapen. Gelukkig is ze erg goed in power-naps want die had ze ook weer nodig. Die avond stond namelijk het restaurant op de planning. Omdat de wildwaterbaan gesloten was kregen we voor 50 euro aan bonnen om te besteden in de restaurants of de shops (natuurlijk niet in de supermarkt). Dus wij besloten om naar het pasta en pizza restaurant te gaan. Helaas was dat dicht, en uit praktisch oogpunt werd het het buffet restaurant. Immers, als Keira lastig was, had je geen koud eten.

Een potje zou voor Keira gratis zijn, echter de 4 maanden potjes vind ze niet veel meer aan en in de 8 maanden zitten stukjes. Gelukkig hadden we een 6 maanden potje bij ons...

En toch hadden we koud eten! Nee, het voorgerechten buffet was zeer goed. Goeie variatie, lekker dingen en alles lekker koud. Ik lustte wel niet veel, maar wat ik lustte was heerlijk. Het hoofdgerechtenbuffet was beduidend minder. Sommige dingen waren bekant koud en de kip was ranzig. Ik was daar dan ook al snel klaar mee. Bij het desert buffet dacht ik een vlaflip te eten, helaas... klontjes in de vla. Ook maar niet opgegeten. Dan maar een bordje met softijs, chocospikkels, gekleurde spikkels (bleken van die knetter dingen te zijn), spekjes en lange vingers. Oh en voor het gezonde wat perzik. Maar ach, als je maar 3 euro hoeft te betalen en ook gratis mag drinken (alcohol uitgezonderd) dan kun je toch niet gaan klagen!

Gevuld, moe en voldaan gingen wij weer naar het huisje toe. Lekker nog even niks doen en vervolgens slapen.