Op vakantie: maandag

Maandag was de grote dag. Onze eerste vakantie met ons kleine meisje. Hopelijk de eerste van nog velen die zullen volgen.

Omdat Keira nog in onze ogen mini is besloten we dat het geen tropisch oord, zuid Frankrijk of Oostenrijk ging worden. Nee, niet te ver weg, niet te lang en buiten het seizoen. Natuurlijk zou ze het wel kunnen, want in de auto is geen probleem. Maar of het nu leuk voor haar zou zijn, dat betwijfelden we. Ook omdat je met zo'n kleintje gewoon langer bezig bent met alles dan dat ze groter is. Je kunt haar immers niet uitleggen dat ze nog een half uurtje moet wachten totdat ze haar eten krijgt. En in de bergen of op het strand hebben ze nog steeds geen magnetrons. Dus werd het Center Parcs en wel Het Heijderbos nabij Heijen in Limburg.

Om 15.00 uur zouden we het huisje in kunnen, maar ja, dan is je halve dag al voorbij. Dus wilden wij in de ochtend al gaan, je mag immers die gehele dag al gebruik maken van alles op het park.

Om een uurtje of 10 zaten we dan bepakt en bezakt (want wat neem je een zooi mee met zo'n kleintje) in de auto op weg naar Limburg. Volgens Bea was het een uur rijden, dus goed te overzien. Keira had pas tegen 11 uur a half 12 weer honger volgens onze berekening. Gelukkig hadden we goed gerekend.

Om ongeveer kwart over 11 waren we op het park en begonnen met een kop thee voor mij en een kop koffie voor Menno met natuurlijk een potje fruit voor Keira. Lekker ook geluncht daar, want ja, broodjes hadden we voor dat kleine reisje niet bij ons.

Na de lunch zijn we dan het park op gelopen om te kijken waar ons huisje was. Het was goed te doen eigenlijk, huisje 575! We liepen er met een flinke omweg omheen, want ja, natuurlijk eerst de verkeerde kant op en dan via de autowegen naar het huisje. Ons plan was even bij het huisje te kijken en dan lekker te gaan zwemmen. Na het vinden van ons huisje (hoe ironisch, sleutels in de zak, maar niet naar binnen mogen) zijn we dan terug gewandeld naar de Plaza. Op naar het zwembad! Het water was lekker warm en Keira vond het heerlijk. Eerst lekker wennen in het babybadje, daarna spelen in het peuterbad, zwemmen in het grote bad en warm worden in het bubbelbad. Poncho aan en dan lekker aankleden! We hebben Keira op het terras nog haar flesje gegeven en zelf wat gedronken. Inmiddels was het kwart voor drie en tijd om naar het huisje te gaan. Op naar de parkeerplaats stonden de mensen al in de rij om het park op te gaan. We besloten dat ik met Keira zou wandelen (binnendoor over de bruggetjes en het eiland) en Menno met de auto zou gaan.

Ik was er met Keira als eerste (logisch gezien de file). Terwijl ik met Keira nog in het halletje stond om de plakkaten op de deur hingen te lezen kwam er dan zo'n CenterParcs mevrouw aan. Zij kwam de eindcontrole doen en keek verwijtend naar mij. Het was denk ik een paar minuten voor drie en ik vond dat ik naar binnen mocht. We liepen dus samen verder het huisje in. Die CP mevrouw controleerde dan een hoop dingen en ik keek rond en irriteerde mij gelijk aan de vliegen. Ik maakte daar dus ook een opmerking over en zij zei mij daar iemand nog voor te sturen. Ondertussen kwam ook Menno binnen. Waaruit ik concludeerde dat die CP mevrouw gewoon te laat was.

Vol enthousiasme ben ik het huisje rond gegaan. We hadden een kindercottage uitgekozen. Eigenlijk overbodig, Keira is nog mini, maar toch wel leuk. Het huisje was klein, maar groot genoeg. In de hal had je twee deuren, eentje naar het toilet, die ook weer een deur had naar het stookhok en eentje naar de woonkamer. In de woonkamer was dan links gelijk de keuken, in de keuken waren weer twee deuren, eentje naar de badkamer en eentje naar onze slaapkamer. Rechts in de woonkamer was gelijk de eettafel met daarachter de deur naar Keira haar slaapkamer. En rechtuit kwam je in de zithoek.

Onze slaapkamer had twee losse bedden (al snel stonden die natuurlijk naast elkaar) een kast met kaptafel en kluis en een tweede (mini) tv. In Keira haar slaapkamer stond een grote kast met hierin een waskussen en een babybadje. Ook stonden er twee gewone bedden (nu ja, stapelbed) en een ledikant. Ook stond er een kast met veel speelgoed en een poppenkast. In de badkamer dan een dubbele wastafel, een normale en eentje voor kinderen. En een bad. Ook hier was weer speelgoed aanwezig alsmede een opstapje en een potje. In de keuken hadden we een vaatwasser. In de woonkamer een tv, een open haard en een bankstel. De salontafel was echt voor kinderen, midden op stond een potje met kleurpotloden, welke vast aan de tafel stond en op de randen lagen gekleurde balken geplakt zodat kinderen er niet iets vanaf konden stoten.

Nadeel was met name de bergruimte. In onze kast een hang gedeelte met 6 haken en verder enkel een open legplank. In Keira haar kamer een legplank en een mega open hang gedeelte met volwassen hangers, wel 4 stuks! En de kast in de keuken stond al vol met serviesgoed, het was stapelen om een beetje van ons erin te krijgen. Beetje waardeloos dus.

Nadat we dan alle zooi hadden uitgepakt en uitgeladen zijn we boodschappen in Gennep gaan doen. Zo'n parkwinkel is gewoon stervens duur dus daar hadden we geen zin in.

Die avond hebben we lekker een zelf gemaakt broodje hamburger op. Keira heeft in de kinderstoel wat gegeten (en gewoon een stuk in de wipstoel). Ons kleine meisje was ook heel moe, want ja, met alle indrukken ga je als klein meisje dus niet slapen. We moesten haar dan ook wakker maken voor haar laatste fles:

Ze sliep gewoon verder op mijn armen. Wel heel schattig! Na een vermoeiende maar leuke dag gingen wij ook naar bed. Menno keek nog even tv vanuit bed (die luxe hebben wij thuis niet, wel een tv, maar geen kabel daar) en ik ging slapen.