Zo'n huisje heb je toch enkel om in te slapen (en om je te laten bestelen)

We zijn terug! Van een weekendje weg...

Vrijdag om half 10 zaten we dan bepakt en bezakt in de auto. Wat neem je een rotzooi mee met zo'n klein kind zeg, hoe kleiner het kind, hoe groter de tassen denk ik zo. Op naar Roermond, eerst naar het outlet center om te shoppen. Het viel een beetje tegen, want ook in de outlet hebben wij geen Prada of Gucci centen, dus ja... Maar voor mijzelf toch een leuk bloesje en hemdje gekocht en voor Keira een vestje, een shirtje, een legging en een rokje. Het was daarna al weer tijd om naar het park te gaan.

Stefan, Laura, Tim, Anne en Fenna waren er al Kevin en Mieke waren nog onderweg. Tim en Anne waren zo slim geweest om al in te checken het was namelijk super druk. Wij konden dan ook gelijk doorrijden naar ons huisje. We zaten op park de Lommerbergen van Landal in huisje 233. Een basketbalveldje voor de deur, een huiskamertje, keukentje en vier slaapkamers en twee badkamers. Eerst maar uitpakken en boodschappen doen. Dan schrik je wel wat je aftikt voor een weekend inladen... Maar goed, je bent immers lekker weg!

Zaterdag lekker met z'n allen ontbeten en genoten. Stefan, Laura, Kevin en Mieke gingen lekker fietsen (erg leuk, Kevin en Mieke hebben een tandem gehuurd!). Wij zijn met Tim, Anne en Fenna lekker naar de kinderboerderij gegaan. Met de geitjes geknuffeld (al wilde een geitje Keira haar handje ook wel opeten). We hebben nog lekker wat gedronken op de plaza en het plan was om terug naar het huisje, Fenna en Keira wat te drinken geven en dan lekker zwemmen. Bij terug komst de kleintjes naar bed, Anne en ik lekker in de zon en Tim en Menno lekker een beetje basketballen. Helaas verliep dit compleet anders.

Ik stap als eerste het huisje binnen, immers ik heb de sleutel. Tot mijn stomme verbazing staat de achterdeur open waarop ik nog wat mopper, tot ik naast me kijk en zie dat mijn I-pod er niet meer is. Anne is naar hun slaapkamer gelopen en ontdekte dat haar complete handtas weg was. We hebben gelijk de andere vier gebeld met de mededeling dat er ingebroken was, zij kwamen ook gelijk terug.

We missen Menno's portemonnee met inhoud natuurlijk, mijn telefoon en mijn I-pod. Verder zijn er horloges weg, Anne's tas, ook Kevin's tas, maar die was bekant leeg. Er zijn telefoons en portemonnee's met inhoud weg ook nog een andere I-pod is weg. Onze zaterdagmiddag bestond dus uit wachten op de politie, want het was inmiddels duidelijk dat ze door het dakraam in de badkamer zijn binnengekomen. We hebben allemaal ook aangifte gedaan en morgen begint het regelen.

Van Landal hebben we een horeca bon van 200 euro gehad. Hiervoor zijn we vanmorgen lekker uitgebreid gaan ontbijten en nog lekker smoothies op het terras gedronken. Gisteravond was zeker nog gezellig, lekker een bbq en genieten met z'n allen. Ik ben ook nog lekker met Keira in bad geweest, vond ze gelukkig ook lekker en ik kon ontspannen. Alleen niet goed toen ik er alleen in lag, was bang dat ik een hoofd door dat raampje zou zien. Maar ja...

Moet ik ook zeggen dat je achterdochtig wordt naar anderen, je vraagt je telkens af wie het geweest is. Ook moesten er vannacht meerderen naar het toilet (ik ook!) en toch een raar idee, want stel je voor...

Ook een leuk stukje: De autosleutel van Kevin is meegenomen, nu is dat op zich niet grappig. Maar wel dat het zijn auto in Istanboel betreft! Wij waren ons al helemaal aan het voorstellen hoe er iemand met die sleutel al die Volkswagens langs liep...

Maar gadverdamme wat een eng idee, iemand heeft gewoon tussen onze spullen gezeten. Gelopen waar wij willen ontspannen en aan ons bed gezeten waar wij moeten slapen. Nee, ik vind het echt een verschrikkelijke gedachte. En eerlijk gezegd ben ik ook blij dat het niet thuis is gebeurt.