Voorlopig de laatste

Ik ben blij voor Keira. Gisteren waren het voorlopig haar laatste prikjes. Pas na 11 maanden hoeft ze voor de volgende ronde. Want drie keer na elkaar, iedere maand weer is geen pretje voor zo'n klein meisje.

Begrijp me niet verkeerd, ik sta helemaal achter de prikjes! Ik kan ook niet begrijpen dat mensen hun kinderen niet inenten. En dan vooral om de reden "dat God het niet wil". Mijn idee is "als God het niet zou willen, dan had hij het niet laten uitvinden". Niet dat ik geloof, maar je begrijpt me wel. Ik zou het echt niet op mijn geweten willen hebben dat Keira polio krijgt en verlamd door het leven moet. Terwijl dat absoluut niet nodig is. Dus krijgt Keira trouw haar prikjes.

Maar ik ben wel blij dat het even de laatste was. Waar we bij de 1e keer een slapend meisje hadden, bij de 2e keer niks merkte, was ons meisje nu compleet uit haar doen. We moesten nog even een jurkje ruilen en namen haar op de arm mee. (De kinderwagen stond in de auto en de auto bij de garage). Jurkje geruild en nog een shirtje gekocht. Menno was ziekig dus snel wat eten gehaald dat we ook snel konden eten. Op naar huis. De worteltjes gingen er super in, ze opent haar mondje al en hapt erg goed. Helaas werd het daarna drama. Krijsen, gillen, huilen en niet willen eten. Ze was hartstikke moe en ontdaan, arm kind. Hebben haar een paracetamol gegeven, Menno heeft een half uur lang haar geholpen te gaan slapen en daarna was het rustig.

Wel is ze helemaal goed gekeurd. Volgens mij zo gezond als een vis (dat zeggen ze er niet bij) want we kregen geen opmerkingen. Vragen over groente en fruit waarop we ook doodleuk zeiden "oh ze eet iedere dag al een potje groente en een potje fruit op." Ik vertelde het ritme en het ging dus goed.

Tevoren is ze nog gewogen en gemeten. 6665 gram en 64,7 centimeter! Volgens mij een hoofdomtrek van 41,5 centimeter (maar dat staat in haar boekje). Ze is dus lang en dun. Hadden we nu een keer goed gemeten moet ik zeggen. Maar ja, de eerste kleertjes maat 62 zijn al in een krat beland, het is gewoon te klein!

Maar ja, 70 centimeter is zo'n grens. Dan moeten er echt binnenkort nieuwe slaapzakken komen. Alleen die dingen zijn dan gelijk 90 centimeter, veels te groot dus. Heb er nu eentje van 80 gevonden, maar die zijn zeldzaam ben ik al achter. Ook begint ze uit de reiswieg te groeien. Ze heeft nu nog een centimeter of 10 over. Op zich genoeg, maar daarna ligt ze klem erin. Dus even kijken hoe hard ze blijft groeien en anders zetten we de wandelwageninzet erin. Gelukkig heeft die ook een zo-goed-als ligstand. Denk overigens dat dat voor haar ook leuker is, want dan kan ze veel meer zien. Jammer is wel dat ik haar niet meer kan zien....