Blij met de oppas

Nu werk ik nog niet, maar ik hoop toch zeker dit jaar een nieuwe baan te vinden. Nu weet ik dat het rustig is, immers, het is vakantietijd. Maar ik kijk nog steeds verder en hoop op een leuke baan.

Overigens kom ik terug op het feit dat ik het thuiszitten leuk vind. Ja, met Keira bezig zijn is geweldig. Alleen hier in dit huis ben ik gewoon opgesloten. Maar goed, ik denk dat ik het wel weer leuk vind als we in een echt huis wonen.

Nu is het de bedoeling dat Keira naar de kinderdagopvang gaat. Toen ik zwanger was zijn we gaan kijken bij een gastouder en een kinderdagopvang. Menno vond de kinderdagopvang veel fijner dus hebben we die gekozen. Het fijne is dat er nu ook zeker nog plek is voor Keira op alle dagen. Het nadeel is gewoon dat het gigantisch duur is, voor sommigen al niet meer te betalen.

Als mijn moeder nog had geleefd denk ik dat ze echt wel een dag in de week had opgepast, ze riep vroeger altijd van niet, maar nu Keira er is... En daarbij dat oudste broer geen kinderen wil, zusje te ver weg woont (en thuis zit) en mijn jongste broertje gewoon nog te jong is zou ze het bijna zeker doen. Maar ja, ze leeft niet meer, dus geen oppas. Mijn vader woont te ver weg om op te passen, dus helaas, dat gaat ook niet. Menno's ouders willen geen vaste oppas zijn en dus houdt dat ook op.

Maar nu.... Mijn zusje gaat straks zeker één dag in de week oppassen. Zij vindt het geweldig om een dag voor haar nichtje te zorgen en wij hebben een dag oppas. Vind het echt super! We gaan kijken hoe het loopt en misschien gaat ze het dan wel twee dagen in de week doen... We zullen zien hoe het loopt... Maar wij zijn super blij! Immers, wat wil je nog meer, eigen familie die wil oppassen, super toch!