Toch nog maar eens testen

Het begint nu al irritant te worden, om zo twee keer te schrijven op een dag. Maar ik ga dat toch nog even volhouden...

Het is nog in overleg of we het mijn vader de 20e gaan vertellen. Mij lijkt het wel zo handig, want doordat ik al gesloopt ben door die DTA en hij dan toch hier langs komt. Menno wilde met week 12 langs gaan, maar eer het dan de wereld in mag, ja, dan is het oktober.

In de eerste week van september worden het dan de broers en zus die het grote nieuws krijgen en dan nog de vrienden. Maar die iets later...

Vanmorgen om 5 uur was het weer feest. Want ja, ik moest plassen en we hadden afgesproken de ochtendurine te gebruiken voor (alweer) een test. Aangezien ik tegenwoordig minimaal 1 keer in de nacht eruit mag om te plassen... Menno dus wakker gemaakt (schatje moet ik je wakker maken of je vertellen als het negatief is) want hij wilde er mee uit. Dus om vijf uur was het hier een drukte van belang en was het ook snel duidelijk, gewoon weeral een streep.

Om 8 uur ging dan de wekker, al had ik nog amper geslapen... Menno kwam dus met de test voor mijn ogen, dat ik het in het donker ook wel kon zien.

Voordat ons dagje Burgers vandaag begon gingen we dan nog een test halen die aangeeft hoe lang je zwanger bent. Stervens duur dat kreng, maar goed, gekocht natuurlijk! Maar... Ik ga pas zondag die test doen. Dan is het dag 33 en zo lang is mijn cyclus nooit geweest.

We hebben het er in Burger vandaag veel over gehad en ja, je piekert, ja je hebt lol... Het is zo onwerkelijk!

Ik kan wel vertellen dat mijn voornamelijkste kwaal er al is... En dat is buikpijn. Ik voel me al een dikke week alsof ik ongesteld moet worden en daarbij hebben ook mijn darmen besloten dat het beweeg tijd is. Natuurlijk gelijk de schrik erin... Maar... volgens het internet kunnen het twee dingen zijn, mijn darmen die al omhoog schuiven, mijn baarmoeder die groeit, ofwel het zogenoemde bandenpijn. Overigens heb ik ook wat vlagen van misselijkheid en transpireer ik extra. Daarnaast ruik ik meer... (Ik ruik voor mijn doen extreem veel). Ook transpireren is al volop aanwezig.

Vanmorgen heb ik dan ook de dokter gebeld om het te vertellen. Gelijk riep de assistente "Gefeliciteerd!" waarop ze even inhield "ik neem aan dat het gepland was...". Moest er wel om lachen... Maar ik mocht ten alle tijden bellen met vragen, dus ik denk dat ik dit komende maandag maar eens doe (die buikpijn vraag). Maandag ga ik ook de verloskundigenpraktijk en de verzekering bellen... Ik heb me trouwens ook al aangemeld voor Moeders voor Moeders. Gut, ik ben echt goed bezig!