Een streep is een streep, hoe licht ook.

Vanmorgen na drie testen (oké, vanmorgen 2 en gisterochtend 1) geloofde ik het niet, dus ja, vanavond maar weer een test. In eerste instantie lijkt het alsof er niks gebeurt. Maar dan wordt die tweede streep toch echt zichtbaar.
Bovenaan de test van woensdag 04-08-2010, als je heel goed kijkt (zo een beetje scheel, loensend en met een half oog) dan kun je toch echt een tweede streep ontdekken. De onderste test is van vanmorgen (donderdag 05-08-2010) en toch veel duidelijker. (Links is overigens de controle streep)
Dan nog de avondtest!
Links is dan de controle streep en rechts de lichtere test die aangeeft zwanger te zijn. Echter de twijfel blijft.
Waarom? Bij een ovulatietest zijn de bovenste twee testen namelijk ongeldig. Dan moet je gewoon twee donkere strepen hebben. Bij de zwangerschapstesten blijkbaar niet. Nu is het ook nog zo dat Menno is van "zien is geloven". Dus die wachten eigenlijk af tot de 1e echo of totdat hij het hartje kan horen... Dus ja... En voor mijzelf? Ik heb wat last van mijn darmen, enorm veel afscheiding, moet veel plassen en wat krampen in mijn liezen (maar dit kan zijn omdat ik weeral eens een hele dag mijn liezen aanspan).
Morgenvroeg (voordat we naar Burgers gaan) gaan we nog een test doen, met ochtend urine. Die schijnt duidelijker te zijn... We zullen zien. Is die ook positief, dan gaan we een dure halen waarop staat hoe lang. Al denk ik toch echt nu 5 weken.
En als de test morgen positief is, dan is het de huisarts bellen en de verloskundige praktijk. Want ja, daar moeten we dan ook heen... Een hoop te gebeuren dus!
20 augustus komt mijn pa op bezoek, hem vertellen we het dan, en vervolgens mijn broertjes en zusje

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Ophef ten top. In april was er een test met een vorm van een continurooster. Het vijf gelijke dagen model werd geïntroduceerd. Maandag tot en met vrijdag, groep 1 tot en met 8, van 8.30 tot 14.00 op school. Natuurlijk met een gezamenlijke lunch in de klas op het middaguur. Het begin verliep moeizaai. Slecht eten, onrust. Naarmate de periode vorderde, het was een proef voor vier weken, ging het steeds meer bevallen. Rustig, duidelijkheid, regelmaat. Voor eigenlijk ons alle drie. Tijdens de proefperiode waren ouders een verschillende mening toegedaan. Logisch, hoe meer mensen, hoe meer meningen. Wat veel gehoord was, was het missen van de vrije woensdagmiddag. De redenen hiervan zijn zo uitlopend als dat er mensen zijn. Maar allen, op groep 8 na, mochten wij onze mening uitdragen. Na Pinksteren kwam dan voor alle gezinnen een stemformulier mee naar huis. Dus of je nu één of 20 kinderen in de groepen 1 tot en met 8 hebt zitten, je krijgt als gezin één stem. T...
Meer lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...
Meer lezen

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...
Meer lezen