Wat een werk

Nu ja, vooral voor Menno, niet voor mij eigenlijk. Al is het aan mij wel de taak Keira bezig te houden als Menno druk is.

Zoals al eerder verteld heeft hij een kast op onze slaapkamer gemaakt. We hadden 2,5 meter kast. In de nieuwe kamer konden we maar 1,5 meter kwijt. Heel irritant, want de rest moet ook ergens blijven. Omdat we een schuine kant hebben heeft Menno daar een kast gemaakt.

Hier de kast in de ruwe vorm. Hij staat bovenop onze ladekast. Natuurlijk is de kast dan op een moment af en prachtig! We hebben giga veel ruimte en zelfs meer dan we hadden met onze oude kast. Nadeel is wel dat ik nu meer moet vouwen. Maar al mijn gewone kleren liggen/hangen maar ook mijn zwangerschapskleding. Dus dat is een heel groot pluspunt!

De boekenkast staat beneden in de serre, zomaar nog ergens, zover zijn we nog niet namelijk. Maar Meesje is blij met de mini krabpaal!

Toen de kast af was waren we dus begonnen aan de babykamer.

Voor de basis van de muur was er een goede stevige betonlaag nodig. Aangezien wij houten vloeren hebben en deze zoals Menno zegt in het midden van de kamer een knikkerputje vormen, was dit echt noodzaak.

Op een ochtend is hij dus begonnen met de basis storten. Heel vreemd gezicht. Want nu kregen we een idee waar de kamer zou komen.

Die middag kreeg ik het op mijn hart gedrukt dat de poezen niet naar boven mochten en ik Keira moest zeggen niet haar vingertjes erin te duwen. (Menno zag overal al poezenpootjes en Keira vingertjes in het beton staan). Maar Keira riep gelijk dat het "IEUW!" was, dus daar had ik geen kind aan.

Afgelopen weekend werd er dan door Menno en mijn schoonvader heel hard gezwoegd op een muur bouwen. Het resultaat mag er zijn!

Vanuit onze slaapkamer gezien.

Vanuit de trapopgang gezien. Jaja, zelf een deur zit er al in!

Inmiddels is ook de elektricien langs geweest om de spotjes te scheiden (we hadden nog wat problemen) en dus hebben we nu licht in de gang en in de babykamer. Nog beter dan verwacht.

Komende zaterdag gaat Menno de schakelaars infrezen, veel herrie en stof dus. Zo ook de laatste gaten opvullen en de muren glad maken. Keira en ik vermaken ons wel.

De rest van het weekend is gewoon anders druk.

Volgend weekend wordt nog drukker voor Menno. Eerst gaat hij de kachel halen en later de muren stuken. Na lang denken en wikken en wegen hebben we besloten niet te gaan behangen, maar toch te stuken. We denken dat het dan mooier wordt.

Daarna kan Tim komen om de wand in de babykamer roze te maken, plinten leggen en alle vlekken moeten wij nog bijschilderen (al kan dit ook in de avonduren). Menno is al druk bezig met kleine dingen voor Keira's kamer en steunbalken voor onze de commode.

Jaja, eind van de maand hoop ik dat Keira haar kamer af is en zo ook die van ons. De van de baby dan een weekje later en dan kan ik zo half september lekker gaan poetsen en daarna eindelijk inrichten!