Wederom een druk weekend

Wederom een druk weekend... En het begint me ook te slopen die drukke weekenden.
Vrijdagavond gingen we naar een dorp in de buurt naar een oud-collega van Menno voor een BBQ. Het was super gezellig en we hebben goed gegeten.
De volgende ochtend was dan mijn schoonvader er voor 9 uur. Keira en ik nog in pyjama en Menno klaar om te beginnen... De babykamer werd gebouwd! Ik was benieuwd en had er een vrij hard hoofd in dat het dat weekend ging lukken.
Die ochtend ging ik met Keira lekker even de stad in, kijken voor kleren voor haar en worstenbrood halen. Thuis gekomen waren ze dan een flink stuk gevorderd en zag je echt de contouren van een muur ontstaan. Net als de plek waar de deur ging komen.
Gezien de herrie die ze maakten besloot ik mijn schoonmoeder te bellen om Keira daar te laten slapen. Zelf ging ik naar huis en ook aan de slag. Geen groot werk, maar wel werk voor mij.
Op de deuren van de meiden komt hun naam te staan. Natuurlijk in het roze! Maar dat moet wel geschilderd worden. Ik twijfel alleen nog of ik ze nog ga 'versieren'.
letters
Menno heeft vorige week de schouw opnieuw betegeld voor de kachel die er in gaat komen. Het randje ervoor was ook wit, net als de rest van ons huis. Maar omdat er een kachel komt besloten we dat het randje beter grijs kon worden, immers nu is dat randje al zo vaak smerig, dan helemaal. Dus heb ik me ook daar op uitgeleefd!
schouwFoto's van de babykamer heb ik nog niet. Maar nadat mijn schoonmoeder, Keira en ik de jaarmarkt in het dorp hadden bezocht op zondag en Keira weer een dutje had gedaan bij mijn schoonmoeder aten we chinees, want de muur staat! Heel bizar, daar waar wij een 4 weken geleden nog sliepen staat nu een muur...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Ophef ten top. In april was er een test met een vorm van een continurooster. Het vijf gelijke dagen model werd geïntroduceerd. Maandag tot en met vrijdag, groep 1 tot en met 8, van 8.30 tot 14.00 op school. Natuurlijk met een gezamenlijke lunch in de klas op het middaguur. Het begin verliep moeizaai. Slecht eten, onrust. Naarmate de periode vorderde, het was een proef voor vier weken, ging het steeds meer bevallen. Rustig, duidelijkheid, regelmaat. Voor eigenlijk ons alle drie. Tijdens de proefperiode waren ouders een verschillende mening toegedaan. Logisch, hoe meer mensen, hoe meer meningen. Wat veel gehoord was, was het missen van de vrije woensdagmiddag. De redenen hiervan zijn zo uitlopend als dat er mensen zijn. Maar allen, op groep 8 na, mochten wij onze mening uitdragen. Na Pinksteren kwam dan voor alle gezinnen een stemformulier mee naar huis. Dus of je nu één of 20 kinderen in de groepen 1 tot en met 8 hebt zitten, je krijgt als gezin één stem. T...
Meer lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...
Meer lezen

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...
Meer lezen