How are we doing?

Vier weken verder...

Deze staan voor weinig slaap, veel voeden, soms wat huilen, een trotse grote zus en een goed groeiend klein meisje.

Eerst maar het leuke!

Met haar geboorte was Haley 3320 gram, ze is afgevallen tot 3120 gram en gister woog ze 3860 gram. Jaja, mama maakt slagroom voor Haley! Volgens de consultatiebureau vrouw was ze 53.5 centimeter. Maar volgens mijn meting al 58 centimeter. Ik meet als ze strekt, dat doen ze op het bureau niet. Verder gaat alles goed met haar.

Keira is mega trots op haar zus. Niemand mag aan haar komen, en ze kroelt en geeft kusjes. Als Haley huilt krijgt ze zelfs Bumba om haar te troosten. Ze vertelt ook aan iedereen dat ze een zusje heeft, dat Heejie heet (ach zelf heet ze Kieja).

Huilen doet ze op zich niet heel veel, soms even om in slaap te komen en verder als ze honger heeft of pijn heeft.

De voedingen en nachten zijn een combi probleem...

Ik voed op verzoek, dat zijn zo'n 8 tot 9 voedingen per dag. Geen probleem, als ze gewoon een half uurtje zouden duren. Maar bij mij duren ze 1 tot soms wel 1,5 uur. En die schone broek geven duurt niet zo lang. Inmiddels is vorige week zelfs de lactatiedeskundige geweest. Zij concludeerde verkeerd aanleggen (dat was dus zo opgelost) en een te kort lipriempje. Ze kan haar vacuüm bij de voedingen niet houden, zowel niet aan de borst als aan de fles. Nu komt er volgende week als het goed is een prelogopediste langs (of ik moet langs gaan) en anders een doorverwijzing naar de KNO arts, zelfs in Rotterdam.

Daarnaast produceer ik momenteel ook nog te weinig melk. Schiet ook niet op bij een kind dat al veel moeite moet doen om haar voeding te krijgen.

En de nachten... Tsja, we houden nu een ploegendienst omdat we beiden geen slaap kregen. Haley heeft besloten dat de nachten het leukste zijn om wakker te zijn... En waar dit aan ligt, geen idee...

Het consultatiebureau, de lactatiedeskundige en de prelogopediste zijn ingeschakeld... Hopen dat het allemaal mag baten om meer rust te brengen.