Prikjes!

Gelukkig besefte Keira het nog niet, maar helaas heeft ze het wel gevoeld. Vandaag was het prikjes dag! Maar het gaat nog niet zoals het de bedoeling was...

Gisteravond was ons meisje ontroostbaar. Geen flauw idee (nog steeds niet) wat er nu was. Maar om 21.30 uur waren we het beu en hebben we haar een half uur laten liggen. Met als gevolg dat ze rond 22.00 uur sliep! Om 04.30 werd ik dan wakker, immers na 6 uur komt ze trouw, dat had dus 04.00 uur moeten zijn. Maar ze was nog niet geweest. Tot om 05.45 Menno uit bed ging heb ik dan nog geslapen. Ik heb hem maar even gevraagd om te kijken of ze het nog deed, wat gelukkig zo was. Ze lag nog lekker te slapen. Tot 06.45 heb ik dan in bed gelegen, toen had ik honger en dorst. Een kwartiertje later begon ons meisje dan te mopperen en wat huilen. Het was etenstijd volgens haar.

Na haar eten was ze boos dat ik haar wilde wassen, maar met drie keer projectiel spugen en alles onder vond ik dat ze even uitgebreid gewassen moest worden, immers in paniek gaat dat niet zo super. Krijsen dat ze deed. Maar goed, het moet nu eenmaal gebeuren. Na het aankleden zat ze nog even bij mij en viel gewoon in slaap! Op naar bedje dan maar.

Om haar niet gelijk in een shock te doen belanden heb ik haar niet ingebakerd, dit mag namelijk niet tot 24 uur na de prikjes. Ze vond het best en was zo vertrokken. Om 10.00 uur twijfelde ik. Zou ik haar wakker maken om eten te geven? Ben er namelijk geen voorstander van, ze geeft dat zelf wel aan. Heb ons meisje dan maar laten slapen en haar om 10.30 wakker gemaakt om naar het consultatiebureau te gaan. Daar was ze het duidelijk niet mee eens. Wakker betekende voor haar eten! Helaas voor haar niet dit keer. Dus in de wandelwagen lekker samen gewandeld, het is zo'n 10 minuten lopen. Een hoop gemopper vanuit de reiswieg en zeker bij wachten voor een stoplicht was het krijsen.

De computers op het CB waren kapot (lang leven de technische wereld!) dus liep het allemaal anders. Naast alle andere schattige kindjes was natuurlijk ook ons mooie meisje er. Dat liet ze ook weten, met een hoop gekrijs. Ze vond nog steeds dat het nu etenstijd was en geen tijd om in je blootje te liggen!

We moesten even wachten maar uiteindelijk mocht meisje dan op de weegschaal. 4870 gram! Precies 2 kilo aangekomen sinds haar geboorte! Volgens het CB is ze nu 57,5 centimeter, maar daar ben ik het niet mee eens. Al scheelt het niet meer zoveel als de vorige keer. Naar mijn mening is ze 60 cm inmiddels. (Ook gezien haar kleren, maatje 56 is bijna altijd te klein nu). Haar hoofdomtrek is nu 37 centimeter, al zegt me dat niks.

Daarna was het dan tijd voor de martelgang. Eerst een kletspraatje en mijn geklaag over het spugen (immers 12 wassen in een week is echt bizar veel). Toch weer die ellendige nutriton, maar wij doen anders. (Soms moet je eigenwijs zijn). Meisje heeft dan haar prikjes gehad, DKTP, HiB en Pneu. Nu weet ik dat DKTP staat voor Difterie, Kinkhoest, Tetanus en Polio en dat Pneu staat voor Pneumokokken. Maar die HiB? Het staat volgens het boekje voor Hib-ziektes, maar ja, daar word ik nog niks wijzer van.

Tijdens de prikjes zetten ze het op een krijsen, maar dat kun je haar ook niet kwalijk nemen. Ook was aankleden niet leuk, met de lift niet leuk. Maar het wandelen wel. Ze was diep vertrokken toen we thuis kwamen. Hier gelijk een flesje natuurlijk en ze wilde alweer slapen (oh nee, kreeg nog een dikke poepiebroek cadeua, met een grote lach!).

En mijn rechterpink is bekant blauw van het zuigen van Keira hierop.