De grote opruiming: Part 1

Na gister een dag zonder meisje te hebben gehad, althans... Ze was er wel, maar deed niks anders dan slapen. Duidelijk de bijwerking van de prikjes! Was meisje er vandaag helaas telkens als de kippen bij. Gisteravond 23.00 uur, vanmorgen 04.00 uur. Daarna 08.15 - 12.00 - 15.15 - 17.45 en 22.00 en nu slaapt ze lekker, ben benieuwd tot hoe laat. Zou het een nawee van de prikjes zijn of gaan we over naar grotere voedingen en minder voedingen per dag.

Vandaag waren we dan bij mijn zusje. Keira en ik dan. Daar staan veel van onze spullen namelijk.

- om een lang verhaal kort te maken, we willen al lang verhuizen, hebben veel zooi, hadden alles in de schuur staan, zetten het huis te koop, brachten veel bij vrienden onder, werden zwanger van Keira, moesten nog meer uitruimen en onder brengen -

Als je wilt weten hoeveel er staat. Ik wil best opsommen, maar je krijgt een hartverzakking denk ik (ik wel in ieder geval). Het is bizar veel!

Maar goed, ik ging dus naar mijn zusje samen met Keira vanmorgen. Om dozen uit te zoeken. Gewoon verhuisdozen die wij in de jaren dat wij samen zijn (slechts 5 jaar pas) gevuld hebben met van alles en nog wat.

- tussennotitie: we hebben al ieder jaar telkens geruimd en enorm veel weggegooid, toch blijft alles nog altijd bizar veel -

We zijn dan maar begonnen met de eerste doos opentrekken en te kijken wat er dan in ging zitten. De dozen zijn compleet ondergeschreven, dus daar trek ik me niks van aan. Ook zitten ze dicht vaak met tape om aan te geven dat het goed zo is. Nu stonden er een doos of 25 bij zusje. Maar ook nog een doos of 15 bij Mike en Nadine. Een doos of 40 dus tesamen. En dan heb ik het niet over de kerstspullen, speelgoed van ons van vroeger, knuffels van ons, kampeerspullen en meer van zulke dingen.

Al die dozen zijn veelal samengesteld op de manier van: Ik heb een doos, ik heb zooi, mik het erin. Nu zou het zo zijn dat ik alle tijd zou hebben dit uit te zoeken als we verhuisd zijn. Echter is er dan ook onze kleine Keira, dus die tijd heb ik dan niet echt ben ik bang. Nu heb ik de tijd nog, dus ben ik het nu maar gaan doen. Heel netjes, keukenspul (ja, zelfs dat zit er bij, we missen ook echt dingen waar we nu geen ruimte voor hebben) bij keukenspul. Boeken bij boeken. DVD hoezen bij DVD hoezen. CD's bij CD's. Computerspul bij computerspul en ga zo maar door. Ach we komen nu tot 23 dozen. En dan heb ik de "bewaardozen" nog niet gezien en uitgezocht. (De dozen met herinneringen van vroeger zeg maar).

Morgen gaan we voor deel 2, de dozen bij Mike en Nadine worden opgehaald (we zijn ze echt super dankbaar, maar nu kan ik alles uitzoeken en kan er een deel in de garage bij Menno's ouders, kunnen we er altijd bij) en die kan ik dan ook gaan uitzoeken. Nog veel werk voor de boeg, maar met een goed doel. Dan is het gedaan!

In die dozen zit dan datgene waar we eigenlijk al dik een jaar, bijna 1,5 naar zoeken. De afstandsbediening van de harde schijf / dvd recorder. We nemen regelmatig programma's op, maar verwijderen gaat dus al zo lang niet meer. Gelukkig is het 80 Gb of zo geloof ik. Anders was het einde Masterchef voor ons. Hoe dit komt? De "ok" knop is niet standaard meegenomen op de universele afstandsbediening. En het blijkt dat je die HEEL VEEL nodig hebt! (Oh ja, het mag duidelijk zijn dat wij een universele afstandsbediening hebben voor alles hier, zalig overigens! Maar 1 in huis en niet meer 4 die je nodig hebt!)

Nu ben ik moe en ga ik zo naar bedje toe! Keira slaapt al... Ik half, de poezen half... Menno nog niet...