Kokkerellen en huismama

Ik wist niet dat ik het kon. Of eerlijk gezegd, ik kon het niet. Maar ik krijg er wel handigheid in. Helaas vind ik er nog steeds niks aan en moet ik niet wachten op iets wat kan aanbranden, want dat doet het ook. Ik ga geen 10 minuten dom in een pan roeren.

Maar....

Toen ik zwanger was heb ik Menno beloofd iets vaker te gaan koken. Op het moment komt dit neer op iedere dag. En ach, ik zit toch thuis, dus waarom niet. Naast pakjes (oplezen en opvolgen kan ik tegenwoordig al) ben ik ook best aardig in bij elkaar gooien en dat tot iets smaakvols te brengen. En vandaag dan het ultieme, dat waarin ik standaard faalde, aardappelen, groente en vlees! De aardappelen, de broccoli, mijn chipolata worstjes en Menno's karbonade waren gewoon allemaal tegelijk klaar. Alles was gaar. Alles smaakte. Alles was warm. Wat wil je nog meer! Nou, een toetje. Verse abrikozen en perziken met melk en ijs, een lekkere smoothie dus! Jaja, ik kan al goed eten bij mezelf.

Momenteel voel ik me ook een echte huismama. Om een uur of half 6 in de ochtend komt Keira voor haar eten. Daarna slapen we nog even samen verder. Ik sta op, kleed me aan, zet thee, geef de poezen en fretten eten. Na mijn thee komt Keira meestal voor haar volgende voeding. Dus lekker een hapje eten, daarna lekker Keira wassen en schone kleertjes aantrekken. Meestal is ze dan moe. Dan ga ik lekker eten, even computeren. Vervolgens opruimen, de was doen en bedenken wat we gaan eten. In de middag dan even weg met Keira, de afwas doen, het eten voorbereiden en een beetje computeren, na een voeding voor Keira natuurlijk. Dan komt Menno alweer thuis, ik maak het eten, hij geeft Keira eten. Daarna Keira weer lekker wassen of in badje, samen eten en lekker op het gemak tv kijken!

Het is echt dat het financieel onmogelijk is, maar stiekem bevalt het me wel. Ik kan ook alle tijd aan Keira besteden wat ik geweldig vind. En in het weekend kunnen we dan ook echt weekend houden... Maar eerlijk ook, ik denk dat ik het werken ook zou missen...