Schouderklopjes!

Er zijn van die momenten dat je jezelf een schouderklopje mag geven. Gister was dat moment dan toch even voor mij.

Na al het gezever over het UWV en dat ze niet opschoten, niks van lieten horen en gewoon traag waren blijkt nu dat ik gewonnen heb! Mijn dagloon was inderdaad dik 15 euro te laag. Oh wat ben ik goed!

Daarom heb ik mezelf dat een schouderklopje gegeven!

En vandaag ben ik er dan achtergekomen dat een akkefietje uit het verleden toch niet (geheel?) aan mij ligt. Het geheel laat ik in het midden, waar twee vechten hebben immers twee schuld. Maar als er na mij nog vier de dupe zijn geworden, heb ik echt zoiets van "ok, het ligt in ieder geval niet aan mijn karakter".

Gisteravond is Tim dan ook begonnen aan Teigetje in de babykamer en WAUW! Het begint er nu al tof uit te zien. Vanavond komt hij het afmaken. Ik mag trouwens ook hopen dat het af is voor ze komende maandag op vakantie gaan. Want de week als ze terug zijn is het hier enorm druk, en dan komt de kraamzorg kijken en wil ik gewoon de kamer afhebben. Ook zitten we dan op de 7 maanden...