De schoonheidsspecialiste

Vandaag ben ik dan voor het eerst in mijn leven naar de schoonheidsspecialiste gegaan.

Waarom?

In oktober 2009 vonden Menno en ik dat ik best zielig was, immers hij zat in Afghanistan, en heb ik de schoonheidsbon besteld. Gewoon om eens kennis te maken met wat het is. Vorig jaar april bedacht ik dat ik die nog moest inwisselen. Nu was ik net op tijd, want 5 dagen later zou dat ding verlopen zijn. Ik had nog geen zin om gelijk ook die bon (om over papieren rompslomp te praten) in te wisselen en te gaan. Nee, zou ik wel lekker net na de zomer doen. Maar ja, zwanger... Dus ging ik niet.

Nu kwam ik een paar weken terug die bon weer tegen en zag dat de verloopdatum 21-4-2011 was. Hmmm, dan ben ik hopelijk al bevallen en hoogzwanger zag ik ook niet zitten. Natuurlijk duurde het met mijn vergeetachtigheid nog even voordat ik had gebeld. Maar dan eindelijk een afspraak gemaakt voor vandaag!

Om 10 uur moest ik er dan zijn, vlakbij waar Tim en Anne wonen. Zo gezegd, zo gedaan. Met een heerlijk zonnetje in mijn auto gestapt en die kant op.

Ik ben daar dan lekker een uurtje verwend. Het is wel lekker hoor, dat kan ik niet ontkennen, maar het is niet iets wat ik denk ik met regelmaat zou doen. Mijn huid voelt nu ook niet zo heel prettig aan moet ik zeggen, geen pijn ofzo, maar hij is wat stroef...

Wel kreeg ik complimenten, ik zag er niet uit als 29 en mijn huid was nog heerlijk jong en zonder rimpels. Helaas wel wat vettig in de t-zone, maar goed, dat is al mijn hele leven zo.

Ach wie weet dat ik na de zwangerschap nog een keertje dit wil doen, maar geen regelmaat voor mij.