Ruzie met de maxi-cosi

Na de wekelijkse poetsronde van vandaag (nog steeds voornamelijk door Menno uitgevoerd) was het tijd voor de maxi-cosi. Immers, ook zo lullig als je het ziekenhuis uit gaat en geen flauw idee hebt hoe dat ding in die auto moet, of dat Menno het kan en ik niet. Ook wilden we proberen dat ding op het onderstel van de wandelwagen te zetten. Helaas ging het allemaal niet zo gezegd zo gedaan.

Eerst naar de schuur, die stomme adapters kregen we er niet fatsoenlijk op. Na een heerlijke woordenwisseling in de holle kelder hebben we gewonnen. Al is Menno van mening dat het waardeloze dingen zijn omdat er een ruimte zit tussen de stangen van het onderstel en de adapters. Maar goed, het zijn de adapters van Easywalker zelf en ze horen ook bij deze Maxi-Cosi (CabrioFix).

Op naar de auto! Daar kwamen we erachter dat Menno niet meer kan rijden als de maxi-cosi achter zijn stoel staat. En dat was wel de bedoeling voor de vakantie in september. Al denken we dat de wandelwagenbak nog wel op de achterbank erbij past, dus met proppen en vouwen moet het lukken.

In mijn auto was het makkelijker, ik ben immers kleiner, dus bij mij past het daar wel. (Ik kan natuurlijk ook gewoon naar de vakantie rijden...).

Maar goed, het is gelukt, we hebben gewonnen!

En nu ligt Menno al sinds 7 uur op bed, en straks maak ik hem wakker. Hij wil vannacht graag de Superbowl live gaan kijken. Van mij mag hij, als hij mij maar laat slapen!

Mijn borduurwerk was nog niet binnen, waarschijnlijk dinsdag, ben nu maar een trouwalbum aan het scrappen...