Heel blij en toch ook verdrietig

Naast het beruchte HPO ben ik nog lid van een forum, KOK, ik kom daar heel graag, want ja, kletsen over het zwanger zijn en straks over onze kindjes natuurlijk. En het begon bij kletsen over het zwanger worden...

Nu klets ik bij de april mama's, logisch, immers in april hoop ik mama te worden. We kletsen daar met een behoorlijk grote groep, heel gezellig, allemaal leuk, van moeders die hun eerste kindje krijgen, tot moeders die hun derde kindje krijgen. Heerlijk om tips te krijgen, mee te leven en zo meer. Want ja, iedereen is blij voor elkaar met een goede echo, een goede bezoek aan de verloskundige of gynaecoloog. Alleen gaat niet altijd alles goed.

Nu is er eergister een kindje geboren van een april mama, veels te vroeg natuurlijk, dat is zo berekend. Ze was 21 april uitgerekend, na mij zelfs nog dus. Nu heeft zij reuma waardoor hun kindje niet hard genoeg groeide, ook was de doorbloeding van de placenta heel slecht. Ze werd dus opgenomen in het ziekenhuis en ik denk dat de baby toen gehaald is. Het jongetje woog 620 gram, enorm licht dus. Nu leek het even goed te gaan, maar inmiddels hebben we het slechte nieuws gehad dat hun zoontje het niet gaat redden. En ja, dat doet je gewoon heel veel verdriet.

Vanuit onze kant is er dan wel leuk nieuws. We hebben de eerste proefdruk voor het geboortekaartje gehad en zijn deels tevreden. Een bepaalde kleur is te donker, een rand is te dik, de foto is erg donker (maar dat hebben we altijd nog zelf in de hand) en het lettertype aan de binnenkant is niet wat we willen. Maar goed, alles kan aangepast worden. Wel heb ik de kleur van de envelop helemaal goed bedacht (je kunt kiezen uit 9 standaard kleuren en Menno riep een andere).

Wat ik me ook afvraag is waarom ik het zwanger zijn zo leuk moet vinden. Ik krijg allemaal uitroepen van "Geniet er nou maar van, voor je weet is het voorbij!" "Dit maak je niet vaak meer mee in je leven." "Het is toch hartstikke leuk om zwanger te zijn."

Nee, ik vind het nog steeds niet leuk. Morgen ben ik 28 weken zwanger en ik vind het echt niet leuk. Ik slaap slecht, heb dan enorm veel last van mijn buik die gaat hangen. Of ik word wakker omdat het maagzuur in mijn keel zit of natuurlijk omdat ik moet plassen. Soms smaakt al het eten me niet omdat ik alleen maar maagzuur heb. Ik kan niks meer sjouwen, niet meer helpen in het huishouden, niet lang achter elkaar lopen. En ook zitten doet pijn, want mijn rug en heupen zijn een drama aan het worden!

Dus sorry, ik vind het niet leuk.

Natuurlijk zijn er wel leuke aspecten, de echo's, het hartje horen en 95% van de trapjes (er zijn er altijd in de blaas bij en die zijn niet leuk). Maar zeker die trapjes, gister zag ik dan voor het eerst een voetje voorbij komen, zo prachtig om te zien.

Maar nee, ik tel heel hard af tot aan april!