Drukte en blauwe pootjes

Laat ik maar beginnen bij de blauwe pootjes. Vanmorgen om 8 uur (heel vroeg voor mij) kwam de schilder om dan eindelijk de nieuwe pui te schilderen. Ging heel goed en die jongen ging even om 10 uur een hapje eten. Gaf hem groot gelijk. De deur stond echter op een kier, omdat ook de binnenkant van de pui geschilderd moest worden. Nu komen tussen 9 en 11 uur in de ochtend altijd de koolmeesjes hier ontbijten. Van alle bollen en pinda's die hier hangen.

De poezen zijn dan altijd blij en liggen met drieën dan ook voor de deur of in het raam. Ach, ze kunnen ze toch geen kwaad doen, maar vinden het heel mooi. Vandaag echter besloot er een vogel dat het binnen nog leuker zou zijn. Meesje zat al klaar voor de deur en kon niet wachten om de vogel te pakken. Ik zag het en rende naar de deur. Wil niet dat mijn lieve Meesje een vogeltje gaat vangen. De deur vloog daarna open en Meesje rende naar buiten. Helaas kijkt Meesje niet waar ze loopt en riep ik haar boos binnen. Maar het kwaad was al geschied. Meesje heeft namelijk nu twee blauwe poten.

Tot haar woede moest ze op een handdoek staan en ging ik haar voetjes wassen. Daarna moest ze in de badkamer blijven want ze liet in het hele huis blauwe pootjes achter en ik mocht haar pootjes niet afdrogen. De schilder maakte ondertussen mijn vloer schoon. Uiteindelijk heb ik toch de dierenarts maar even gebeld. Had het goed gedaan en kon nog de haartjes wat wegknippen. Dus (onder luid protest) maar geprobeerd. Nu ligt ze lief naast me te slapen, haar pootjes verstopt onder haar buikje.

En dan de drukte, in mijn buikje! Het is echt zo apart om te voelen. Telkens onze Muppet die ik voel. Lekker spartelen in mijn buik. Meestal als een soort gekriebel, alsof ik van binnen gekieteld wordt. Maar heel soms ook als een "boinkje" in mijn buik. Ik kan het niet uitleggen, maar het is super! Kan niet wachten op de echo van maandag.