Oordelen en veroordelen

Waarom oordelen mensen toch zo snel en zo negatief. Natuurlijk, zodra je iets leest, hoort of ziet, vorm je een mening. Dat is nu eenmaal mens eigen. Maar ik vraag me gewoon af waarom mensen dan altijd veroordelen. Alsof hun mening de juiste is. De enige goeie mening is. Terwijl je appels en peren niet kunt vergelijken. Neem een voorbeeld...

Ik heb contact met een heel stel leuke andere april mama's. Op twee manieren leren kennen, via een Hyves groep (tegenwoordig voor mij Facebook) en via een forum. Maar mijn idee is dat alle kindjes anders zijn, dat ze allemaal anders opgevoed gaan worden, dat ze allemaal anders heten, dat ze allemaal anders groeien, dat ze allemaal anders dingen leren. Gelukkig denken de meesten er zo over. Maar helaas niet allemaal.

Misschien ga ik nu op tenen trappen, al denk ik niet dat dit gelezen wordt, maar toch moet het me even van het hart.

Wij voeden Keira op zoals wij denken dat het goed is. En niet omdat een ander stel ouders daar anders over denkt doen wij het anders. Als er een tweede komt kan het allemaal compleet anders worden. En zelfs Keira een een brusje kunnen we niet vergelijken, ieder kind is nu eenmaal anders. Kijk, qua normen en waarden zullen we onze kinderen hetzelfde meegeven. Maar omdat Keira nu met 4,5 maand haar eerste tandjes had, wil dat niet zeggen dat dit bij een brusje ook zal zijn.

Ik ben begonnen met borstvoeding, om helaas over te stappen op flesvoeding. Ja, als ik in plaats van 12 uur per dag 24 uur per dag aan voeden had besteed, dan had ik de borstvoeding vol kunnen houden. Maar komaan, ik moet ook nog door. Keira had niks aan een moeder die er compleet doorheen zou zitten. Ik heb tranen met tuiten gehuild omdat de borstvoeding niet lukte. Maar ik kon niet anders. Keira drinkt graag de fles, vindt het lekker en groeit er goed op. Ik baal er (na 7 maanden) nog steeds van, maar kan het niet terugdraaien en al zou ik het kunnen, dan nog maak ik geen melk aan. Met 3,5 maand zijn wij begonnen met groente. Wij hadden het idee dat Keira hier aan toe was. Gewoon uit een potje. We vonden haar te klein om uit de hand (Rapley) te leren eten. Met 4 maanden zijn we er fruit bij gaan geven. Ze geniet van eten, lust alles en eet met smaak. Inmiddels krijgt ze potjes van 8 maanden, met stukjes. Het gaat super, ze kokhalst heel soms eens een keer. Maar meestal alleen als ze eten in haar mondje opspaart. Ook krijgt ze nu tussen de middag een boterham. Ze vindt ook dit super lekker en zit te brabbelen en lachen met haar brood in de mond en tussendoor doet ze een poging tot kauwen.

Met alles hebben we moeten proberen. Want brood had ik al eerder aangeboden, een week of drie terug. Dat wilde ze niet. Goed, dan wachten we daar gewoon een week of twee mee. Kijken of je wilt of niet. Met stukjes in het eten hebben we nog langer gewacht, ze kokhalsde teveel. Dus is het niks in mijn ogen.

Ze eet nu rijstwafeltjes. Dit omdat ik die prettiger vind dan berenkoekjes of soepstengels. Ze smult van rijstwafels en eet ze goed uit haar handje op. Ook krijgt ze water of thee. Niet een paar lepeltjes, nee zoveel als ze zelf wil hebben. Soms krijgt ze diksap, maar dat is meer een traktatie, niet omdat het lekkerder is, dat ze dat dan altijd krijgt. Als toetje (als ze die soms wil) krijgt ze ook geen baby-yoghurt, maar fruit. Veel gezonder in mijn ogen. En ja, mijn broertje heb ik toch duidelijk laten weten dat ik niet blij was dat hij Keira een krakeling heeft gegeven (met het excuus van hem "Ja, maar ik ben suiker oom en dat neem ik letterlijk").

Maar waarom word ik dan aangekeken op het feit dat ik Keira nu al eten geef, dat ik haar al veel geef. Dat ik niet gewacht heb tot zes maanden en nu per week iets nieuws ga proberen. Dat ik geen Rapley gebruik en niet volgens een één of andere wijze die allergieën voorkomt eten introduceer, dat ik niet door heb gezet met de borstvoeding en dat Keira eigenlijk krijgt wat ze wil, zolang ik het maar goed voor haar vindt.

Gadverdamme, moei je met je eigen zaken denk ik dan. Ieder doet het anders en niemands manier is de beste, de juist, de slechtste of wat dan ook. We doen het allemaal anders en dat maakt het zo mooi!