Grote, grote meid!

Ik ben weer trots op ons kleine meisje. Waar we een paar weken terug een brullend kind hadden dat niet met Fenna wilde spelen, ging de eerste dag op het kinderdagverblijf super!

Vanmorgen hebben Menno en ik haar samen gebracht. We zijn laat gegaan om alle tijd te hebben. Dus kennis gemaakt met twee van haar juffen en een hele schare aan kindjes. Keira stal gelijk de show, gelijk charmeren en lachen, want daar is ze goed in.

Wij kregen uitleg en vragen en Keira keek rond. Menno zette haar later op de grond en ze vond het reuze interessant. Zelfs het zitten ging super, want ze bleef even zitten. Op haar buik waren de andere kindjes nog interessanter.

Volgens de juffen heeft ze het super gedaan. Fruit eten wilde ze niet, ook niet in de stoel zitten, maar wel bij de juf. Dus dat was mooi. Niet veel later is ze gaan slapen en om 12 uur werd ze weer wakker. Ze heeft super goed haar boterham gegeten en vooral naar alle kindjes gekeken. Maar ook alle kindjes waren benieuwd naar haar, dus dat was mooi!

Ze heeft lekker gelachen en gespeeld, wat wil je als mama nu nog meer. Toen we haar kwamen ophalen was ze ontzettend vrolijk en had ze veel plezier. Dat doet me goed...

Minder leuk is dat ik hondsberoerd ben en een zwangerschap weer uit m'n hoofd heb gezet. Ik moet voor mijn lichaam sowieso wachten, maar ik zou wel willen. Maar nu ik zo ziek was, echt voorlopig nog niet!

Keira heeft ook nog iets nieuws geleerd. Tandenknarsen. Van mij had het niet gehoeven, maar zes tanden nodigen daar blijkbaar voor uit...