Beurs & Kamp & Oefening

Eigenlijk ben ik nog steeds niet bijgekomen, maar een dagje bankhangen heeft me goed gedaan, al was het vanmorgen ERRUG VROEG!

Afgelopen donderdag ben ik dan met mijn zusje naar de Jonge Gezinnenbeurs geweest. Ik heb een angst gewoon overwonnen, door met de bus te gaan! *Is erg trots op zichzelf*. Natuurlijk miste ik de bus bijna, omdat ik te traag ben en normaal in mijn auto stap en gas bij geef. Maar Menno was zo lief om mijn naar de volgende halte te rijden. Hij ging mij sowieso afzetten, want dat lopen had ik niet meer getrokken aan het einde van de dag. In Sleeuwijk stapte dan mijn zusje in en samen kwamen we in Utrecht. Gelukkig wist zij waar we heen moesten en stonden we dan om half 12 binnen. Wat een immense ruimte!

Overal kraampjes, zwangere vrouwen, vrouwen met kinderen, vrouwen die gezellig mee gingen, kinderen en sporadisch een man. Alle kraampjes waren gevuld met de meest uit een lopende dingen. Van kleertjes, tot tutjes, tot draagdoeken, spenen, kamertjes, voeding en ga maar door. Het meeste was leuk als je al een kindje hebt, maar ik heb toch een paar dingetjes meegenomen.

Onder andere een legergroene verzorgingstas, die hoort bij onze wandelwagen, maar niet te bestellen was (snap jij het nog?). Nog een vestje en een ceintuur. Wat Zwitsal producten en wat voeding. Niet te vergeten een flesje en een tut. Ik mag niet klagen en nog niet veel uitgegeven ook!

In december naar de kerstmarkt in Valkenburg met Arinde en in februari met zusje naar de 9 Maandenbeurs / Huishoudbeurs.

Vrijdag wilde ik dan uitslapen, maar de schilder zou om 8 uur komen, dus zat ik braaf in de woonkamer te wachten. Om 9 uur bedachten ze dan dat ze toch maar gingen afbellen, immers, het regende. Die conclusie had ik al getrokken, maar toch baalde ik. Die middag nog boodschappen gedaan en verder zo weinig mogelijk...

Zaterdag met Arinde naar het kamp gereden. Super leuk om iedereen weer te zien. Wel vreemd om te zien dat het kamp door een ander wordt georganiseerd en ook heel anders dan wij deden. Maar de eindconclusie was, het was goed, leuk, gezellig en niet te vergelijken. Immers, bij ons was de gemiddelde leeftijd hooguit 16, nu was het dik 19. Dan moet het ook anders!

Die avond was ik kapot en om 11 uur zijn Menno en ik dan ook in bed gedoken, en dat op zaterdagavond. Vond het bizar en ook niet leuk. Maar ja, de slaap riep ons!

Vanmorgen om half 8 ging dan de wekker. En dan had ik nog geluk, want de vlucht was uitgesteld en Menno hoefde "pas" om kwart over 9 in Oirschot te zijn in plaats van half 8. En ik bracht hem natuurlijk, ga geen auto 3 weken op de kazerne laten staan en het is leuk hem op het vliegveld in Eindhoven op te halen! Daarna naar huis en ben ik lam op de bank gaan liggen.

De week hou ik ook rustig, lekker niks doen, langs Tess en morgen eerst de verloskundige!