Op de helft!

Vandaag, 26 november 2010, zijn we dan op de helft. Van de zwangerschap natuurlijk. Dat betekent dat ik over 20 weken ergens hoop te liggen pijn lijden en ons kind in mijn armen te houden. Alhoewel, misschien is het er over 20 weken al wel, of blijft het nog 2 weken lekker warm bij mij in de buik. De tijd zal het leren.

Hoe de 20 weken mij bevallen zijn? Nou, ik ben inmiddels wel zo ver dat ik best nog een keer zwanger zou willen zijn. Dat is al een begin. En soms vind ik het zelfs bij vlagen leuk. Maar niet dat ik af en toe net zo'n buikje heb van "Ben je nu dikker geworden?" Terwijl je van achter niet eens ziet dat ik zwanger ben! Als ik onze muppet voel bewegen voel ik mij het gelukkigste mens op aarde en zelfs een trotse mama (al slaat dit nog nergens op).

Naast het maagzuur, de darmen, het plassen, het slapen en het moe zijn, vind ik het wel tof. En zeker met vergelijking tot het begin.

Vanmorgen dan naar het ziekenhuis gefietst. Wat me eigenlijk heel zwaar viel. Menno maar eens vragen mijn fiets na te kijken, heb het idee soms dat ik achteruit ga zo langzaam en zwaar. Bij de bloedafname (klinkt raar) mijn urine ingeleverd. Over een week de uitslag, ze vermoeden een bacterie, die bestreden moet worden, maar dan moeten ze weten welke. Vond het allemaal maar eng klinken. Die vrouw was wel lief!

Ook al de boodschappen gedaan. Netjes ook weer voor de voedselbank een extraatje gekocht, kleine moeite toch. Dus er worden mensen blij van een doos Evergreen, een pak Yoghi en een pot room spinazie. Verder enorm veel boodschappen voor verse soep. Want die ga ik morgen halen.

Hoe laat Menno thuis komt is nog de vraag. Hij had toch de vroege vlucht, maar die was al vier uur vertraagd gister. Blijf dat knap vinden, gewoon al 2 dagen tevoor weten dat de vlucht vertraagd is.

En bij thuiskomst was daar dan de voetenzak voor de wandelwagen. Nog erg vroeg, dat is, maar goed, nu is ie er in het legergroen! En hij ziet er lekker warm en comfortabel uit.

Nou maar eens het huis gaan schoonmaken ben ik bang.