Sommige mensen hebben lef...

En dan heb ik het niet over mezelf. Maar over iemand in mijn omgeving die na alles ook nu nog een dit van mij (ons) vraagt! Mede de reden waardoor ik al een tijd in de put zit, mede de reden waarom wij nog steeds niet verhuisd zijn. Ik zal er niet over uitweiden, maar kan wel zeggen, dat diegene verdomd veel lef heeft en een grote NEE krijgt van ons!
Dat was voor de frustratie. Kan het niet geheel nu uitleggen, het zit me te diep. Maar ik ben furieus, zo erg is het.
Verder is het hier "rustig". Menno is langzaam bezig voor de oefening. Morgen drukke dag nog. Donderdag rustig en vrijdag lekker shoppen! En dan in de avond in het bos liggen, in Lanaken nog wel, hoezo een eind rijden!
Ik kan nu ook vertellen dat Tim en Anne zwanger zijn. Het kwam bij ons als een klap. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het ze echt van harte en hoop dat ze een mooi en gezond kindje in november op de wereld gaan zetten en dat Anne een voorspoedige zwangerschap mag hebben. Maar de jaloezie zit hoog blijkt bij ons beiden.
Vandaar ook een nieuwe stap in onze "planning". We hebben het er uitgebreid over gehad, maar ik wil me niet laten opnemen in de Zevenheuvelen. Meerdere redenen niet, onder andere dat ik dan echt niet meer slaap, maar dan mag je niet zwanger zijn. Overigens verwacht ik ook niet om opgenomen te worden. Daarbij ga ik komende maand, Menno is er toch niet, eens temperaturen en ovulatie testen. En als alles daarin goed zit, dan zien we wel! Het is makkelijk gezegd. Maar doordat ik ook bij dat forum weg ben geeft me dat enorm veel rust moet ik zeggen. Menno kent mijn cyclus toch niet en daar werd al 2 weken te voren gevraagd of ik al kwaaltjes had. Ja, dan zie je alles als kwaaltjes, geloof me. Het heeft me (ons) al genoeg teleurstellingen opgeleverd. Dus nu maar eens kijken of alles goed zit. Zo niet gaan we wel naar de dokter als bekend is wat de therapie gaat worden. Is er niks mis, dan gaan we op zoek naar een grote zak geduld!
Over geduld gesproken... Nu zoveel van onze spullen in de schuur en bij Mike en Nadine staan zijn we enorm veel kwijt. Menno's geduld qua ons huis begint op te raken. Nu was een buurvrouw wel erg pessimistisch met dat het nog wel vier jaar kon duren. Maar toch... De markt is zo enorm slecht hier... En met enorm veel verlies verkopen is bij ons ook niet mogelijk, echter moeten we hier echt wel weg!
Ofwel, als alles dit jaar gebeurt, dus ook mijn behandeling (en de vooral de afronding daarvan) en Menno's KMS, tsja, dat zou mooi zijn. Helaas hebben wij geen geluk...

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Begrijpend lezen

Ophef ten top. In april was er een test met een vorm van een continurooster. Het vijf gelijke dagen model werd geïntroduceerd. Maandag tot en met vrijdag, groep 1 tot en met 8, van 8.30 tot 14.00 op school. Natuurlijk met een gezamenlijke lunch in de klas op het middaguur. Het begin verliep moeizaai. Slecht eten, onrust. Naarmate de periode vorderde, het was een proef voor vier weken, ging het steeds meer bevallen. Rustig, duidelijkheid, regelmaat. Voor eigenlijk ons alle drie. Tijdens de proefperiode waren ouders een verschillende mening toegedaan. Logisch, hoe meer mensen, hoe meer meningen. Wat veel gehoord was, was het missen van de vrije woensdagmiddag. De redenen hiervan zijn zo uitlopend als dat er mensen zijn. Maar allen, op groep 8 na, mochten wij onze mening uitdragen. Na Pinksteren kwam dan voor alle gezinnen een stemformulier mee naar huis. Dus of je nu één of 20 kinderen in de groepen 1 tot en met 8 hebt zitten, je krijgt als gezin één stem. T...
Meer lezen

Waar je van kan wakker liggen om 4 uur in de nacht

Dan ben ik sowieso geen goede slaper, dat moet ik gelijk toegeven, maar het begint weeral de spuigaten uit te lopen. Kinderopvang, ja, daar lig ik wakker van. Nu is het mooi geregeld, op maandag en woensdag gaan de dames naar M. onze gastouder. Een super lieve, leuke en flexibele vrouw. Op dinsdag gaan ze naar mijn broertje B. Hij zorgt er dan voor dat Keira naar school gaat op dinsdag. Nu is het echter zo dat mijn broertje komende zomer ook een dochter krijgt. Super leuk, daar niet van. Maar hij heeft ook eerlijk gezegd dat hij niet meer wil oppassen. Snap ik maar al te goed moet ik zeggen... Helaas loopt M. niet op de basisschool van Keira. Dit is te ver weg. Dus ik wist bij het kiezen van de basisschool dat dit ging gebeuren, maar ik had nog een jaar uitstel gehoopt. Echter door het vinden van een andere baan komt het sneller. Nu heb ik dus gezocht en kan ik een gesprek gaan houden met een andere gastouder. Perfect, ze woont om de hoek bij de school. Maar ja, is ze net zo...
Meer lezen

Toch weer een klein jaloers steekje, maar niet heel erg

Marieke is zwanger! Laat ik maar gewoon met de deur in huis vallen. Zij en Jaap verwachten half maart hun eerste kindje. Maar oh wat gun ik het hun. Ze zijn dan ook al een aantal jaar bezig, ze hebben al wat ellende moeten meemaken en nu toch zwanger en dan hoe! Spontaan! Ze geloven het zelf nog amper... Ze waren in het ziekenhuis geweest, na volgens mij een positieve test, waar hen werd gezegd dat het niet goed ging en ze maar (weeral) afscheid moesten nemen. Na een hele zware week (of waren het er twee?) vol verdriet dus weeral in het ziekenhuis voor een echo, voor de controle of alles "schoon" was. Tot hun grote verbazing zat het vruchtje er nog en ging het goed! Inmiddels zijn ze de 12 weken voorbij en mag het nieuws de wereld in. Volgens Marieke is het allemaal nog heel onwerkelijk... Kan ik me voorstellen... En ja, dan komt dat groene monstertje toch even kijken, want ja, wij willen ook zo graag en wij hopen ook... Nu ja, in november maar eens iedere dag een ov...
Meer lezen