Voorschool T.

Vanmorgen was ons eerste bezoek aan de eerste voorschool. Het was school T.

Voordat we gingen kijken hadden we een paar punten wat veel minpunten waren

• School ligt het verste weg van de twee
• School dreigt gigantisch te worden
• School is zeer populair, er ontstaat bijna een dwang om je kind daar heen te sturen

Nu zijn we vandaag wezen kijken.

We kwamen dan aan op een bouwput. De school is namelijk een samenvoegsel uit twee oude scholen, school Z. en school S. beiden konden niet meer verder bestaan en de ene werd gesloopt. Maar school T. zou dan te dicht bij school Z. in de buurt komen, dus is er besloten om school Z. en school S. samen te voegen tot school T. Om school T. wordt nu ook een complete wijk gebouwd. Niet iets waar wij zouden willen wonen, maar goed, een hoop mensen gelukkig wel.

Bij aankomst de nadelen:

• Onmogelijk te bereiken met de auto (waar ik toch van afhankelijk ben veelal)
• Een saai schoolplein
• Onduidelijke binnenkomst deur
• Fietsen op het schoolplein, geen apart fietsenhok

Keira liep gezellig met ons mee en na even zoeken hadden we dan een deur gevonden. Ook dat viel tegen. In een trappenhuis binnen komen en onder de trap een hoop speelgoed zien staan. Een rommeltje, zo oogde het.

We liepen dan maar verder. Waar wij wel eens op school K. komen naar het consultatiebureau te gaan, je een duidelijke inkom hebt en het 'hokje' van de conciërge  was het hier alles behalve duidelijk waar we moesten zijn. Op goed geluk liepen we dan maar de school in. Een juf kwam ons voorbij en wees ons de weg naar juf M. (de directrice van de school). We moesten even wachten want ze was nog in gesprek.

Wij stonden daar dan op de gang en keken naar de namen van alle kindjes. Gekleurde zakken waarin de jassen hingen (luizencapes wist ik Menno te vertellen) en tasjes er netjes boven. Naamkaartje waar alles hoort en het zag en netjes en toch vrolijk uit.

Na even gewacht te hebben kwamen we dan bij juf M. uit. Wij mochten zitten en Keira mocht doen wat ze wilde. Al ging haar voorkeur uit naar 'met de kindjes spelen'. Juf M. gaf ons een korte uitleg over de school.

Op de begane grond waren dan de voorschool en de kleuterklassen. Op de eerste verdieping de groepen 3 tot en met 5 en op de bovenste verdieping de groepen 6 tot en met 8. Op de begane grond was dan nog een gymzaal voor de kleintjes, op de bovenste verdieping een aula waar ook overgebleven kon worden. Alles had een eigen inkom, dus geen ondersteboven geloop van kleine kindjes door grote kinderen.

Na een beetje uitleg over de schoolmethode kregen we een rondleiding. Eerst de kleuterklassen en later de voorschool. Keira mocht blijven, maar natuurlijk kleefde ze aan onze benen. Nu ken ik haar langer dan vandaag en is het een kwestie van gaan. Ze werd liefdevol opgevangen door de twee juffen en Menno en ik gingen dan met juf M. op tour door de school.

We kregen alle klassen en alle ruimtes te zien. Allemaal modern, geen krijtborden meer, zelfs de whiteboards zijn vervangen. Allemaal digitale borden, al in de kleuterklas beginnen ze er mee!

De methode sprak ons ook zeer aan. Geen klassikale lessen, niet strak voor de klas en luisteren en maken. Nee er wordt gewerkt met groepen. En dan groepen als de hele klas, een groepje van een paar kinderen, twee kinderen en soms ook individueel. Ook is het de bedoeling dat kinderen elkaar helpen, overhoren om zo actief te leren en niet enkel te stampen. Kinderen worden aan de hand van hun 'vermogen' ingedeeld in een bepaalde groep. De groep van de 'snellere' kinderen, de 'normale' kinderen of de 'langzamere' kinderen. Op die manier krijg je gepaste uitleg, zodat je eventueel dingen sneller kunt doen of langzamer.

We zagen bij groep 5 kinderen door de hele gang samen lezen. Ze zaten onder de computermeubels, in de klas, op de gang. Lekker met twee een boek te lezen. Eerst de ene hardop, dan de ander. Nu was ik als kind altijd te snel als er in de klas gelezen werd, ik wist nooit waar we waren als ik een beurt kreeg, maar wel hoe het verhaal afliep (hier had ik zelfs op de middelbare school nog last van). Deze manier bestaat daar niet meer. Je krijgt een partner waar je aan 'gewaagd' bent.

Al met al gingen wij dan ook met een positief gevoel weg. Want dingen waar wij ons bij aankomst aan ergerden worden nog aanpakt. Maar dat mag allemaal pas als de huizen af zijn en alles gebouwd is. Dan komt alle aankleding op het schoolplein, fatsoenlijke parkeerplekken en zo meer. En komende zomer is alles klaar, dus tegen de tijd dat Keira in januari gaat, komt het goed.

Nu op naar 31 mei, wanneer we school B. gaan kijken.