Nog een maandje

En dan is het groot feest hier! Keira wordt dan namelijk alweer 2 jaar. Zo bizar zo hard gaat het!

Ze is momenteel vooral blij dat ze weer naar buiten kan. Zoveel mogelijk! Lekker op je laarsjes in de tuin ravotten. Papa helpen met blaadjes in de kliko doen en van de glijbaan en op de wipwap. Zalig om te zien zoals ze geniet buiten. Ik kan dan ook niet wachten tot we weer lekker naar buiten kunnen. Zij lekker spelen en ik met mijn e-reader in de zon!

Had ik al gezegd dat het springen steeds beter gaat, soms komt ze al los van de grond en de helft van die keren belandt ze op haar billen. Maar ze staat net zo hard weer op en begint opnieuw te springen.

Dat kun je van het trap klimmen niet zeggen. De zaterdag dat ik in Tarragona was kreeg ik een appje van Menno, of ik nog tips had om Keira zelf naar beneden te laten gaan. Ze zat al drie kwartier boven en weigerde naar beneden te komen, ja door gedragen te worden, maar daar willen we vanaf, ze begint met haar 14 kilo gewoon te zwaar te worden. Moet ik wel zeggen dat ze gevallen is, van de onderste tree met haar hoofd hard op de grond. Daarna durfde ze niet meer. Maar gelukkig wint de aanhouder en heeft Menno een giga geduld (en ook tijd op zaterdag) en na 5 kwartier ging mevrouw al huilend naar beneden. Nu is het geen probleem meer, zodra we klaar zijn boven staat ze bij het traphek en verkondigd trots "achterstevoren", gaat op haar knieën en kruipt naar achteren naar de trap wacht dan even en zegt "mama eerst" zodat ik onder haar loop. En ondertussen verteld ze met regelmaat dat mama er bijna is, of Keira. Of dat er poezen haren op de trap liggen die bah of eng zijn.

Keira is momenteel bang voor krokodillen. Ze is er dan ook van overtuigd dat met enige regelmaat er een krokodil door onze tuin loopt. Ze staat dan in de eetkamer, kijkt door de serre en dan naar buiten en komt gillend aanrennen "KROKODIL!!!" "ENG!" duidelijk wat het probleem is. Menno loopt dan mee naar de eetkamer klapt een paar keer in zijn handen en is de stoere papa, hij heeft de krokodil weggejaagd.

Ja, echt geen baby meer en bijna dreumes-af, op naar het peuter zijn! Ze heeft de nukken al, als wij nee zeggen is het brullen. Ze praat met minimaal twee woorden en soms horen we er al vijf achter elkaar. Rennen, klimmen, spelen, dansen, springen, trap klimmen, op één been staan, kruipen, knipogen, zingen, verhalen vertellen en zo meer. Trots op ons kleine bolleke!