Tarragona - Wat een fijn hotel!

Tarragona, het ligt in Spanje, een uurtje rijden onder Barcelona. Ieder jaar wordt ons werk uitgenodigd om te komen voor de Calçotada door een klant van ons. Ieder jaar gaan we dan ook. Vorig jaar begon ik net nadat ze waren geweest. Dit jaar ging ik ook mee.

Netje mijn ticket laten maken op mijn officiële voornaam en mijn meisjesnaam. En ik had geen zin. Vooral omdat ik me niet goed voelde en gewoon een gruwelijke angst voor vliegen heb. Ik heb serieus het er nog met I. over gehad of het niet verstandiger was om thuis te blijven, omdat ik me niet goed voelde. En had ik dat maar gedaan...

Vrijdag

Vrijdag stond ik op het gemakje met Keira op. We hadden ons aangekleed en gegeten en zijn naar opa en oma gereden. Daar is Keira gebleven die dag. Ik ging naar huis en zorgde dat ik zo weg kon. R. en I. kwamen mij halen, komt R. in ene binnengestormd dat ze al er waren en dat ze getuuterd hadden. Niks gehoord, we hebben immers dikke muren. Baalde op dat moment vreselijk, want als dat de toon van het weekend was, dan bleef ik thuis.

In de auto, op naar Eindhoven. Daar aangekomen geparkeerd en naar het vliegveld gewandeld. Daar was N. ook. Inchecken was gelukkig al gebeurd en op door de douane. Wat een lang werk is dat, jeetje wat een traagheid en wat een controle. En over het vliegveld naar het vliegtuig.

Daar dan aan het gangpad gaan zitten met mijn e-reader (dat ding is goud gebleken!). Ik heb het vliegen overleefd, anders zat ik nu niet te typen. De heenweg vond ik verschrikkelijk (de terugweg ging al beter).

Op Barcelona kei lang staan wachten op F. (onze enige man die meeging en een andere vlucht had). De taxichauffeur kon F. niet vinden en wij waren compleet ergens anders. Denk dat we zeker twee uur gewacht hebben. Niet leuk. Maar goed, in de taxi naar Tarragona. Het was bewolkt en dreigend.

R., I., N. en F. gingen een biertje drinken, ik besloot in bad te gaan liggen, was kapot en wilde eigenlijk naar bed. Maar ja, moesten nog gaan eten die avond.

Ben dus in bad en even op bed gaan liggen. Maar om 8 uur stond ik braaf in de lobby om veel te veel Nederlandse, Spaanse en Griekse mensen te ontmoeten (de Belgen waren er nog niet). Allemaal super vriendelijk, iets anders kan ik er niet van maken.

We wandelden met een stel naar de taxi's (de rest ging compleet wandelen) en reden naar het restaurant. Super veel en lekker eten, ik kan me alleen niet meer herinneren wat. Maar tegen het hoofdgerecht aan zat ik vol.

Ik heb mij dan tijdig door Paco naar het hotel laten rijden, stappen zag ik niet zitten, ik was kapot en Paco moest toch iemand daar weer ophalen, die kwam uit Madrid. Om 1 uur lag ik gesloopt in mijn bed.

Mijn kamer, een andere dan ik eerst had, maar ik wilde graag een bad. Kreeg dus een kleinere kamer. Voor mij in mijn uppie meer dan groot genoeg.

Zaterdag

Zaterdag stond ik vol enthousiasme op, het was half 9 en ik ging ontbijten.

Niet slecht toch? Het smaakte me goed en na het eten ging ik weer naar boven en gluurde eens bij daglicht uit mijn kamer.

Beetje vaag al zeg ik zelf. Het weer was niet meer zo slecht als vrijdag, want het regende niet meer. Maar het zag er ook niet prachtig uit. Op straat liepen de Spanjaarden ingepakt alsof ze op de Noordpool waren. Het was dus koud, maar de zon zou gaan schijnen, dus ik maakte me niet druk. Nog steeds voelde ik me niet lekker en er kwam een migraine opzetten.

Niet veel later stond I. aan mijn deur. Ze vertelde gelijk "Het stappen was niet zo leuk, allemaal groepjes. Ga je mee eten?" Ik zei dus dat ik net gegeten had, maar dat ik wel mee ging. Kreeg de vraag hoe het eten was, in mijn ogen goed. Dus gingen ze ook allemaal in de ontbijtzaal eten. Ik ging mee voor nog een kopje thee. Tijdens het tweede ontbijt trok ik weg, werd compleet akelig. Al snel gingen we dan weg en uiteindelijk holde ik naar mijn kamer en vond het toilet.

R. kwam aan mijn deur vragen of het ging en hoe ik me voelde. In tranen vertelde ik dat ik me erg slecht voelde en niet mee kon.

Allemaal gingen ze weg en ik ging slapen.

Daarna nog wat gelezen en uiteindelijk besloot ik dan even een frisse neus te halen. Omdat mijn maag leeg was wilde ik wat eten. Benden was een soort van cafeetje en daar bestelde een kop muntthee en een croissant.

Een super aardige man werkte daar, alleen zo jammer dat ze enkel Spaans spreken en ik niet verder kom dan "Si", "Gracias" en (die heb ik geleerd) "Té" (en dan kreeg ik zwarte thee, geen muntthee).

Hier ging ik dan aan de wandel. Ik had gezien dat er achter ons hotel een tentjes waren en daarachter een park. Bij de tentjes hoopte ik op kraampjes, maar helaas, het was een parkeerplaats. Wel kon ik mooi de achterkant van het hotel zien.

Je ziet daar ook ergens bovenin mijn kamer liggen.

Daarna wandelde ik door het park, waar ik geen moment spijt van heb gehad. Het was helemaal niet zo ijzig koud als die Spanjaarden voor deden komen en mijn sjaal was me al te veel. Het was prachtig zonnig en een graad of 8 a 10.

Vond de palmboom gewoon bij vakantiegevoel horen. En de bomen onderin die waren gewoon tof.

In het park stond ook een soort van kasteeltje achtig iets. Vond het bijzonder en ook mooi. Het leek enorm verlaten en qua deuren oud, verder heel nieuw.

De plaquette was in het Spaans, dus onleesbaar.

Na achter het kasteeltje het park te zijn uitgelopen liep ik gewoon langs allerlei gebouwen, alles was dicht, dus waarschijnlijk was het siësta. (Dat ik eerder uitsprak als fiësta). Ik kwam nog bij een shoppingmall, maar heb die voorbij laten gaan. De H&M kan ik in Nederland ook bezoeken.

Ik wandelde dan terug voor langs ons hotel en ging de Ramblas opzoeken. Die vond ik ook.

Helaas bleken alle leuke winkeltjes in de zijstraten te zitten. Maar ik werd hier toch weer akelig en ging terug naar het hotel.

Het hotel lag aan een mega rotonde. In het midden van de rotonde was een parkje, met speeltoestellen voor kinderen. Die er overigens enorm veel overal waren, echt leuk om te zien! Ook de voorkant van het hotel kon je nu goed zien.

Ik ben nog een kop thee gaan drinken en terug naar mijn kamer gegaan. Daar werd ik alleen maar beroerder helaas. R. kwam om iets na 7 langs en vertelde dat we om 8 uur weer zouden gaan, ik besloot niet mee te gaan.

Na beneden een volle zaal te hebben aangetroffen en voor ik de eetzaal in kwam had ik al het idee in een kippenhok te zijn, dus bestelde ik roomservice. Ook weer erg lastig in het Spaans. Gelukkig kon ik zo voorlezen van de kaart. En kwam ik met mijn half mondje Frans ook nog uit Cinq Quatro Uno als kamernummer.

Een lieve vrouw kwam dan mijn verrukkelijke salade brengen.

Daar kon ik zeker van genieten! Ik hoefde mijn handtekening te zetten en het was geregeld, makkelijk toch! Jammer dat ik niet wist wat ik met de restanten moest doen, en of ik fooi moest geven. Ik kom echt nooit in een hotel! En de restanten heb ik tot de volgende dag maar laten staan.

Mijn salade heb ik in dik drie kwartier opgegeten, nog even gerust en daarna ben ik gaan slapen.

Zondag

Zondag was de dag om naar huis te gaan! En ik had er zin in, voelde me belabberd en wilde naar huis. Menno stuurde mij een foto van de verschrikkelijke sneeuw. Ik had dit.

En dat was om kwart over 8! Ik ben dan met R. gaan ontbijten en later kwamen N. en F. ook. I. was nu ook ziek, hondsberoerd!

Het afscheid van mijn hotel.

De terugvlucht hadden we vertraging, ik was niet lekker, I. was ziek en later begon N. ook. Ging goed dus.

Maar Menno en Keira waren op het vliegveld en ik was blij dat ze er waren. Lekker met z'n drietjes naar huis!