Ja hoor, je gelooft het niet als je het niet zelf mee maakt.

Anders kan ik het niet omschrijven.

Nadat ik dacht dat ik zwanger was en het echt niet was (negatieve testen, maar wel klachten). Zat ik een beetje in mineur. Immers, ronde 6 of 7 was in aantocht en tof is dat niet.

Nu had ik vrijdag of zondag (mijn cyclus is 26 of 28 dagen) ongesteld moeten worden. Mijn lichaam is stipt, in juli had ik een cyclus van 30 dagen en ik heb er sinds april ook eentje van 25 dagen gehad. Maar verder kan ik op mijn lichaam rekenen. Nu ik dan na 28 dagen 1 dag over tijd was, besloot ik te wachten tot het weekend erna. En ja, ik kan niet zwanger zijn was mijn gedachte, in theorie echt wel, maar in de praktijk zou het wel weer niet.

Vanmorgen ben ik dan ook opgestaan met het idee dat ik een blaasontsteking had, immers twee keer in de nacht naar het toilet en ook al mega vaak in de ochtend, dat in combinatie met beginnende migraine was het voor mij duidelijk.

Om half 11 belde ik dan de huisarts om te vragen of ik langs mocht komen voor een test of ik een blaasontsteking had. Geen probleem, tot 12 uur kon ik altijd langskomen. Ik vroeg nog of mijn cyclus langer kon duren doordat ik een blaasontsteking had, immers, ik was 1 tot 3 dagen over tijd. De assistente bevestigde dit. Ok, helemaal goed.

Menno was dan om half 12 thuis, want we gingen die middag Carnavallen. Keira lag lekker in bed en ik toog met mijn plasje naar de huisarts.

Bij de assistente leverde ik mijn plasje in en zij deed de test. Twee tests bleek later. Zowel een blaasontstekingstest als een zwangerschapstest. Maar beiden waren negatief. Dat verbaasde mij eigenlijk enorm. Zeker omdat ik vrij stipt ben (en ook altijd wel iets van heel licht bloed verlies tevoren). Ik vroeg dus wat ik nu het beste kon doen. Afwachten was het devies. Maar ik zag mij al twee maanden niet ongesteld worden. En ik, die graag alles geregeld heb, zag dat niet zitten. Dus maakte ik met de huisarts voor donderdag een afspraak, zodat ik het eens over mijn cyclus, zwanger worden en meer van die dingen kon hebben. Vond dat een goed plan.

Verdrietig ging ik naar huis, want hier kon ik niks mee. Dus ook in tranen uitgebarsten bij Menno.

Iets voor 1 uur gaat dan mijn mobiel. Ik ben verbaasd helemaal met een privé nummer. Maar ik neem op. Is het de assistente. Het is een beetje vreemd allemaal...

Want mijn zwangerschapstest is toch positief. Nu is dat natuurlijk bizar en bijzonder. Dus ik kreeg uitleg. Assistente N. had vanmorgen bij mij de onderzoeken gedaan, maar nog geen tijd gehad om alles op te ruimen. Assistente E. was langs gelopen en had mijn zwangerschapstest zien liggen en vol enthousiasme tegen N. gezegd "Oh wat leuk! Wie is er zwanger?" Waarop N. eigenlijk verbaasd reageert dat er niemand zwanger is. N. loopt dus naar de test toe en ziet daar overduidelijk twee strepen staan. N. overlegt met E. en ze doet dus nog een test. Na vijf minuten was er niks te zien (de termijn die je moet aanhouden) en na zeven minuten is het overduidelijk een positieve zwangerschapstest. Geen vaag dun lijntje zoals ik bij Keira had, maar een overduidelijke test. Hierop hebben ze dan de fabrikant van de test gebeld met de vraag of dit vaker voor kwam. De fabrikant was het niet gewend en stelde een bloedtest voor.

Waarop de assistente mij dus verteld dat er een formulier klaar ligt om bloed te gaan prikken. In mijn carnavalsoutfit ben ik dan met Menno en Keira naar de praktijk gereden, het formulier gehaald en ook de test mee gekregen. Vol verbazing hebben wij naar de test gekeken met z'n tweetjes en ja, die was duidelijk.

We zijn dan ook maar gelijk doorgereden naar het ziekenhuis om bloed te prikken. Het was lekker rustig en we stonden zelfs buiten voor we moesten betalen. Daarna zijn we ook gewoon gaan Carnavallen en het verder "vergeten".

Morgen mag ik bellen voor de uitslag. Morgen doen we ook samen nog een urine test, maar dan met ochtendurine. Spannend!

Ja die test is dus duidelijk!

Ik geloof het alleen nog niet echt... Maar het zou wel grappig zijn als het zo is. Menno vertelde op een vrijdag tegen een collega dat hij snel naar huis ging, want Keira ging een weekend naar mijn zusje, zodat wij lekker eens samen zouden zijn. Daar hebben we dus van geprofiteerd.

Ik ben in april jarig, Keira ook. Menno in oktober, ik zou een dag voor Menno's verjaardag zijn uitgerekend.

We zijn zowel als bij Keira als bij deze baby (dit klinkt niet in mijn hoofd als ik het schrijf, omdat ik het nog niet geloof) er op een bizarre manier achter gekomen.

Spannend dus tot morgen!