Zou het dan eindelijk opgelost worden?

De vloer is hier nog steeds een drama, nu ja, meer de verwarming en daarmee ook de vloer. Een week of twee terug hebben ze dan een gat geslagen in de woonkamer. Daar hadden we lekkage, dus dat werd gemaakt. Probleem opgelost zou je zeggen. Nee, de vloer moest 48 uur zeker open blijven, want ze moesten zeker weten dat daar het probleem zat. In 48 uur zakte de druk in de ketel nog steeds. Dus er zat nog een probleem, alleen was niet duidelijk waar.

Dus werd vorige week donderdag de verwarming in de woonkamer afgesloten. Niet bepaald prettig in de winter, maar soit, het was zo. En ach in tegenstelling tot dat wij in de winter roepen "doe die deur achter je gat dicht" riepen we nu "laat die deur open voor de warmte". Het was in de slaapkamers vies warm, 23 graden en in de woonkamer net 17 graden... Dus een stukje in de slaapkamer gewoond en veel weggeweest. Zaterdag kwam dan de monteur weer om te kijken of de druk nu gelijk was gebleven en eventueel de woonkamer aan te zetten en een andere groep uit te zetten. Wij wisten al wel wat er ging gebeuren, immers was de druk nu tot 0,5 bar gezakt en dat is belachelijk veel in 48 uur. Dus woonkamer weer aan (gelukkig) en badkamer uit. Maandag wisten we weeral genoeg, de druk stond nog op 2 bar, dus het probleem was gevonden. Nu wilden ze het zeker weten dus donderdag kwam er iemand langs. Die heeft dus geconcludeerd dat het niet in de woonkamer zat, maar in de badkamer (die conclusie had ik als leek ook al getrokken) en dus smeerde hij het gat in de woonkamer dicht. Dat was dan het positieve. Nee, hij moest terug komen voor de badkamer, met een collega, want ze wilde de slang vervangen zonder te breken, maar ook met breken moesten ze met twee zijn.

Op dat moment dacht ik echt bij mezelf "komaan, ik bel om te zeggen wat het probleem is en jullie regelen het zo". Maar ik bleef vriendelijk en zei dat ik het deze week opgelost wilde hebben. Nu zou dit geen probleem zijn... Helaas... Om 12 uur heb ik dan zelf maar gebeld om te vragen of ze deze week nog gingen komen. Maar nee, het werd maandag, vanaf een uurtje of 12. Waarop ik eigenlijk gelijk giftig werd, maar me netjes heb gehouden. Ik moet werken voor het eerst maandag, ik ben om 1 uur klaar, maar als het later wordt klaag ik niet, want ja, ik ben blij dat ik überhaupt een baan heb en op je eerste dag kun je geen haast hebben. Ze vroeg dus wanneer ik zeker thuis zou zijn. Nu was mijn antwoord dat dit zeker vanaf 3 uur was. Ja, dat was wel erg laat... Dus nu komen ze vandaag. Geen idee hoe laat, dat konden ze niet zeggen.

We zullen zien, ik ben het gewoon beu in die zooi te zitten, barricades te moeten hebben voor Keira en haar verbieden me te volgen. Nee, ik wil die vloeren gemaakt hebben en ik wil die verwarming gemaakt hebben. Daarnaast wil ik gewoon weer aan tafel kunnen zitten en samen eten.